Αναζήτηση

__________________________________________________________

   Ντάνκαν Ό Φίνιαν και Ντέιβιντ Κόρσο


Αυτή η σελίδα είναι επαναμορφοποιημένη και βελτιωμένη  της αρχικής [δημοσίευσης του Πρότζεκτ Κάμελοτ].






Μια Ασυνήθιστη Φιλία:Ντάνκαν Ό Φίνιαν και Ντέιβιντ Κόρσο
Παράμπ, Νεβάδα, Ιανουάριος 2007


Ντέιβιντ Κόρσο:Για κάποιο λόγο το όνομά μου αναφέρθηκε
και ο τύπος είπε: ο Ντέιβ Κόρσο; Και με περιέγραψε από τα τατουάζ μου στον Ντάνκαν και είπε ότι ήμουν ο καλύτερος ελεύθερος σκοπευτής των Πεζοναυτών στο Βιετνάμ. Και εγώ δεν είχα τη παραμικρή ιδέα γι' αυτό.

...με κοίταξε ξαφνιασμένος και με ρώτησε: Μπαμπά, τι έκανες στο Βιετνάμ; Τι έκανες πραγματικά; Από αυτή τη νύχτα άρχισαν οι εφιάλτες.

Και ενώ βρισκόμασταν καθηλωμένοι από έντονα εχθρικά πυρά, όταν αυτό το ελικόπτερο προσγειώθηκε και 12 παιδιά βγήκαν έξω, κοίταξαν τριγύρω, ένωσαν τα χέρια τους και εμφανίστηκε αυτή η εκτυφλωτική λάμψη.

Ντάνκαν Ό Φίνιαν: Και θυμάμαι αυτόν τον άντρα εδώ [δείχνει τον Ντέιβιντ] να με σέρνει έξω από ένα φλεγόμενο ελικόπτερο.

Ντείβιντ: Έρχομαι στο σπίτι μου, κλείνω τις γρίλιες, κλείνω τις κουρτίνες, κλειδώνω την πόρτα, παίρνω τα σκυλιά μέσα και βγάζω έξω τα όπλα μου. Και τίποτα δεν συνέβη ποτέ.

Ντάνκαν: [γελάει] Δεν γελάω γιατί το βρίσκω αστείο. Γελάω γιατί θα έκανα ακριβώς το ίδιο πράγμα.


Αρχή της συνέντευξης


Κέρρυ:Απόψε είναι μαζί μας ο Ντέιβιντ Λόρενς Κόρσο και ο Ρόμπερτ Ντάνκαν Ο' Φίνιαν. Τους έχουμε μαζί και τους  βιντεοσκοπούμε για πρώτη φορά. Το όνομα σας, τον βαθμό σας και τον αριθμό σειράς. Πώς σας φαίνεται; Έχετε κάτι τέτοιο;

Ντάνκαν:Δεν έχω κάτι τέτοιο...βασικά, έχω.

Κ:Και εσύ; Όχι;

Ντέιβιντ:Όχι.

Κ: Χωρίς όνομα, βαθμό και... εντάξει.

Ντέιβιντ:Πατριώτης. Πατριώτης του Συντάγματος και της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων...

Κ: Και συνταξιούχος...

Ντέιβιντ: Και συνταξιούχος από τις τηλεπικοινωνίες..

Κ: ΟΚ. Είμαστε στο Παράμπ στη Νεβάδα. Σωστά;

Ντέιβιντ: Στο ταπεινό μου σπίτι.

Κ: Είναι 2007, και είμαστε πολύ χαρούμενοι που είμαστε εδώ.

Ντέιβιντ: Είμαι πολύ ευτυχής που είστε εδώ.

Κ: Και έχεις μερικούς εκπληκτικούς...

Ντέιβιντ: Θαυμάζω το θάρρος σας.

Κ: Ευχαριστούμε. Και έχεις μερικούς εκπληκτικούς λύκους. Έτσι δεν είναι;

Ντέιβιντ: Ινδιάνικα σκυλιά.

Κ: [γελάει] Ινδιάνικα σκυλιά. Μάλιστα. Είσαι κατά ένα μέρος Ινδιάνος σωστά;

Ντέιβιντ:Όχι, απλά υιοθετήθηκα στη φυλή των Απάτσι από ένα οικογενειακό φίλο.

Κ: Αλήθεια;

Ντέιβιντ: Ναι.

Κ: Πολύ ωραία. Λοιπόν, ποια είναι η σύνδεση σας, καταρχήν, με τον Ντάνκαν;

Ντέιβιντ: Πάμε πίσω 3 χρόνια, περίπου πριν από 3 ή 4 χρόνια. Ένας κοινός μας φίλος με σύστησε λέγοντας: Έχω κάποιους φίλους που θέλω να γνωρίσεις. Και εγώ είπα: Αλήθεια; Έτσι γνωριστήκαμε και από την στιγμή που είδα τον Τζον και τον Ντάνκαν, τους γνώριζα.

Και ήταν σαν να έχει ανοίξει ένας φάκελος στο μυαλό μου ή μια είσοδος αν θέλεις. Χρειάστηκε κάποιος χρόνος για να επανεμφανιστούν αυτές οι αναμνήσεις, ώστε να καταλάβω πού τους είχα δει. Τον Ιούνιο του 1967.

Ήμασταν βασικά στην Καμπότζη... σε μια μικρή επιχείρηση για να βοηθήσουμε μερικούς στρατιώτες των Αμερικανικών Ειδικών Δυνάμεων που ήταν άσχημα μπλεγμένοι. Και ενώ βρισκόμασταν καθηλωμένοι από έντονα εχθρικά πυρά, όταν αυτό το ελικόπτερο προσγειώθηκε και 12 παιδιά βγήκαν έξω, κοίταξαν τριγύρω, ένωσαν τα χέρια τους και εμφανίστηκε αυτή η εκτυφλωτική λάμψη. Μπήκαν πίσω στο ελικόπτερο και στην είσοδο του ελικοπτέρου ήταν ένας κύριος με πράσινη στολή, σαν στολή Στρατού, εκστρατείας.

Και μιλήσαμε στην ομάδα Ειδικών Δυνάμεων αργότερα και τους ρωτήσαμε: Τι είδατε; Είπαν: Το μόνο που είδαμε ήταν μια εκτυφλωτική λάμψη. Και πρέπει να υπήρχαν τουλάχιστον 2000 ή και περισσότεροι τακτικοί Βιετκόνγκ και Βόρειοι Βιετναμέζοι και κουμουνιστές της Καμπότζης που απλά σκοτώθηκαν. Και αυτό είναι... το μόνο που θυμάμαι από αυτό είναι η εκτυφλωτική λάμψη. Αλλά υπήρχε αυτό το μικρό παιδί με μια τεράστια.. λευκό παιδί με μια τεράστια...

Ντάνκαν: Αφάνα.

