Αναζήτηση

__________________________________________________________

   Ινέλια Μπενζ

πατήστε εδώ για το βίντεο της συνέντευξης[Αγγλικά]







(Εισαγωγικό μεταφραστή: Μετά από έρευνα και μελέτες που κάλυψαν 25 τουλάχιστον χρόνια μέχρι σήμερα, για να μην αναφέρω την παράλληλη συγγραφή βιβλίων, γνωριμία με συγγραφείς και αρχισυντάκτες περιοδικών της εναλλακτικής κοινότητας, ενασχόληση με εναλλακτικές θεραπείες κλπ, η μελέτη της συνέντευξης της Ινέλια Μπενζ, ήρθε στην ζωή μου ως ένα μοναδικό γεγονός, ως κάτι ξεχωριστό, σαν ένα χάδι που μου έστειλε ο Δημιουργός από τα πέρατα του σύμπαντος, για να μου θυμίσει για άλλη μια φορά, ότι αν, επαναλαμβάνω αν πίστευα ότι με τον ‘μικρό μου νου’ τα ‘είδα όλα’, κάνω λάθος και μάλιστα μεγάλο. Άκουσα και είδα το βίντεο του Μπιλ και της Ινέλια δύο φορές και μελέτησα το κείμενο πολύ περισσότερες. Και κάθε φορά άκουγα μέσα μου μια φωνή να μου θυμίζει: ΕΙΣΑΙ ΕΝΑ ΑΙΩΝΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ. ΟΙ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΣΟΥ ΕΧΟΥΝ ΘΕΪΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΕΣΥ ΟΣΟ ΚΑΙ ΟΙ ΟΜΟΙΟΙ ΣΟΥ ΕΧΕΤΕ ΘΕΪΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Η ΙΝΕΛΙΑ ΛΕΕΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΛΟΓΙΑ. ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΑΓΓΙΖΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΟΡΟΥΝ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, ΤΟΣΟ ΣΤΗ ΓΗ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ.

Κι’ όμως, η στέρηση γνώσης που επιβλήθηκε πάνω στον πλανήτη Γη, η τρομακτική απόκρυψη στοιχείων που αφορούν τον εαυτό μας και το περιβάλλον μας, της ιστορίας και των επιστημών, της πολιτικής και της έρευνας, μας κάνει να ακούμε και να διαβάζουμε αυτά που μας λέει η Ινέλια και να μην πιστεύουμε στα μάτια μας και στα αυτιά μας. Μια φωνή μέσα μου όμως μου λέει πως τα λόγια της είναι η αλήθεια. Αυτή η αλήθεια που τόσοι πολλοί μας κρύβουν, με τόσο κόπο, και τόση αποφασιστικότητα, και τόσα μέσα για τα τελευταία τουλάχιστον 20.000 χρόνια. Προτείνω, σε όποιον διαβάσει αυτή την συνέντευξη, να την μελετήσει βαθιά, όσες φορές και αν χρειαστεί, και να βγάλει συμπεράσματα. Αυτά τα πολύτιμα συμπεράσματα θα παίξουν σπουδαιότατο ρόλο στα χρόνια που έρχονται. Θα σας βοηθήσουν να ‘φωτίσετε το μέσα σας’ και παράλληλα να μετατραπείτε σε πηγή φωτός για τους άλλους. Η ανθρωπότητα σας έχει ανάγκη.)



10 Μαρτίου, 2011


inelia benzΜπιλ Ράιαν (Μπιλ): Γεια σας.. Είμαι ο Μπιλ Ράιαν από το Project Avalon. Και αυτό το βίντεο που θα παρακολουθήσετε σε λίγο είναι μια συνέντευξη με την πιο αξιόλογη γυναίκα που γνώρισα τον τελευταίο καιρό και έχει γίνει πολύ καλή φίλη.

Το αντικείμενο της συνέντευξης είναι η αποστολή της σ’ αυτόν τον πλανήτη και οι ικανότητες που διαθέτει, που είναι πολύ ασυνήθιστες και σπουδαίες. Και στις δυο ώρες που ακολουθούν, αναφέρει με λεπτομέρειες τι μπορεί να κάνει, τι έχει κάνει, την απόλαυση και τα προβλήματα που βίωσε όταν ήταν μικρή, και τι κάνει υπεύθυνα με τις μοναδικές της δυνάμεις, αυτή την στιγμή.

Πρόκειται για μια αξιοσημείωτη ιστορία που σας συνιστώ να ακούσετε μέχρι το τέλος.

Ο λόγος που δίνω αυτήν την εισαγωγική παρουσίαση αυτή την στιγμή είναι διότι είναι πραγματικά σημαντικό να υπογραμμίσω ότι οι πλέον αξιοσημείωτες από τις ψυχικές ικανότητες της που εξιστορούνται σ’ αυτή την συνέντευξη – δεν είναι τα χαρίσματα ενός ιδιαίτερα αξιόλογου ατόμου που δεν μπορούμε να το φτάσουμε. Αυτά τα χαρίσματα είναι ενυπάρχοντα σε κάθε ανθρώπινο ον. Αυτό είναι και το μήνυμα της Ινέλια σε μας. Αξιώνει πως προέρχεται από ένα ασυνήθιστο μέρος, ας πούμε – και αυτή είναι μια ασυνήθιστη αποστολή. Και ένα μήνυμα που θέλει όλοι μας να καταλάβουμε είναι ότι αυτά τα χαρίσματα είναι κληρονομιά από την γέννηση μας, που οι διευθυντές του πλανήτη δεν θέλουν να γνωρίζουμε ότι έχουμε. Και τα χρησιμοποιούν βέβαια και οι ίδιοι.