Ντέιβιντ: Αφάνα, και αυτό το κοριτσάκι, με πολύ σκούρο δέρμα, που ήταν δίπλα του. Και μπήκαν στο ελικόπτερο και απλά εξαφανίστηκαν. Λοιπόν, λίγες μέρες αργότερα, είμαι στη Σαϊγκόν και είναι αυτός ο κύριος πάλι από το αεροσκάφος. Kαι δεν συστήνεται. Με κοίταξε, τον κοίταξα, γύρισε και έφυγε. Αλλά είχε ένα διακριτικό σήμα, που δεν είχα ξαναδεί, στον ώμο του.

K: Ήσουν στις Ειδικές Δυνάμεις;

Ντέιβιντ: Ήμουνα σε μια ομάδα που δεν υπήρχε.

Κ: Πώς σας ονομάζαν; Πρασινομπερέδες;

Ντέιβιντ: Μαύρες Επιχειρήσεις.

Κ: Έχουν κάποιο όνομα για το τμήμα σας ή ...;

Ντέιβιντ: Μαύρες Επιχειρήσεις.

Κ: Αυτό είναι;

Ντέιβιντ: Αυτό είναι.

Κ: Κατείχες βαθμό στο στρατό πριν πας στης Μαύρες Επιχειρήσεις;

Ντέιβιντ: Α χα.

Κ: Σαν τι; Είσαι ελεύθερος να το πεις;

Ντέιβιντ: Λοιπόν... επίσημα ήμουν συνδεμένος με το Πολεμικό Ναυτικό και ο επίσημος φάκελος μου του Πολεμικού Ναυτικού είναι αναληθής σε σχέση με αυτό που.. ασχολήθηκα.

Κ: ΟΚ. Τι λέει πως είσαι ο επίσημος φάκελος σου, στο Πολεμικό Ναυτικό;

Ντέβιντ:Λένε ότι είμαι.. τεχνικός ραντάρ και ότι πήγα στο B-Σχολείο και ότι ήμουν πάνω σε πέντε πλοία και σε μια αποσπασμένη βάρκα και έκανα.. ήμουν στο Βιετνάμ για 14 εκστρατείες.

K: Τώρα... Και ποια είναι η πραγματικότητα πίσω απ’ αυτά;

Ντέιβιντ: Μακάρι να μπορούσα να πω με σιγουριά, αλλά έχω αναμνήσεις που επιστρέφουν που.. ..δεν μπορώ να εξηγήσω. Αλλά ο Ντάνκαν σας έχει ήδη μιλήσει για το Σχέδιο Ταλέντο.

Κ: Λοιπόν, αισθάνεσαι ότι ήσουν μέρος αυτού του Σχέδιου Ταλέντο από μια άλλη οπτική;

Ντέιβιντ: Θα απαντήσω με αυτόν τον τρόπο: Όταν η μητέρα μου ήταν.. 87 χρονών της είπα: Μητέρα, έχω αυτές τις επανεμφανιζόμενες αναμνήσεις πως ήμουν με τον θείο μου τα καλοκαίρια. Με κοίταξε και είχε ένα πονηρό χαμόγελο στο πρόσωπό της. [δείχνει μια φωτογραφία στο τοίχο] Αυτή είναι, στον τοίχο. Είπε: Ποτέ δεν ήσουν με το θείο σου τα καλοκαίρια. Ήσουν..., αλλού, και θα το καταλάβεις όσο μεγαλώνεις.

Κ: Η οικογένειά σου είναι πατριωτική; Ξέρεις.., ήταν στην υπηρεσία;

Ντέιβιντ: Ο αδερφός μου υπηρέτησε στο Σώμα Πεζοναυτών. Και οι δύο αδερφοί ήταν. Και εγώ ήμουν διορισμένος στο Σώμα Πεζοναυτών αλλά δεν είναι επίσημα καταγεγραμμένο.

Κ: Ανακάλεσες αυτή την ανάμνησή σου όταν γνώρισες τον Ντάνκαν ή μετά τη γνωριμία σου με τον Ντάνκαν;

Ντέιβιντ: Αυτή η ανάμνηση έχει επανέλθει αρκετές φορές, αλλά... Όταν ο γιος μου ήταν 9 ετών οι δυο μας πήγαμε για ψάρεμα για ένα μήνα. Ψαρεύαμε στη μέση της λίμνης Στρόμπερι. Είχε μια εξαιρετικά καλή ψαριά και εγώ φυσικά δεν έπιασα τίποτα. Με κοίταξε ξαφνιασμένος και με ρώτησε: Μπαμπά, τι έκανες στο Βιετνάμ; Τι έκανες πραγματικά; Από αυτή τη νύχτα άρχισαν οι εφιάλτες.

Κ: Ουάου! Και για τι είδους εφιάλτες μιλάς;

Ντέιβιντ: Μακάρι να μπορούσα να σας πω, αλλά έχω μιλήσει στους συμβούλους μου πολλές φορές και μου είπαν Να είσαι χαρούμενος που δεν τους θυμάσαι γιατί αυτό που κάνεις είναι εκ νέου μάχες.

Κ: Εντάξει, αλλά υποθέτω ότι ένα μέρος του εφιάλτη ήταν.. ότι έβλεπες τα παιδιά σ' αυτό το λιβάδι. Έτσι δεν είναι;

Ντέιβιντ: Αυτό δεν συνέβη μέχρι να... μια φορά ο Ντάνκαν και εγώ μιλούσαμε για το πότε θυμόμαστε ότι βλέπαμε ο ένας τον άλλον. Και θυμηθήκαμε το ίδιο περιστατικό κυριολεκτικά, λέξη προς λέξη.

Ντάνκαν: Αλλά για μένα, το εν λόγω περιστατικό ήταν σαν ένας εφιάλτης. Θυμάμαι να βγαίνω από το ελικόπτερο. Θυμάμαι τα άλλα 11 παιδιά. Και θυμάμαι την εκτυφλωτική λάμψη και να επιβιβάζομαι στο ελικόπτερο. Αλλά πριν προσγειωθεί το ελικόπτερο και μετά την απογείωσή του, δεν θυμάμαι τίποτα.

Σε μια συγκεκριμένη πολύ ζωντανή ανάμνηση που είχα ήμουν σε ένα ελικόπτερο, ήμουν λίγο μεγαλύτερος τότε. Και μας είχαν καταρρίψει. Θυμάμαι το ελικόπτερο να απογειώνεται δεν καταφέραμε να πετάξουμε πάνω από 10, 12 πόδια πάνω από το έδαφος και δεχτήκαμε κάποιο είδος πυρών, τα ονομάζω τα ονομάζω αντιαεροπορικά πυρά γιατί για μένα, αν είμαι σε ένα αεροσκάφος δεν μ' ενδιαφέρει αν είναι 22αρι ή ένα Χάλιστερ 90 χιλιοστών.