Η επόμενη σημαντική σημείωση για την συνέντευξη, είναι η ‘μαγεία’ – ίσως κατάλληλη λέξη – που είναι ενδιαφέρουσα και θεαματική, και έχει σαγηνέψει τα ανθρώπινα όντα για γενεές, για χιλιάδες χρόνια, για αυτονόητους λόγους. Το πεδίο είναι απέραντο. Είναι σημαντικό όμως να κατανοήσουμε ότι, όπως η Ινέλια λέει στην συνέντευξη της, αυτές οι ικανότητες θα ‘αποκτηθούν’ ως υπο-προϊόντα από οποιονδήποτε βρίσκεται σταθερά σε ένα υγειές πνευματικό μονοπάτι. Και φυσικά, πολλοί από τους μεγάλους διδασκάλους σε πολλές παραδόσεις θα το επιβεβαιώσουν αυτό. Η ‘μαγεία’ είναι ενδιαφέρουσα, αλλά δεν είναι μονοσήμαντη. Και δεν θα την επιβεβαιώσουν σαν να είναι ο βασικός σκοπός της ζωής τους. Αυτό θα ήταν παγίδα. Είναι αδιέξοδο. Αυτό ουσιαστικά δεν οδηγεί πουθενά, εκτός ίσως αν ικανοποιεί τις ανάγκες του ‘εγώ’.

Και καθώς θα ακούτε την Ινέλια να λέει την ιστορία της, θα δείτε ότι η ίδια διαθέτει ένα πολύ, πολύ μικρό ‘εγώ’. Λέει την ιστορία της με έναν πολύ ‘καθημερινό’ τρόπο, που και εσείς, μπορείτε να κάνετε ακριβώς το ίδιο. Κει εσείς, έχετε αυτές τις δυνατότητες να αλλάξετε το σύμπαν γύρο σας. Και εσείς, έχετε τις δυνατότητες, όπως μας λέει, να δημιουργήσετε την δική σας χρονική γραμμή. Μπορείτε να δημιουργήσετε το μέλλον σας. Και μεταξύ μας, παίρνοντας πλήρη υπευθυνότητα και εμπιστευόμενοι την δύναμη μας, μπορούμε να δημιουργήσουμε τον κόσμο που θέλουμε.

Σας ευχαριστώ.

Μπιλ: Λοιπόν, είμαι ο Μπιλ Ράιαν από το Project Avalon. Και σήμερα είναι η 10η Μαρτίου του 2011. Και βρίσκομαι εδώ με την Ινέλια. Και, Ινέλια, θα μπορούσες να μας πεις το τόσο μελωδικό οικογενειακό σου όνομα που αδυνατώ να προφέρω εύκολα.

Ινέλια: Εντάξει. Το πλήρες όνομα μου είναι Ινέλια Ντελ Πιλάρ Αουμάδα Αβίλα. Και είμαι επίσης γνωστή ως Ινέλια Μπενζ.

Μπιλ: Πολύ ωραία. Και έχεις γεννηθεί στη Χιλή. Είναι αυτό σωστό;

Ινέλια: Ναι.

Μπιλ: Εντάξει. Και μετά, για να διευκολύνουμε την ιστορία, που είναι μια άλλη ιστορία όμως – έφυγες από την Χιλή ως πρόσφυγας. Σωστά;

Ινέλια: Σωστά. Ναι.

Μπιλ: Και κατέληξες στην Αγγλία. Έτσι δεν είναι;

Ινέλια: Μεταφερθήκαμε στο Νότιγχαμ στην Αγγλία. Και σχεδόν μεγάλωσα εκεί. Έμεινα εκεί για κάμποσα χρόνια. Και μετά πήγα.. μετακομίσαμε στην Ιρλανδία για εννέα χρόνια. Και πήγα κολλέγιο στην Ιρλανδία. Και μετά πήγα πίσω στη Χιλή για περίπου δύο χρόνια σαν ενήλικη για να τακτοποιήσω μερικές οικογενειακές καταστάσεις και κτήματα. Και μετά πήγα να ζήσω στην Ισπανία για μερικά χρόνια και μετά πίσω στην Αγγλία. Και βρίσκομαι στις Η.Π.Α. εδώ και έξι χρόνια.

Μπιλ: Και, πώς είναι δυνατόν να έγινε όλο αυτό, όταν δείχνεις 22 ετών;

Ινέλια: Α, εντάξει. Λοιπόν, δεν ρωτάς ποτέ μια κυρία για την ηλικία της. [γέλια]

Μπιλ: [γέλια]

Ινέλια: Λοιπόν, δεν θα σου πω. Όμως δεν είμαι νεαρή. Αλλά σ’ ευχαριστώ πολύ.

Μπιλ: Εντάξει. Λοιπόν. Ο λόγος που σου μιλάω εδώ.. Και θα χαρούμε πολύ να δούμε εάν μπορούμε να περιγράψουμε μερικά από τα πράγματα που κάνεις και είσαι, με λόγια, και έτσι ο κόσμος να μπορέσει να καταλάβει. Εσύ – μπορώ να το πω – είσαι το πιο ασυνήθιστο άτομο που συνάντησα ποτέ, και έχω συναντήσει αρκετά ασυνήθιστα άτομα. Και από όσα μπορώ να συλλέξω, δεν θα μπορούσε ούτε και εσύ να περιγράψεις τον εαυτό σου ως ένα άτομο, για έναν περίεργο λόγο. Τώρα, αυτό θα ακουστεί περίεργο στους ανθρώπους που μας βλέπουν τώρα. [γέλια]

Ινέλια: [γέλια] Σωστά. Ναι. Διότι.. όταν κοιτώ ένα πρόσωπο ή κοιτώ τους ανθρώπους της Γης.. συνήθως – και δεν είναι πάντα αυτό το θέμα – κοιτάζω κάποιους που ήταν ψυχές ή, κάτι σαν μια σπίθα θεϊκή που εισήλθε μέσα στην γραμμή του χωρό-χρονου. Και να έχουν φύγει από το απόλυτο ‘ένα’ για να περάσουν μια περίοδο ίσως 1000 – δεν ξέρω πόσων ζωών – εξελισσόμενες μέσα από ένα μεμονωμένο άτομο και πάλι εξελισσόμενες σε πνευματικά όντα, που είναι ξεχωριστά από το ‘ένα’.

Και αυτό.. όταν κοιτάζω τους ανθρώπους στον πλανήτη.. αυτό έχει συμβεί αρκετές φορές στον πλανήτη Γη. Πολλά άτομα έχουν περατώσει ολόκληρο τον κύκλο τους στον πλανήτη Γη.

Και τώρα βλέπουμε, ας πούμε, χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια άτομα, που έχουν περατώσει τους κύκλους τους σε άλλους πλανήτες, και τώρα πλέον ενσωματώνονται στη Γη για να βιώσουν αυτή την υπέροχη κατάσταση που συμβαίνει αυτή την στιγμή εδώ. Και έτσι αναλογίζομαι μια από αυτές τις ψυχές να έχει μια ανέλιξη μέσα από τον χωρό-χρονο, και να γίνει πνεύμα και εξελιγμένο όν, σαν άτομο ή σαν ον. Σωστά;

Και δεν θα μπορούσα να περιγράψω τον εαυτό μου ως τέτοιο όν, διότι έχω προέλθει απ’ ευθείας, χωρίς καμία μετεξέλιξη, σε αυτό το σήμερα, για να κάνω μια συγκεκριμένη εργασία τώρα πάνω στον πλανήτη. Και μόλις ολοκληρωθεί το έργο μου, αυτή η ατομικότητα, αυτή η ‘προσωπικότητα’ που είναι αυτό το πρόσωπο που βλέπεις τώρα, δεν θα υπάρχει πλέον. Επομένως η έννοια του ατόμου ή της ψυχής δεν υπάρχει για μένα.

Μπιλ: Εντάξει. Λοιπόν. Κανα δυο από αυτούς που προσπάθησαν να σε παρακολουθήσουν άρχισαν να παραπατούν. Δεν μας λες μόνον ότι δεν έχεις ξαναβρεθεί ποτέ πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη, ακόμη και με ενσάρκωση, αλλά και πουθενά αλλού στο φυσικό σύμπαν, ποτέ στο παρελθόν, ή οπουδήποτε στο συνολικό υλικό κόσμο, όπως υπήρχε. Είσαι απολύτως νέα εδώ.

Ινέλια: Σωστά. Εισήλθα σ’ αυτό το χωρο-χρονικό ‘πρόγραμμα’ – αυτή είναι μια ωραία έκφραση – μισή ώρα πριν γεννηθώ.

Μπιλ: Μάλιστα. Και ξέρεις – αυτό μου το είπες όταν μιλήσαμε περί αυτού εκτός κάμερας – δεν θα ξανα-ενσαρκωθείς ποτέ. Είσαι εδώ για μια συγκεκριμένη.. να τολμήσω την λέξη ‘αποστολή’;

Ινέλια: Ναι. Μπορείς να το πεις ‘αποστολή’. Ναι.

Μπιλ: Εντάξει. Βρίσκεσαι εδώ για να κάνεις κάποια πράγματα που πρέπει να γίνουν.

Ινέλια: Σωστά.

Μπιλ: Και έχεις έρθει από… Εδώ τώρα θα μπερδευτούμε στις λέξεις. Προέρχεσαι απ’ ευθείας από την ‘πηγή’, κατ’ ευθείαν από το ‘ένα’, και κατ’ ευθείαν σε ένα ανθρώπινο σώμα..

Ινέλια: [γέλιο με συναίνεση]

Μπιλ: … και έτσι συμπεριφέρεσαι διαφορετικά από τα άλλα ανθρώπινα όντα, που βρίσκονται εδώ για εκατομμύρια ζωές.

Ινέλια: Ναι. Και όλος μου ο πρώιμος κύκλος και μέχρι… και συνεχίζεται ακόμα, κάτι που έχει συνέχεια, είναι μάθηση ή αύξηση ικανοτήτων να λειτουργήσω μέσα από μια εξατομικευμένη άποψη ζωής, σε ξεχωριστό σώμα. Και μέσα στον χώρο και τον χρόνο σε γραμμική ροή, και ασχολούμενη με αυτό, και λειτουργώντας μέσα από αυτό το σώμα, διότι εκεί μέσα γίνεται η δουλειά. Επομένως ο κύκλος μου είναι να μάθω πως να το κάνω αυτό, αντίθετα από αυτό που κάνουν οι άνθρωποι στην ζωή.

Μπιλ: Και αυτό θα πρέπει να είναι απίστευτη πρόκληση, να έρθεις από το πουθενά και το ποτέ, απ’ ευθείας στο να γίνεις ένα μικρό κορίτσι ‘άνθρωπος’ σ’ αυτόν τον περίεργο πλανήτη Γη, χωρίς κανένα εγχειρίδιο οδηγιών, κανονισμούς ή πληροφορίες περί του πώς θα έπρεπε να είσαι ή τι επρόκειτο να γίνεις.

Ινέλια: Ναι. Ήταν πραγματική πρόκληση. Και η κυρίως πρόκληση ήταν η αντίδραση των άλλων γύρο μου, σχετικά με μένα. Έτσι, για παράδειγμα, είχα κάποια εργαλεία. Ήρθα με κάποια εργαλεία. Είχα την δυνατότητα να ‘κατεβάσω’ πληροφορίες. Έτσι, αν δεν καταλάβαινα κάτι, συνήθως μπορούσα να ανοίξω επαφή με τον συλλογικό νου και να πάρω την πληροφορία.