Αν με πυροβολείς, είναι αντιαεροπορικά πυρά. Και μας κατέρριψαν. Και θυμάμαι..., αυτόν εδώ τον άντρα [δείχνει τον Ντέιβιντ]να με σέρνει έξω από το φλεγόμενο ελικόπτερο.

Κ:[στον Ντέιβιντ] Ήσουνα στο ελικόπτερο και εσύ, ή ήσουν εκεί κοντά;

Ντέιβιντ: Δυστυχώς δεν έχω κάποια ανάμνηση για αυτό.

Κ: Εντάξει.

Ντάνκαν: Ξέρω ότι δεν ήταν στο ελικόπτερο. Ήμουν ο μόνος επιβάτης του ελικοπτέρου.

Κ: Εντάξει, είδες αυτά τα παιδιά στο λιβάδι. Είδες αυτούς τους ανθρώπους να πεθαίνουν. Ξέρεις περίπου για πόσους ανθρώπους μιλάμε ή έχασαν τη ζωή τους;

Ντέιβιντ: Δεν έχω ιδέα. Υπήρχε...

Κ: Υπήρχαν χωριά εκεί; Εννοώ, ήταν ένα χωριό σαν...

Ντέιβιντ: Όχι, δεν ήταν χωριό.

Κ: Εντάξει.

Ντέβιντ: Ήταν μέσα στη ζούγκλα.

Κ: Εντάξει. Και υπήρχαν γυναίκες;

Ντέιβιντ: Έπρεπε να υπήρχαν... και υπήρχαν...

Κ: ..όσοι ήταν κι οι άντρες;

Ντέβιντ: Μπορεί να ήταν. Δεν μπήκαμε στον κόπο να μετρήσουμε τους νεκρούς.

Κ: Εντάξει, απλά μιλώ σε γενικές γραμμές...

Ντέιβιντ: Αυτό που είδαμε εμείς ήταν άντρες.

Κ: Στρατιώτες φαντάζομαι.

Ντέιβιντ: Ναι.

Κ: Εντάξει.

Ντέιβιντ: Αν θέλεις να τους πεις έτσι...

Κ: Ήταν οπλισμένοι με άλλα λόγια.

Ντέιβιντ: Ω ναι. [Γελάει]

Κ: Ωραία. Απλά προσπαθώ να φτάσω...

Ντέιβιντ: Με το αγαπημένο όπλο όλων, το ΑΚ47. Εκτός από λίγους που είχαν Μ16s και M14s.

Κ: Εντάξει. Λοιπόν... και ποιο έτος έγινε αυτό;

Ντέιβιντ: Το 1967.

Κ: Και ήσουν εκεί σε Μαύρη Επιχείρηση.

Ντέιβιντ: Α χα.

Κ: Εντάξει. Έχεις άλλη ανάμνηση του συγκεκριμένου περιστατικού;

Ντέβιντ: [Κουνάει το κεφάλι του]Όχι.

Κ: Αυτό ήταν;

Ντέιβιντ: Υπάρχουν αναμνήσεις που προσπαθούν να έρθουν στην επιφάνεια που, είτε τις απορρίπτω εκ προθέσεως είτε έχουν σβηστεί πολύ καλά. Διότι γνωρίζουμε ότι η κυβέρνηση μπορεί να σας εμφυτέψει ψευδείς αναμνήσεις και να σβήσει τις αναμνήσεις και να σας δώσει μια εντελώς νέα ζωή.

Τώρα αν κάτι τέτοιο συνέβη σε μένα , δεν το ξέρω. Αλλά έχω μιλήσει με τον γιο μου. Μιλούσαμε για εντελώς διαφορετικό θέμα και ξαφνικά ένοιωσα ένα φως να έρχεται. Αλλά δεν μπορώ.. να βρω κάτι που να με διαφωτίζει από αυτό το φως.

Κ: Έχεις προσπαθήσει να επαναφέρεις αναμνήσεις;

Ντέιβιντ: Όχι.

Κ: Ανησυχείς για τις επιπτώσεις αυτών των..αναμνήσεων που δεν έχουν ανακτηθεί;

Ντέιβιντ: Ας έρθουν. Είναι συναρπαστικό.

Κ: Αλήθεια; Δηλαδή το θέλεις, θέλεις να ανακτήσεις τις αναμνήσεις σου;

Ντέιβιντ: Θα μπορούσα..., είμαι πολύ.. Είμαι πολύ... δύσκολος να υπνωτιστώ.

Κ: Εντάξει, αυτό είναι κάτι που γνωρίζεις για τον εαυτό σου;

Ντέιβιντ: Ναι.

Κ: Θα ήθελες να το δοκιμάσεις;

Ντέιβιντ: Βέβαια.

Κ: Ωραία.

Ντέιβιντ: Εφόσον γίνει εδώ.

Κ: Εδώ στο Πάχραμπ; Ή εδώ στο σπίτι σου;

Ντέιβιντ: Εδώ στο σπίτι μου.

Κ: Γιατί συμβαίνει αυτό;

Ντέιβιντ: Αυτό το σπίτι είναι ένα καταφύγιο για μένα

Κ: Εντάξει.

Ντέιβιντ: Εδώ χαλαρώνω όπως δεν χαλαρώνω πουθενά.

Κ: Όταν.., είπες ότι ταξιδεύεις στις ΗΠΑ, κατά διαστήματα. Σου έρχονται αναμνήσεις όταν ταξιδεύεις;

Ντέιβιντ: [Κουνάει το κεφάλι του, όχι]

Κ: Αισθάνεσαι ότι απειλείσαι όταν βρίσκεσαι έξω.. όταν είσαι εκτός αυτής της περιοχής, κατά κάποιο τρόπο;

Ντέιβιντ: Όχι. Αυτό που συμβαίνει είναι... έχω σοβαρή διαταραχή μετατραυματικού στρες και παίρνω πολλές προφυλάξεις ώστε να μην είμαι ποτέ μόνος μου σε ένα μέρος, κυρίως την νύχτα. Ή αν πάω κάπου και συναντήσω κάποιον. Αλλά πρέπει πάντα να επικοινωνώ όταν φτάνω σπίτι για να είναι σίγουροι ότι έφτασα σπίτι.

Κ: Γιατί; Τι μπορεί να συμβεί;

Ντέιβιντ: Αν κάτι με προκαλέσει και δεν έχω κάπου να στηριχθώ όπως τον Ντάνκαν ή τον γιο μου δεν ξέρω τι θα μπορούσα να κάνω.

Κ: Αυτό είναι εξαιτίας των.. των αναμνήσεών σου από το Βιετνάμ ή λόγω αυτών που δεν θυμάσαι για το Βιετνάμ;

Ντέιβιντ: Θεωρώ ότι είναι περισσότερο λόγω αυτών που δεν θυμάμαι. O Ντάνκαν μπορεί να συσχετίσει ένα περιστατικό που είχε στο.. στο Λέξινγκτον;... Σε ένα καφέ.