Μιλούσα… με βάση τις πληροφορίες από μια θεία μου, μιλούσα άπταιστα Ισπανικά. Ουσιαστικά, δεν είχαν ούτε Χιλιανή προφορά, όταν ήμουν εννέα μηνών, ενώ εκείνη είχε προφορά, πράγμα για το οποίο ήταν μπερδεμένη. Όμως κανείς άλλος δεν έδινε σημασία στο γεγονός.

Και αυτό έγινε διότι προσπαθούσα να καταλάβω τι λένε οι άλλοι άνθρωποι, και για ποιο θέμα επικοινωνούσαν, και δεν μπορούσα. Έτσι, απλά ‘κατέβασα’ την γλώσσα. [γέλιο]. Και την χρησιμοποιούσα.

Δεν μπορώ να το κάνω αυτό πλέον με τις γλώσσες, δυστυχώς. Δεν μπορώ.. είναι ένα από αυτά τα πράγματα που δεν μπορώ να κάνω, αλλά για άλλα θέματα μπορώ. Και, μεγαλώνοντας, έτσι πήγαιναν τα πράγματα στη ζωή μου, ότι ήμουν ικανή να το κάνω.

Τα πράγματα που χρειαζόμουν, τα λάμβανα. Αλλά εάν κάτι, εάν έκανα κάτι έτσι απλά, απλά από περιέργεια ή ενδιαφέρον, αλλά δεν ήταν αναγκαίο, τότε δεν μπορούσα να το κάνω.

Μπιλ: Εάν ήταν ανάγκη, θα κατέβαζες το πρόγραμμα που θα σε βοηθούσε να γίνει η δουλειά.

Ινέλια: Ακριβώς.

Μπιλ: Αλλά αν ήσουν απλά περίεργη, τότε δεν μπορούσε αυτό να γίνει.

Ινέλια: Δεν δουλεύει τότε. [γκριμάτσες] Δεν συμβαίνει τότε.

Μπιλ: Οκ. Θυμάμαι που κάποτε όπως μου είπες, πριν από δυο εβδομάδες, για το.. Ήταν τότε που σε βρήκες.. όταν σου είπαν ότι μιλούσες τέλεια Πορτογαλικά και μια άλλη φορά που σου είπαν ότι μιλούσες Ρωσικά.

Ινέλια: Σωστά.

Μπιλ: Και ούτε που το είχες αντιληφθεί.

Ινέλια: Ναι. Για μένα εγώ μιλούσα Αγγλικά. Σωστά; Για μένα, όταν κοιτάζω τα παλιά και ψάχνω στη μνήμη μου, μιλούσα Αγγλικά. Αλλά για τους παραβρισκόμενους, μιλούσα αυτή την άλλη γλώσσα, που για μένα ήταν σαν να.. Οκ. Το πιστεύω αυτό που είπαν και διάβασα για άλλους, αλλά και ανακάλυψα και προσωπικά άλλα άτομα που μπορούν να κάνουν το ίδιο. Αλλά, είναι σαν απόδειξη από κάπου ‘αλλού’.. δεν είναι κάτι που μπορώ να πω, ‘Ναι, μπορώ πραγματικά να το κάνω’, όσο μπορούσα να αντιληφθώ, εγώ μιλούσα Αγγλικά. Επομένως… [γέλια]

Μπιλ: Ναι. Σίγουρα. Δεν ήταν ούτε καν συνειδητό.

Ινέλια: Ναι. Όχι. Και ήταν πάντα μια κατάσταση κατά την οποία ο άλλος χρειάζονταν βοήθεια.

Μπιλ: Οκ.

Ινέλια: Λοιπόν, ήταν κάποιο άτομο που ήταν άρρωστο. Είχε μια ασθένεια σε τελικό στάδιο. Ήταν η πρώτη φορά που ήμουν.. που τον συναντούσα. Και προφανώς, μιλούσα σ’ αυτό το άτομο στα Πορτογαλικά για ώρες, και ούτε που το είχα καταλάβει. Και οι άλλοι άνθρωποι, άλλη φορά, ερχόντουσαν για βοήθεια ή συμβουλή. Και την τελευταία φορά – ήταν πολύ απλό. Ήταν κάποιοι στο μετρό της Μαδρίτης που είχαν χαθεί.

Μπιλ: Μμ, μμ..

Ινέλια: Ήταν στο μετρό και ήταν κυριολεκτικά χαμένοι, όλη η οικογένεια. Και, πήγα να τους βοηθήσω. Και, είπα ότι τους έδινα κατευθύνσεις, τους έδειχνα πώς να χρησιμοποιήσουν τον χάρτη και πού έπρεπε να πάνε και τέτοια. Και τους έστειλα προς τα εκεί που ήθελαν, τους χαιρέτησα και γύρισα να φύγω. Και το άτομο που με συνόδευε μου λέει: ‘Το ήξερες, μα πώς, πού έμαθες Ρωσικά; Το ήξερες ότι τους μιλούσες στα Ρωσικά;’ Και εγώ λέω, ‘Όχι!’ [γέλια]

Μπιλ: [γέλια] Αυτή είναι μια ωραία ιστορία.

Ινέλια: Ναι [ξεκαρδίστηκε]

Μπιλ: Υπάρχει και άλλη μια ωραία ιστορία που σε προσκαλώ να μας διηγηθείς. Και, πρέπει να πω εδώ στην ηχογράφηση, ότι μιλούσα με την Ινέλια για τις εμπειρίες της εδώ και εβδομάδες, και δεν έχουμε τελειώσει ακόμα με τις ιστορίες της. Υπάρχουν τόσες πολλές. Μια από αυτές πιστεύω ότι είναι μια αξιοπρόσεκτη ιστορία για όταν ήσουν μικρό κοριτσάκι και έπεφτες πολύ τακτικά.

Ινέλια: [γέλια] Α, ναι. Ένα από τα πράγματα που προσπάθησα να κάνω, διότι πρέπει να καταλάβετε, εισήλθα μόλις μισή ώρα πριν την γέννηση στο σώμα μου. Διότι.. και μετά, έπρεπε να γίνει μια συμφωνία με το σώμα και εμένα, διότι δεν ήταν η κανονική διαδικασία ενσάρκωσης, που η ψυχή θα είναι εκεί και θα περιμένει το σώμα.. ή.. όπως, υπάρχει μια σχέση των δύο και όλα αυτά. Και ήταν εκείνη η στιγμή που ζητούσα την συμφωνία από το σώμα για να με πάρει μαζί του.. είναι σαν να ρωτούσα.. ‘Τι λες; Το κάνουμε;’ [γέλια] Και τότε πήρα ένα τελικό ‘Ναι’.

Αλλά ήταν τελείως διαφορετικό που έβλεπα τους ανθρώπους να λειτουργούν, διότι μπήκα μέσα και δεν είχα ιδέα πώς να οδηγήσω το σώμα μου. Ναι; Και έτσι, το ευφυές τμήμα του σώματος μπήκε μέσα στο φυσικό σώμα για να του δώσει ζωή, να το ζωντανέψει και να το κάνει να λειτουργήσει και να αναπνεύσει και όλα αυτά. Και εγώ ήμουν εντελώς έξω από αυτά. Και ήθελα να κάνω πράγματα μ’ αυτό το σώμα, αλλά δεν ήξερα με ποιόν τρόπο. Δεν είχα το εγχειρίδιο οδηγιών λειτουργίας.

Και όταν είδα μέσα του, έμοιαζε μ’ έναν υπολογιστή που χρειάζονταν προγραμματισμό. Ναι; Χρειάζονταν να μάθει πώς να κουνάει τα χέρια, να πιάνει πράγματα, να μπορεί να μιλά και να επικοινωνεί, να κουνάει το κεφάλι στα πλάγια όταν.. Ενδιαφερόμουν για όσα συνέβαιναν εκεί μέσα, αλλά δεν γνώριζα πώς να κινήσω εκείνο το μικρό κεφαλάκι του σώματος με ‘τέτοιο’ τρόπο που να μπορέσω να το δω. Ναι; Και τέτοια θέματα.

Αλλά ήμουν.. Από εκείνη την στιγμή, δεν ήμουν μέσα στο.. Η όραση, η οπτική ήταν στο πίσω μέρος του κεφαλιού, από την αρχή. Και το μόνο πράγμα που άλλαξε ήταν ότι προσπαθούσα να κινήσω τα χέρια και τους ώμους όπως οι κούκλες, αλλά και πάλι δεν δούλευαν, και το σώμα παραπονιόταν. Και κάποια στιγμή σαν να μου είπε: ‘Όχι, πρέπει να πας μέσα και να κουνήσεις τα χέρια από μέσα’, κάπως έτσι, σαν να μπεις μέσα στο κουστούμι. Και το έκανα, αλλά δεν το έκανα από πλευράς οπτικής. Δεν έφερα παράλληλα και την όραση. Μπήκα σαν να έμπαινε απλά η ενέργεια. Έτσι μπορούσα να κουνήσω χέρια και πόδια. Και ήταν σαν να προγραμμάτιζα το σώμα στο πώς να λειτουργεί και τέτοια. Πολύ μηχανικά. Ήταν ουσιαστικά σαν να έγραφα ένα πρόγραμμα στον υπολογιστή. Για μένα έτσι ακριβώς ήταν.

Και τα χρόνια πέρασαν, και εγώ έβλεπα τα πάντα. Είχα, σαν να είχα, 360 μοίρες όραση και προς τα πάνω και προς τα κάτω, οπτική σε όλα όσα συμβαίνανε γύρο μου. Και συνεχώς έπεφτα ξανά και ξανά, διότι η οπτική μου ήταν ολόγυρα και παντού. [δείχνει με το χέρι πίσω και μπροστά και πάνω στο κεφάλι] Επομένως, δεν έβλεπα τι ήταν μπροστά μου και περπατούσα στον δρόμο για παράδειγμα, διότι το κεφάλι ήταν στην κατεύθυνση. Σωστά; Και έτσι, έπεφτα συνεχώς, και… είχα μόνιμα, τα γόνατα μου ήταν καταματωμένα και το πρόσωπο μου ήταν κομματιασμένο. Τα χείλια μου ήταν πρησμένα διότι έπεφτα με το κεφάλι. Και τότε μια μέρα, η μητέρα μου, μου λέει, ‘Γιατί δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα μάτια σου; Απλά χρησιμοποίησε τα μάτια σου. Κοίτα τι υπάρχει μπροστά σου’. Και της λέω ‘Δεν μπορώ’. Διότι όταν έβλεπα μέσα από τα μάτια μου, ήταν σαν δυο πολύ μικρές τρύπες από τις οποίες έβλεπα πολύ λίγα από όσα υπήρχαν γύρο μου. Και μετά μου λέει ‘Λοιπόν, τι κάνεις τώρα;’ Και της λέω, ‘Εγώ τα βλέπω όλα’.

Και εκείνη.. Και μετά, πάλι, είναι σαν να, εκείνη… ήταν σαν να.. Δεν μπορώ να θυμηθώ την ακριβή συνομιλία, αλλά έγινα κάτι σαν: ‘Λοιπόν, μπες τώρα αμέσως στο σώμα σου και χρησιμοποίησε τα μάτια σου. Ξεκίνα να χρησιμοποιείς τα μάτια σου’. Και ήταν σαν.. νομίζω, ήταν ακριβώς πριν αρχίσω το σχολείο, άρα ήμουν περίπου τεσσάρων ετών. Όταν είσαι παιδί, στην ηλικία των τεσσάρων, κάνεις ότι σου λέει η μαμά!