Ντάνκαν: Α χα.

Ντέιβιντ: Θα το κάνει αυτό αργότερα... και για το οποίο δεν έχω καμία απολύτως ανάμνηση.

Κ: Άρα, έχεις χαμένο χρόνο; Στην καθημερινή ζωή σου;

Ντέιβιντ: Όχι τόσο ώστε να το έχω αντιληφθεί. Αλλά έχω αντιληφθεί ότι αν δουλεύω στον υπολογιστή... Ο χρόνος, για μένα, είναι άνευ σημασίας, αλήθεια. Έχω καθίσει για μέρες.

Κ: Άρα έχεις καλή ικανότητα συγκέντρωσης;

Ντέιβιντ: Μπορώ να έχω πολύ υπομονή με τα πράγματα, έτσι δεν είναι;

Ντάνκαν: [Γελάει]Ώ, ναι. [Γελάνε μαζί]

Κ: Εντάξει. Ξέρεις, θα σου πω τις εντυπώσεις μου. Ακούγεσαι σαν να συνήθιζες για να δίνεις εντολές. Ήσουνα υψηλόβαθμος στο στρατό; Ή...

Ντέιβιντ: Λοχίας.

Κ: Λοχίας. Άρα δεν ήσουνα και τόσο υψηλόβαθμος. Σωστά; Από την άποψη της στρατιωτικής ιεραρχίας;

Ντέιβιντ: Όχι.

Κ: Αναρωτιέμαι απλά, από πού θα μπορούσε να προέρχεται αυτό αν υπάρχει κάτι... γιατί ανέφερες ότι δουλεύεις με υπολογιστές. Τους συναρμολογείς και τους ξαναφτιάχνεις;

Ντέιβιντ: Τους συναρμολογώ και τους διορθώνω.

Κ: Τους διορθώνεις. Αυτό προήλθε από το στρατό, αυτή η εκπαίδευση;

Ντέιβιντ: Ένα μέρος της, προήλθε.

Κ: Ένα μέρος της. Ήσουνα... Ήσουνα στις Μαύρες επιχειρήσεις. Άρα ήταν άκρως απόρρητες. Άρα είχες πρόσβαση σε πληροφορίες, αλλά δεν θυμάσαι τις πληροφορίες;

Ντέιβιντ: Τίποτα.

Κ: Είναι σαν να σβήστηκαν οι μνήμες σου;

Ντέιβιντ: Θα πρέπει να το πω αυτό, ναι, μου σβήσανε τις αναμνήσεις. Αντίθετα μπορώ να θυμηθώ πράγματα που συνέβησαν όταν ήμουν τριών ετών.

Κ: Εντάξει. Αλλά..., δεν μπορείς να ανακαλέσεις...

Ντέιβιντ: Υπήρξαν πολλές πολλές φορές στην υπηρεσία έπρεπε να αναρωτηθώ που ήμουν και τι έκανα. Και αυτό εμφανίστηκε τα τελευταία βασικά, όταν ο γιος μου ήταν 9. Είκοσι... Θα γίνει 36. Πες, για 25, 26 χρόνια, χρειάστηκε να αναρωτηθώ! Τι έκανα πραγματικά;.

Κ: Λοιπόν, έχεις ιδέα τι έκανες;

Ντέιβιντ: Λοιπόν, θα πρέπει να πω ότι δεν ήμουνα και πολύ καλός άνθρωπος.

Κ: Εντάξει, το καταλαβαίνω αυτό.

Ντέιβιντ: Και πραγματικά.. δεν ξέρω.

Κ: Εντάξει.

Ντέιβιντ: Αλλά έχω αυτή την πολύ ζωντανή ανάμνηση του Ντάνκαν.

Κ: Εντάξει.

Ντέιβιντ: Και... αναμνήσεις να βλέπω τον Τζον... στη... Σαϊγκόν.

Ντάνκαν: Α χα.

Ντάιβιντ: Αλλά.. υπάρχουν και άλλες αναμνήσεις που.. είχα διασταυρώσει όταν είχα αποσπαστεί μια κινητή βάση-πλοίο. Όταν, η βάση χτυπήθηκε, ήμουν ο τελευταίος άνθρωπος που εγκατέλειπε τη βάση και.. κατέβαινα μια προβλήτα, πιάστηκα από μια σιδερόσκαλα η οποία ήταν 2 πόδια πάνω από το κατάστρωμα, που αυτό ήταν άλλα 2 πόδια πάνω από την επιφάνεια του νερού και χτύπησα τα γόνατά μου με δύναμη στη τραβέρσα και με τράβηξαν πάνω στη βάρκα και έκλαιγα για δυο ώρες. Έχω αυτή την ανάμνηση.

Κ: Και που ήταν αυτό;

Ντέιβιντ: Στο Κουίνιον.

Κ: Και που είναι αυτό;

Ντέιβιντ: Στο Βιετνάμ.

Κ: Α, χα.

Ντέιβιντ: Ακριβώς στο κέντρο της ακτής.

Κ: Πρέπει να ήσουν πολύ μικρός τότε, σωστά;

Ντέιβιντ: Ναι. Αυτό συνέβη το 1967, άρα ήμουν 26.

Κ: Προέρχεσαι από στρατιωτική οικογένεια, σωστά;

Ντέιβιντ: Όχι. Προέρχομαι από μια Σικελιάνικη οικογένεια.

Κ: Σικελιάνικη οικογένεια; Εντάξει, [ο Ντάνκαν γελάει] αλλά η οικογένειά σου ήταν στο στρατό;

Ντέιβιντ: Τα αδέρφια μου ήταν.

Κ: Αλλά ο πατέρας σου όχι;

Ντέιβιντ: Ο πατέρας μου... Όχι. Ο πατέρας μου είχε ένα κατάστημα, ένα γκαράζ..., ένα φούρνο.. δυο καταστήματα με συσκευές.

Κ: Δηλαδή η μητέρα σου, σου είπε ότι θα θυμηθείς κάποια πράγματα
αλλά οι αναμνήσεις σου δεν ήταν ακριβείς, σωστά;

Ντέιβιντ: Σωστά.

Κ: Αλλά δεν ήθελε να σου πει τίποτα άλλο;

Ντέιβιντ: Απλά χαμογελούσε.

Κ: Την ρωτούσες;

Ντέιβιντ: Όταν η μητέρα μου χαμογελούσε με αυτόν τον τρόπο, δεν τη ρωτούσες. [Γέλια]

Κ: Δηλαδή, τι νομίζεις ότι συνέβη; Γνωρίζεις κάτι; Εννοώ, η μητέρα σου ζει ακόμη;
 
Ντέιβιντ: Δυστυχώς η μητέρα μου πέθανε το 1993.