Και έτσι το έκανα. Και ήταν.. για μένα ήταν τρομακτικά. Μόλις και μπορούσα να δω κάτι. Και έπρεπε να στρέφω το κεφάλι μου προς όλες τις κατευθύνσεις, και έτσι να βλέπω τι συμβαίνει γύρο μου. Και δεν μπορούσα να στρέψω το κεφάλι μου σε πλήρη περιστροφή, και έτσι δεν ήξερα ποτέ τι συμβαίνει πίσω μου. Ήταν μεγάλη η ταραχή που είχα για πολύ καιρό. Όμως είχα σταματήσει πια να πέφτω κάτω, διότι έβλεπα πλέον τι υπήρχε μπροστά μου. [γέλια]

Μπιλ: Και ακόμη και τώρα, μπορείς να αφήνεις το σώμα σου οποιαδήποτε στιγμή, να τριγυρίζεις οπουδήποτε και να ταξιδεύεις και να βλέπεις όλα όσα θέλεις να δεις, σωστά;

Ινέλια: Ναι, ναι. Και κάπως, νιώθω την ανάγκη να το κάνω αυτό, διότι είναι.. Αλλιώς, είναι κάπως κλειστοφοβικά να είναι εδώ μέσα όλη την ώρα.

Μπιλ: [γέλια] Είναι κλειστοφοβικά μέσα σ’ ένα ανθρώπινο σώμα. Είναι κάπως, σαν να είσαι παγιδευμένη μέσα σ’ αυτήν την οριακή φυλακή σαν όστρακο, αυτή την μηχανή.

Ινέλια: Ναι, έτσι.

Μπιλ: Είναι σαν να είσαι μέσα σ’ ένα αυτοκίνητο με πολύ μικρά παράθυρα.

Ινέλια: Ναι. Πολύ μικρά παράθυρα και.. σαν, κάτι να έχουν βάλει πάνω στ’ αυτιά σου και να μην ακούς τίποτα, ή να μην έχεις αίσθηση. Είναι σαν αποστέρηση των αισθήσεων σου. [γέλια]

Μπιλ: Σωστά. Έχεις λοιπόν αυτές τις ασυνήθιστες ικανότητες οι οποίες, φυσικά, καταλαβαίνω ότι είναι φυσικές ικανότητες που όλα τα πνευματικά όντα διαθέτουν. Όμως οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν κατοικίσει για εκατομμύρια ζωές μέσα σε σώματα έχουν τελείως χάσει αυτές τις ικανότητες. Δεν μπορούν ούτε… Ούτε να πιστεύουν ότι υπάρχουν κάπου εκεί στο σώμα.

Ινέλια: Σωστά.

Μπιλ: Και έρχεσαι φρέσκια με όλη αυτή την εργαλειοθήκη από πράγματα που κάθε πνευματικό ον μπορεί να κάνει.

Ινέλια: Ναι.

Μπιλ: Τι άλλο μπορείς να κάνεις;

Ινέλια: Πρέπει να είσαι πιο συγκεκριμένος. [γέλια]

Μπιλ: [γέλια] Οκ. Υπάρχει μια υπέροχη ιστορία που είπες, όταν παρακολουθείς ένα πρόγραμμα στην τηλεόραση.

Ινέλια: [γέλια] Ναι.

Μπιλ: Είναι τόσο ωραία ιστορία.

Ινέλια: Λοιπόν, είμαι κάπως αρκετά εθισμένη στην τηλεόραση, δυστυχώς, με την πιο φτωχή έννοια του κόσμου. Τόσο που αν κάποιος ανάψει την τηλεόραση που έχω μπροστά μου, κολλάω.. κολλάω σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορώ να ξεκολλήσω.. ιδιαίτερα αν είναι ένα πρόγραμμα που θέλω να δω. Εάν είναι κάτι που δεν με ενδιαφέρει, απλά θα απομακρυνθώ. Αλλά αν είναι κάποιο έργο.. συνήθως, έργα είναι.. παραστάσεις, το History Channel.. κάτι που να εγκλωβίσει την προσοχή μου στην τηλεόραση – δεν μπορώ πλέον να απομακρυνθώ από αυτήν. Και.. εάν κάποιος έρθει και προσπαθήσει να αλλάξει κανάλι, τότε νευριάζω πολύ. [γέλια] Δεν είμαι νευριασμένη, αλλά τους σταματώ.

Και συνέβη ένα γεγονός όταν ήταν 19.. Όχι, ήταν 2001, νομίζω, που παρακολουθούσα ένα show. Και κάποιος ήρθε και άρπαξε το κοντρόλ της τηλεόρασης. Και παρακολουθώ την κίνηση με την άκρη του ματιού μου, διότι έβλεπα το show. Και λέω ‘Μην αλλάξεις το κανάλι, ναι’; Και αυτός λέει ‘Λοιπόν, ήρθα σπίτι για να παρακολουθήσω κλπ κλπ’. Και πάει να αλλάξει το κανάλι. Και λέω: ‘Μην πειράξεις το κοντρόλ της τηλεόρασης!!’