Κ: Και έχεις κάποιο φίλο με το όνομα Τζον, που υποθέτω ήταν επίσης στο στρατό μαζί σου, ή με τον Ντάνκαν;

Ντέιβιντ: Δεν είμαστε.., έπρεπε να ήταν στο στρατό, αλλά δεν είμαστε σίγουροι που ήταν αποσπασμένος.

Ντάνκαν: Εγώ...

Κ: Αυτός έχει αναμνήσεις. Είναι ξακάθαρες οι αναμνήσεις του ή όχι;

Ντάνκαν: Στην ουσία, όχι, γιατί αυτός.. ρωτούσε εμένα σχετικά. Σχετικά με ορισμένα θέματα και εγώ έχω ζωντανές αναμνήσεις απ' όταν ήμουν νομίζω 13, 14 και ήταν σε ένα εργαστηριακό είδους περιβάλλον. Και ο Τζον φορούσε στολή. Και υπήρχαν μερικοί άλλοι επίσης με στολή εκεί. Και βασικά προσπαθούσε να μου δώσει μια διαταγή.

Και εγώ είχα σπρώξει ένα από τα άλλα παιδιά στην άκρη και είχα χυμήξει πάνω του, εννοώ τον είχα στριμώξει. Και οι άλλοι τύποι, οι υψηλόβαθμοι, το θεωρούσαν αστείο, είχαν ξεσπάσει στα γέλια. Γιατί υπήρχε ένα δεκατριάχρονο παιδί με μαλλιά μέχρι τη πλάτη που έπεσε πάνω σ' ένα στρατιωτικό και τα 'βαλε μαζί του.

Όπως είπαμε νωρίτερα για να βάλουμε μαζί τα κομμάτια του παζλ. Όλοι έχουμε διαφορετικές αναμνήσεις. Μερικές είναι σχεδόν πανομοιότυπες και μερικές δεν είναι. Και όταν καθίσουμε και αρχίσουμε να μιλάμε και τα βάζουμε όλα μαζί τότε αρχίζει να βγαίνει ένα νόημα.

Κ: Εσείς συμπεριφέρεστε σαν να γνωριζόσασταν για πάντα.

Ντάνκαν: Ναι ξέρω.

Ντέιβιντ: Έτσι είναι. [Γελάει]

Κ: [στον Ντέιβιντ] Πόσο καιρό έχεις που έφυγες από το στρατό;

Ντέιβιντ: Από το Νοέμβριο.. ..τις 15 Οκτώβριο του 1968.

Κ: Πόσο καιρό ένοιωθες.. ότι δεν είχες αναμνήσεις.

Ντέιβιντ: Δεν το είχα αντιληφθεί αυτό, μέχρι ο γιος μου..

Κ: ..σου έκανε αυτή την ερώτηση.

Ντέιβιντ: ...το 1980.

Κ: Το 1980, δηλαδή, ουάου! Πέρασε αρκετός καιρός πριν αντιληφθείς ότι υπήρχε κάποιο κενό

Ντέιβιντ: Και τότε δεν είχα ποτέ αντιληφθεί τι σχέση είχε το PTSD (Μετατραυματικό Αγχωτικό Σύνδρομο), το βλέπω τώρα και με την έρευνα που έκανα γι' αυτό και πως με επηρεάσει εμένα προσωπικά μπορώ να κοιτάξω τα γεγονότα που έχουν συμβεί στη ζωή μου ειδικότερα όταν απολύθηκα, όταν με επηρέασε τόσο πολύ, που επηρέασε τη πρόοδο μου σε διαφορετικές εταιρίες.

Κ: Πως εκδηλώνεται;

Ντέιβιντ: Αυτό που συμβαίνει είναι ότι.. αυτό που είχε συμβεί.. θα ερχόμουν στο σπίτι μου. Ένοιωθα ότι είχα πυροδοτηθεί. Έμπαινα στο σπίτι μου, έκλεινα τις γρίλιες έκλεινα τις κουρτίνες, έφερνα μέσα τα σκυλιά και έβγαζα τα όπλα μου.

Κ: Αλήθεια; Εντάξει.

Ντέιβιντ: Και.. ποτέ δεν συνέβηκε τίποτα.

Κ: Εντάξει.

Ντάνκαν: Δεν γελάω επειδή νομίζω ότι ήταν αστείο, γελάω επειδή ήταν σχεδόν το ίδιο που θα έκανα και εγώ.

Κ: Αλήθεια;Δηλαδή είχες κάτι παρόμοιο;

Ντάνκαν: Ναι, εκτός που δεν είχα τα ζώα αλλά θα έμπαινα στο δωμάτιο θα έβαζα ένα γεμάτο πιστόλι στο τραπέζι και καθόμουν και περίμενα.

Κ: Ουάου!

Ντάνκαν: Συνέβη αρκετές φορές.

Ντέιβιντ: Και αυτό που συνέβαινε είναι ότι το βράδυ θα είχα.. εντάξει, θα είχα εφιάλτες στις περισσότερες περιπτώσεις. Αλλά με τα ζώα μου, συγκεκριμένα με το Ινδιάνικο σκυλί που το φωνάζω Χέρκι... βάζει τα μπροστινά του πόδια στο κρεβάτι και με γλείφει στο πρόσωπο. Αν πρέπει να πάει από την άλλη πλευρά, θα το κάνει.

Και επειδή γνωρίζω ότι βρίσκεται εκεί για μένα για ασφάλεια μπορώ να ξυπνήσω και να πω: Εντάξει, είμαι ξύπνιος. Τι έκανα; Και μερικές φορές ξυπνάω και δεν υπάρχουν ρούχα στο κρεβάτι, εννοώ, ότι απλά λείπουν. Τα μαξιλάρια... λείπουν. Λείπουν. Οι σκύλοι είναι στο πάτωμα, με κοιτάνε σαν να λένε: Τι έχεις κάνει;[γελάει]

Κ: Αισθάνεσαι ότι έχεις ειδικές ικανότητες που δεν γνώριζες ότι είχες, όπως έχει και ο Ντάνκαν;
Γιατί βλέπω ότι κάνεις συλλογή από σπαθιά. Ξέρεις να τα χρησιμοποιείς;

Ντέιβιντ: Ναι.

Κ: Έχεις εκπαιδευτεί στη χρήση τους, στη συνειδητή σου μνήμη;

Ντέιβιντ: Όχι.

Κ: Αλήθεια;

Ντέιβιντ: [στον Ντάνκαν] Μπορείς να ρωτήσεις αυτόν.