Και ενώ ήταν έτοιμος να πιέσει το κουμπί, εκείνο του πέφτει από το χέρι στο πάτωμα και κάνει ‘Όου! Όου!’ Και το κοιτάει σαν να έλεγε ‘έκαιγε’. Και το παίρνει, το ανοίγει και μέσα ήταν λιωμένο [γέλια] Και μου λέει, ‘Γιατί το έκανες αυτό; Γιατί δεν μου το έλεγες απλά;’ Και λέω ‘Σου είπα να μην πατήσεις το κουμπί’. [γέλια]

Μπιλ: [γέλια]

Ινέλια: Και ήταν μια από αυτές τις περιπτώσεις. Ήταν σαν…

Μπιλ: Ήταν σαν μια αντίδραση. Ήταν μια αντίδραση.

Ινέλια: Ήταν μια αντίδραση. Ναι.

Μπιλ: [γέλια]

Ινέλια: Μην αγγίξεις το κοντρόλ!! [γέλια] Λοιπόν, ναι. Εννοώ, αυτές οι δυνατότητες υπάρχουν μέσα μου. Όμως δεν είναι εκεί για να χρησιμοποιούνται μ’ αυτόν τον τρόπο. Οποιοσδήποτε αγγίξει ένα συγκεκριμένο επίπεδο επίγνωσης μπορεί να τα κάνει αυτά. Είναι μέρος της ανθρώπινης ‘εργαλειοθήκης’. Δεν είναι κάτι που το έφερα απ’ έξω. Αυτά είναι όλα εγκατεστημένα σε κάθε ανθρώπινο όν. Και όλες αυτές οι δυνατότητες είναι μέρος του ανθρώπινου οπλοστασίου εργαλείων που προσπαθούν να συνθλίψουν, να καταπιέσουν και να ακυρώσουν μέσα σε κάθε άτομο. Και οι άνθρωποι διδάχθηκαν ότι αυτά δεν υπάρχουν, διδάχθηκαν ότι δεν είναι ικανοί να κάνουν τέτοια πράγματα..

Και μια πραγματικότητα που συνάντησα και που είναι πραγματικά ενδιαφέρουσα, είναι ότι αυτός που βρίσκεται σε ένα μονοπάτι πνευματικό με σκοπό να φωτιστεί ή.. σαν, να.. να αποκτήσει πνευματική εξέλιξη, σ’ έναν δρόμο πνευματικής εξέλιξης, θα καταφέρει, χωρίς αποτυχία, να εξελίξει και αυτά τα εργαλεία. Χωρίς αποτυχία. Όμως κάποιος που προσπαθεί να ενεργοποιήσει αυτές τις δυνατότητες, αλλά δεν βρίσκεται σε δρόμο πνευματικής εξέλιξης, δεν θα μπορέσει.. Και δεν μπορούν.. σαν να λέμε, δεν τα κάνουν ταυτόχρονα, αλλά για κάποιον λόγο, αυτοί που βρίσκονται σε πνευματικό μονοπάτι εξέλιξης, θα εξελίξουν και αυτές τις δυνάμεις.

Μπιλ: Είναι φυσικό υπο-προϊόν.

Ινέλια: Είναι ένα φυσικό υπο-προϊόν που εξελίσσεται μέσα από πνευματική διαδρομή.

Μπιλ: Ναι.

Ινέλια: Και.. Όμως κάποιος που απλά βγαίνει και θέλει να μάθει την τηλε-κίνηση και τέτοια και να κινεί αντικείμενα τριγύρω ή.. να διαβάζει την σκέψη των ανθρώπων η να βλέπει γεγονότα χωρίς να είναι παρόν. Και πάει λέγοντας.. Μπορούν ουσιαστικά.. όλοι μπορούν να τα κάνουν. Μπορούν να πάνε έξω και να μάθουν να τα κάνουν. Και υπάρχουν πολλά και καλά εργαλεία και βιβλία εκεί έξω που μπορούν να τους βοηθήσουν να κάνουν αυτά τα πράγματα. Αλλά δεν θα τα καταφέρουν.. Δεν βελτιώνουν το πνεύμα τους κάνοντας τέτοια πράγματα.

Μπιλ: Το κατάλαβα απόλυτα.

Ινέλια: Ναι.

Μπιλ: Και, οι δικές σου τηλεπαθητικές ικανότητες θα πρέπει να είναι πολύ ανεπτυγμένες. Πιθανότατα, να μπορείς να μπαίνεις στο μυαλό κάποιου και να διαβάζεις ότι θέλεις.

Ινέλια: Σωστά. Αυτός είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να το θέσουμε, διότι τηλεπάθεια δεν είναι να μπαίνεις στο μυαλό κάποιου και να κοιτάς τι υπάρχει εκεί. Διότι το μυαλό του ανθρώπου δεν είναι αυτό που διαθέτει την μνήμη τα συναισθήματα και τα αισθήματα. Επομένως, ακόμη και αν το βλέπουμε από αυτή την σκοπιά, πολύ λίγα πράγματα θα μπορούσες να κάνεις με μια τηλεπαθητική διαδρομή. Θα μπορούσες να ‘διαβάζεις’ τα χαρτιά σε.. Εάν κάποιος παίζει χαρτιά, μπορείς να βλέπεις τα χαρτιά, διότι τα βλέπουν ταυτόχρονα και οι παίκτες. Ναι;

Κανονικά, κάποιος ίσως πει, ‘Α, ξέρεις, η Ινέλια μπορεί και διαβάζει τον νου’. Ότι και αν προσπαθούν να κρύψουν, έρχεται στην επιφάνεια.. σαν, ακριβώς μπροστά τους. Επομένως, αυτό θα μπορούσε να είναι στα νέα και να το δω. Αλλά το πώς η τηλεπάθεια στην πραγματικότητα δουλεύει.. είναι.. Ο καλύτερος τρόπος που μπορώ να το περιγράψω θα μπορούσε να είναι..

Μπιλ: Είναι μια ένωση. Μια συγχώνευση.