Ντάνκαν: Είναι πανομοιότυπο. Υπάρχει κάτι που φαίνεται ότι όλοι έχουμε κοινό, είναι η γνώση των όπλων με λεπίδα. Πως να χρησιμοποιείς σπαθιά, πως να χρησιμοποιείς μαχαίρια πως να μάχεσαι μ' αυτά, πως να αμύνεσαι ενάντια τους. Στη πραγματικότητα, με το Κατάνα [Ιαπωνικό σπαθί, σπαθί των Σαμουράι] δεν είχα.. στη μνήμη μου, εν γνώση μου, καμία επίσημη εκπαίδευση. Κι όμως, όταν πηγαίνω σ' ένα κινζίτσου ντότζο και προπονούμαι με έναν από τους δάσκαλους το πρώτο πράγμα που με ρωτάνε είναι: Πως έμαθες να συνδυάζεις δύο διαφορετικά είδη του ζινζίντσου; Και εγώ λέω: Δεν ξέρω. Άντε πάλι.

Κ: Φαίνεσαι πολύ.., ότι ήσουν πολύ δυνατός, θα σου πω ειλικρινά, είσαι ακόμη δυνατός, εντάξει; Σ' αυτή την ηλικία, όσο χρονών κι αν είσαι.

Ντέιβιντ: Εξήντα έξι.

Κ: Εντάξει. Μοιάζεις σαν να είσαι πολύ δυνατός άνδρας. Και απλά αναρωτιέμαι αν αντιλαμβάνεσαι ότι μπορεί να ήσουν ασυνήθιστα δυνατός στη νεαρή σου ηλικία.

Ντέιβιντ: Ο φόβος σου το κάνει αυτό.

Κ: Εντάξει.

Ντέιβιντ: Αυτό είναι το μόνο που μπορώ να σου πω, ότι ο φόβος θα σου το κάνει αυτό.

Κ: Γιατί εσύ.., εντάξει, γνωρίζεις πως να αμύνεσαι;

Ντέιβιντ: Ναι.

Κ: Εντάξει. Γνωρίζεις πως να αμύνεσαι χρησιμοποιώντας σπαθιά. Αλλά δεν γνωρίζεις πως το έμαθες, σωστά;

Ντέιβιντ: Σωστά.

Κ: Υποθέτω ότι γνωρίζεις πως να χρησιμοποιείς όπλα.

Ντέιβιντ: Έχω μια περαστική εξοικείωση με τα όπλα. [ο Ντάνκαν γελάει]

Κ: Ά, εντάξει! Νομίζω ότι είσαι ειδικός στην υποτίμηση του γεγονότος, όπως λένε. Εγώ αυτό πιάνω.

Ντέιβιντ: Εγώ;

Κ: Ναι.

Ντάνκαν: Εγώ δεν ανακατεύομαι σ' αυτό.

Κ: Εντάξει, λοιπόν..

Ντέιβιντ: Θέλεις να δεις το όπλο μου για τη χρωματοσφαίριση; [γελάει]

Κ: Δεν είμαι σίγουρη αν θέλω να δω κάποιο από τα όπλα σου, να σου πω την αλήθεια. Που έμαθες να χρησιμοποιείς τα όπλα σου; Έχεις συνειδητή ανάμνηση γι' αυτό από το στρατό;

Ντέιβιντ: Θυμάμαι τον αδερφό μου, το μεγαλύτερο αδερφό μου που επέστρεψε σπίτι από τους πεζοναύτες με.. μια καραμπίνα σκοποβολής των 22 χιλ. όταν ήμουν περίπου έξη. Και μου έμαθε πως να πυροβολώ. Και εγώ απλά..., έγινα πολύ καλός σ' αυτό.

Κ: Πόσο καλός;

Ντέιβιντ: Αρκετά καλός για να βρίσκομαι ακόμη εδώ.

Κ: Αρκετά καλός σε στόχους; Ξέρεις τι εννοώ, είναι..

Ντέιβιντ: Δεν έχει σημασία αν ο στόχος είναι ένας στόχος ή ένα ανθρώπινο πλάσμα. Όταν βρίσκεσαι στη μάχη, είναι σαν να είσαι ενάντια με μια μορφή δύο διαστάσεων που μπορεί να σε σκοτώσει. Μπορεί να νομίζεις ότι πέρασε μια ώρα, αλλά να ήταν μόνο δύο, τρία λεπτά. Γίνεσαι υπέρ-προετοιμασμένος. Και έχω αναμνήσεις από ανταλλαγές πυρών που.. συνέβησαν. Και είμαι ακόμη εδώ.

Κ: Έχεις.., εκπαιδευτεί σαν αξιωματικός;

Ντέιβιντ: Όχι. Όχι απ' όσο γνωρίζω.

Κ: Όχι απ' όσο γνωρίζεις. Ξέρεις πως να οδηγείς μια βάρκα, δεν ξέρω ή ένα πλοίο, ξέρεις..; [ο Ντάνκαν γελάει] Που βρίσκεις το αστείο;

Ντέιβιντ: Ο πατέρας μου..., είχε βάρκες. Είχε θαλαμηγούς, είχε ταχύπλοα. Έχω μεγαλώσει κοντά σε βάρκες.

Κ:Εντάξει.

Ντέιβιντ: Έχω μεγαλώσει κοντά σε πολλά είδη οχημάτων. Δεν υπάρχουν πολλά που δεν μπορώ να τα οδηγήσω.

Κ: Εντάξει. [ο Ντάνκαν γελάει]
 
Ντέιβιντ: Δεν πιλοτάρω ένα αεροπλάνο όσο και ν' αξίζει.

Κ: Εντάξει.

Ντέιβιντ: Ποτέ δεν είχα την επιθυμία να πιλοτάρω ένα αεροπλάνο ή ελικόπτερο.

Κ: Εντάξει. Πηγαίνεις στο σινεμά, σωστά;

Ντέιβιντ: Όχι.

Κ: Όχι;

Ντέιβιντ: Δεν πηγαίνεις στο σινεμά, όπως ο Ντάνκαν;

Κ: Δεν βλέπω πολεμικές ταινίες, δεν βλέπω ταινίες περιπέτειας. Γιατί αυτά σε ενεργοποιούν.

Κ: Τι θα έλεγες για τις υπόγειες βάσεις; Έχεις κάποια διαίσθηση γι΄αυτό;

Ντέιβιντ: Έχω.. Όχι, αλλά.. έχω ακούσει από περισσότερες από μία πηγές, ότι μπορείς να πας από την ακτή μέσω του Λος Άντζελες.. σχεδόν στη μέση της χώρας, με υποβρύχιο.

Κ: Ήσουνα στο στρατό, αλλά η ειδικότητα σου είναι στο κόσμο των υπολογιστών.

Ντέιβιντ: Όχι. Στην αλήθεια δεν είχα..., ήρθα σε επαφή με τους υπολογιστές όταν ήμουν στην υπηρεσία.

Κ: Εντάξει.

Ντέιβιντ: Εκείνο το διάστημα το ταλέντο μου έτυχε να είναι στα ηλεκτρονικά, στον ηλεκτρονικό πόλεμο, κατασκοπεία.

Κ: Τι περνάει από το μυαλό σου αυτή τη στιγμή, που δεν θέλεις να αναφέρεις;
 
Ντέιβιντ: Α, τίποτα σημαντικό.

Κ: Εντάξει. Έχεις υπογράψει κάποιο είδος όρκου μυστικότητας απ' ότι γνωρίζεις;

Ντέιβιντ: Όχι, αλλά πιθανόν το έκανα.

Κ: Θυμάσαι οτιδήποτε.., που είναι άκρως μυστικό το οποίο δεν αναφέρεις; Ή δεν το λες σε ανθρώπους;

Ντέιβιντ: Α, εκτός του ότι υπέκλεψα και αναγνώρισα πολλά σήματα, σαν μια πλατφόρμα όταν ήμουν στην υπηρεσία. Ο ηλεκτρονικός πόλεμος, ήταν κάτι που ήμουν στ' αλήθεια καλός. Μπορούσα να ακούσω ένα σήμα από την άλλη άκρη του δωματίου και να σου πω τι ήταν και αν ήξερα από ποιο μέρος της χώρας, θα μπορούσα να σου πω σε ποια πλατφόρμα ήταν βασισμένο.

Κ: Ενδιαφέρον. Τι λες για τον ψυχοτρονικό πόλεμο;

Ντέιβιντ: Είναι κάτι πολύ πραγματικό.

Κ: Νομίζεις ότι μπορεί να ήσουν αναμεμειγμένο σ' αυτό;

Ντέιβιντ: Σχεδόν θα έπρεπε να ήμουν. Αλλά, αν έχω κάποια σχετική γνώση; Όχι.

Κ: Νομίζεις ότι είσαι πληροφορημένος σχετικά; [ο Ντάνκαν γελάει]

Ντέιβιντ: Θα έλεγα ότι ήμουν πληροφορημένος σχετικά.

Κ: Όταν άκουσες την ιστορία του Ντάνκαν σου έδωσε κάποιο ερέθισμα;

Ντέιβιντ: Μερικές φορές το κάνει. Αυτό που είναι ενδιαφέρον είναι ότι κι οι δυο μας έχουμε βιώσει..ψυχικές επιθέσεις, και εννοώ άγριες επιθέσεις, στο σημείο να μας κρατάνε ξύπνιους για μέρες.

Κ: Είσαι μέντιουμ;

Ντέιβιντ: Που ήσουν στις δύο παρά τέταρτο τη Τρίτη; [μεγάλη παύση χωρίς απάντηση από τη Κέρρυ] Σε ποιο μέρος..,που ήσουν γεωγραφικά στις δύο παρά τέταρτο;

Κ: Εδώ κοντά κάπου, [κοιτάει μακριά από τη κάμερα] ερχόμασταν εδώ, έτσι δεν είναι;

Ντέιβιντ: Πόσο κοντά ήσουν στο Σοσόνι;

Κ: Ήμασταν στο Σοσόνι σε κάποια χρονική στιγμή.

Ντάνκαν: Εντάξει το πέτυχες. Εντάξει το πέτυχες.

Ντέιβιντ: Είπα: Είναι πολύ κοντά. Είναι στο Σοσόνι. [η Κέρρυ γνέφει θετικά] Στις δύο παρά τέταρτο βγήκα έξω.

Κ: Δηλαδή εννοείς.., έχεις μελετήσεις τη θέαση εξ αποστάσεως;

Ντέιβιντ: Όχι.

Κ: Απ' ότι γνωρίζεις, έχεις μελετήσει τη θέαση εξ αποστάσεως;

Ντέιβιντ: Όχι.

Κ: Και είναι απογοητευτικό για σένα, να μη γνωρίζεις τι σου συνέβη;

Ντέιβιντ: Όχι.

Κ: Δεν είναι;

Ντέιβιντ: Επέτρεψε μου να σου πω γιατί δεν είναι. Πιστεύω ότι αυτές οι αναμνήσεις θα μου αποκαλυφθούν όταν έρθει η κατάλληλη ώρα ή αν ψάξω αρκετά βαθιά. Κρατάω τον εαυτό μου απασχολημένο με τα σκυλιά μου, τους λύκους μου και τους υπολογιστές και έχω καλούς φίλους που με γνωρίζουν. Δεν με κατανοούν πάντα, αλλά αυτό δεν είναι σημαντικό γι' αυτούς.

Κ: Λοιπόν, έχεις αναμνήσεις που μοιράστηκες, αλλά δεν ξέρεις τι σημαίνουν. Περιβάλλουν το Βιετνάμ και.. Κάτι άλλο εκτός το Βιετνάμ;

Ντάνκαν: Το Σαιντ Τόμας.

Ντέιβιντ: Το Σαιντ Τόμας.

Κ: Το Σαιντ Τόμας.

Ντέιβιντ: Έπρεπε να πάμε στο Σαιντ Τόμας για δουλειές. Και... περπατούσαμε μέσα από την αγορά και υπάρχει ένα νησί κοντά στο Σαιντ Τόμας που και οι δυο γνωρίζαμε.

Ντάνκαν: Α χα.

Ντέιβιντ: Και όπως περπατούσαμε στην αγορά, μια γυναίκα κοίταξε τον Ντάνκαν και είπε: Δεν σε έχω δει για πολλά χρόνια, δεν έχω δει εσένα για περίπου είκοσι.

Κ: Ουάου! Δηλαδή σαν αναγνώρισαν και τους δύο.

Ντέιβιντ: Ναι.

Ντάνκαν: Ναι.

Ντέιβιντ: Περισσότεροι από ένα άτομο.

Κ: Ουάου!

Ντέιβιντ: Και..., γι' αυτό συζητήσαμε σχετικά. Και.. δεν είχα καμία συνειδητή ανάμνηση από αυτούς τους ανθρώπους. Κοιτάξαμε το νησί και είπα: Στην άλλη του πλευρά υπάρχει μια βάση εκπαίδευσης.

Ντάνκαν: Α χα. Και υπήρχε.

Ντέιβιντ: Και υπήρχε.

Κ: Ποιο στρατιωτικό (σώμα) το κατείχε;

Ντέιβιντ: Δεν είμαστε σίγουροι.

Ντάνκαν: Δεν είμαστε σίγουροι.

Κ: Αλήθεια;

Ντάνκαν: Ειλικρινά δεν νομίζω ότι ήταν του συνηθισμένου στρατού.

Ντέιβιντ: Όχι, ήταν.. Η καλύτερη μας υπόθεση θα ήταν ότι υπάρχει μια ομάδα μέσα στο στρατό που εμπλέκεται εξ ολοκλήρου με ψυχολογικό πόλεμο, ψυχο-πόλεμο.

Κ: Στο Σαιντ Τόμας, δεν γνωρίζετε ποια μονάδα του στρατού ή κρυφά προγράμματα που είναι ενεργά εκεί τώρα;

Ντέιβιντ: Όχι, αλλά παρατήρησα ότι έχω βρεθεί σε πεδία μαχών σε πολλέ μέρη του κόσμου. Και μπορώ να περπατήσω σ' αυτά τα πεδία μαχών και μπορώ να βιώσω και να ακούσω στο νου μου.. ήταν σαν.., όταν μου το υπέδειξαν όταν εγώ και ένα φίλος περπατούσαμε το Πίκετς Τσαρτζ, στο Γκέτισμπεργκ και κοίταξα τον Λιν και ο Λιν κοίταξε εμένα και κλάψαμε και οι δύο, γιατί ήταν τόσο.. ο πόλεμος είναι ένα τόσο θλιβερό πράμα που το προκαλούν τράπεζες για να πλουτίσουν εταιρίες και οι ίδιες.

Δεν υπήρξε ποτέ μια λογική αιτία για πόλεμο. Ούτε μία. Και ο πόλεμος ενάντια στη τρομοκρατία για μένα είναι μια φάρσα. Έχει να κάνει με τον έλεγχο αυτής της χώρας και τη προετοιμασία για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων

Κ: Είσαι ειδικός στα ηλεκτρονικά, νομίζεις ότι σε παρακολουθούν ή σε έχουν παγιδεύσει;

Ντέιβιντ: Δεν έχω καμία αμφιβολία. Και ξέρεις κάτι; Στ' αλήθεια δεν με νοιάζει.

Κ: Ανακαλύπτεις ότι γνωρίζεις πράγματα που δεν ήξερες ότι γνώριζες, σε σχέση με τα ηλεκτρονικά;

Ντέιβιντ: [κοιτάει τον Ντάνκαν και γελάει]

Ντάνκαν: Ναι.

Ντέιβιντ: Θα ήθελα να κατανοήσω όλα όσα γνωρίζω.

[και οι δύο σταματούν, κοιτούν κάπου μακριά από τη κάμερα, απ' όπου μόλις ακούστηκε κάποιος ήχος]

Ντέιβιντ: Ένας παλμός πέρασε μέσα από το ηχείο.

Ντάνκαν: Ναι.

Κ: Η τηλεόραση απλά άνοιξε μόνη της;

Ντάνκαν: Όχι, ένας παλμός πέρασε από μέσα.

Ντέιβιντ: Ένας ψυχικός παλμός πέρασε από μέσα.Ένας ψυχικός παλμός  μόλις εκτοξεύτηκε προς αυτό το σπίτι.

Κ: Μόλις τώρα;

Ντάνκαν: Α χα.

Κ: Αυτό ήταν που ακούστηκε;

Ντέιβιντ: Ναι. Αναρωτιώμουν αν το ηχογραφούσες.

Κ: Εσείς με πείσατε ότι γνωρίζεστε από πολύ παλιά. Τι συνέβη μετά από αυτό αυτό που θα ήταν η σχέση ανάμεσα σας;

Ντέιβιντ: Επέτρεψε μου να αφήσω τον Ντάνκαν να σου εξηγήσει κάτι. Συνάντησε ένα κύριο σε ένα καφέ στο Λέξιγκτον, στο Κεντάκι.

Κ: Εντάξει.

Ντάνκαν: Ήμουν.. δεν θυμάμαι ακριβώς πότε έγινε, ξέρω ότι ήταν ο Λεξ, αλλά δεν θυμάμαι. Καθόμουν εκεί, πίνοντας ένα καφέ. Ένας τύπος μπήκε μέσα, με κουστούμι και κάθησε κάτω. Βλέπει το τατουάζ και λέει: Αυτό είναι ένα στρατιωτικό τατουάζ; Είπα: Αυτό είναι ένα δικό μου σχέδιο. Όπως λέω πάντα.

Και είπε: Λοιπόν, πέρασα λίγο καιρό στο ναυτικό. Εγώ είπα: Γνωρίζεις τον Ντέιβ Κόρσο; Έκανε πίσω και είπε: Ντέιβ Κόρσο. Γνωρίζεις τον Ντέιβ Κόρσο; Είπα: Ναι κύριε, τον ξέρω. Και αυτός σηκώθηκε και έφυγε.

Κ: Έλα, είσαι μέντιουμ, ποια ήταν η εντύπωση σου;

Ντάνκαν: Ήταν φοβισμένος. Ο τύπος ήταν τρομοκρατημένος.

Κ: Δεν είναι το μόνο άτονο που σε πλησίασε ή σου είπε.. ότι συναντηθήκατε, επειδή άρχισες να μιλάς για ένα άλλο περιστατικό.

Ντάνκαν: Σωστά. Το ξεχνάω απολύτως αυτό και αυτό συμβαίνει μερικές φορές. Και θυμάμαι που σου το έλεγα, αλλά μετά από αυτό.. όλα απλά χάνονται εντελώς.

Κ: [στον Ντέιβιντ] Εσύ τι θυμάσαι γι' αυτό;

Ντέιβιντ: Ότι κάπως αναφέρθηκε το όνομα μου και ο τύπος είπε: Ντέιβ Κόρσο; Με περιέγραψε με τα τατουάζ στον Ντάνκαν και είπε: Αυτός ήταν ο καλύτερος ελεύθερος σκοπευτής των πεζοναυτών στο Βιετνάμ. Και εγώ δεν έχω απολύτως καμιά γνώση γι' αυτό.

Κ: Α χα.

Ντέιβιντ: Αλλά, ακόμη ενδιαφέρον θέμα για το Παράμπ. Υπάρχουν πάνω από 200 βεταράνοι, βετεράνοι του Βιετνάμ, που ζουν στους λόφους εδώ κοντά. Σ' αυτή τη πεδιάδα υπάρχουν πάνω από 800 τύποι που ήταν στις Ειδικές Δυνάμεις.

Κ: Δηλαδή τους προσελκύει..

Ντέιβιντ: Είναι η μεγαλύτερη γνωστή σύμπτωση από κάθε τοποθεσία, όπου υπάρχουν τόσοι πρώην των Ειδικών Δυνάμεων.

Κ: Λοιπόν αυτή ήταν μια υπέροχη, ενδιαφέρουσα έρευνα και εσείς μας δείξατε πραγματικά μεγάλη εμπιστοσύνη και μας επιτρέψατε να έρθουμε στο σπίτι σας ξέρετε, κάτω από τέτοιες συνθήκες και να σας κάνουνε αυτές τις ερωτήσεις. Και θέλω πραγματικά να σας ευχαριστήσω και τους δύο.

Ντέιβιντ: Μην περιμένεις τη ζωή σου να γίνει πιο εύκολη.
 

πατήστε εδώ για το βίντεο της συνέντευξης





Υποστηρίξτε το Πρότζεκτ Άβαλον - κάντε μία δωρεά:

Donate

Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σας.
Η γενναιοδωρία σας μας επιτρέπει να συνεχίσουμε το έργο μας. 

Μπιλ Ράιαν

bill@projectavalon.net


unique visits

Google+