Ινέλια: Ναι. Είναι κάτι παραπάνω από ένωση. Είναι μια ένωση μυαλών. Μια ένωση όντων παρά μυαλών, διότι.. Μια ένωση, ίσως, ακόμη και μέσα στην ομάδα, στην οποία βρίσκεται κάποιος. Ναι; Και όταν συνδεθείς, δεν επιλέγεις αναγκαστικά προτάσεις. Μπορείς να αισθανθείς οράματα, αισθήματα, αναμνήσεις. Και μερικές φορές και σκέψεις. Όπως, τι σκέπτεται το άτομο στην συγκεκριμένη στιγμή.

Μπιλ: Ο τρόπος που εγώ το καταλαβαίνω από τις κουβέντες που είχαμε γι’ αυτό, μοιάζει σαν να ξεφεύγεις κάποια στιγμή και να γίνεσαι ο άλλος. Σαν να γίνεσαι εκείνο το άτομο και μετά έχεις πρόσβαση σε ότι έχει και εκείνο.

Ινέλια: Ναι.

Μπιλ: Έπεσα κοντά;

Ινέλια: Είναι κάπως έτσι, αλλά περιγράφεις ουσιαστικά τα βήματα που κάνω, όταν το άτομο.. Ο χώρος μεταξύ δύο ατόμων.. Γίνεται ‘μη υπαρκτός’, διαφορετικά από πριν. Και μετά το άλλο άτομο και εγώ, γινόμαστε ένα, ή θα έπρεπε τουλάχιστον. Αν το δεις από άλλη πλευρά, τα άτομα ανυψώνονται σε επίπεδα αρμονίας, όπου μπορούν να έχουν πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες και στα μέσα. Ναι; Και τότε θα έχω και εγώ πρόσβαση σ’ αυτούς εκείνη τη στιγμή.

Μπιλ: Οκ. Επομένως είναι η διαδικασία, για παράδειγμα, του να βλέπεις μέσα σε κάποιου την ζωή και να μπορείς να την παρακολουθείς.. το να δεις ότι θέλεις να δεις, ή ότι θέλουν οι άλλοι να δεις. Κάπως σαν να βλέπεις ένα βίντεο – μπορείς να πας σε οποιοδήποτε σημείο.

Ινέλια: Σωστά.

Μπιλ: Εάν είναι ένα έργο που κατέβασες σε υπολογιστή και το παρακολουθείς στην οθόνη σου, μπορείς να πεις, ‘Οκ, θα πάω σ’ αυτό το σημείο εδώ’.

Ινέλια: Ναι, είναι λίγο έτσι. Καλά, δεν είναι ακριβώς έτσι, διότι, εάν κοιτάξουμε από την σκοπιά της χρονικότητας – για παράδειγμα, τα αρχεία της ζωής κάποιου – κατά τη διάρκεια αυτής της ζωής του ή ολόκληρης της ζωής του, πηγαίνοντας πίσω ή μπροστά.

Το να πας μπροστά και να δεις το μέλλον του είναι κάπως δύσκολο, διότι έχουμε τόσες πολλές πιθανές γραμμές ζωής να διακλαδίζονται ανά πάσα στιγμή, που ένα πράγμα που το άτομο σκέπτεται ή αποφασίζει ή λέει θα αλλάξει αυτή την γραμμή ζωής του. Σωστά; Επομένως, το να δεις το μέλλον στην γραμμή ζωής κάποιου πρέπει να πετύχεις την πιο πιθανή γραμμή ζωής από όλες, εάν βέβαια δεν αλλάξει κάτι. Σωστά;

Αλλά το να κοιτάξεις το παρελθόν είναι σχετικά εύκολο, διότι τα βρίσκεις εκεί μια που υπάρχουν τα ίχνη.. έχει ταξιδέψει διαμέσου μια συγκεκριμένης γραμμής ζωής, μια συγκεκριμένη.

Μπορούμε ουσιαστικά να κινηθούμε και πλάγια και να δούμε τις παράλληλες γραμμές ζωής τους, πράγματα που θα είχαν γίνει, εάν έκαναν διαφορετικές κινήσεις στη ζωή. Επίσης να κοιτάξεις και να δεις.. Εάν θέλουν να κάνουν κάτι με διαφορετικό τρόπο, να δεις σε μια γραμμή ζωής όπου το έκαναν ήδη διαφορετικά και να μάθεις. Να πάρεις όλη την πληροφορία και μετά να το κάνεις εδώ, να το αναπαράγεις.

Έχω δει μέντιουμς να κοιτούν σε γραμμές ζωής, κοιτάζουν, όπως είπες, κοιτούν σαν να βλέπουν ένα έργο. Πηγαίνουν σε αυτό που λέμε Ακασικά Αρχεία και κοιτούν την ζωή σαν σε ταινία, όταν, όπως το κάνω εγώ είναι σαν να πηγαίνω εκεί. Ουσιαστικά πηγαίνω σε εκείνο τον χρόνο και κοιτώ εκείνη την στιγμή, σαν να είμαι ταυτόχρονα σε δύο σημεία. Επομένως, είμαι ουσιαστικά εκεί.

Μπιλ: Σε δυο σημεία του χρόνου ταυτόχρονα..

Ινέλια: Σε χώρο και σε χρόνο, ναι. Στον χωρό-χρονο. Έτσι, ουσιαστικά είμαι εκεί, και είναι έτσι.. πρέπει να είμαι πολύ προσεκτική όταν το κάνω αυτό, διότι αν το άτομο είναι πραγματικό μέντιουμ, θα με δει. [γέλια] και θα πει, ‘Ήσουν εκεί!’ Και αυτό μου συνέβη τώρα πρόσφατα. [ξεκαρδίστηκε]

Μπιλ: Ναι..

Ινέλια: Την δεύτερη φορά που συνέβη ενώ κοίταζα, το μέντιουμ γύρισε και μου λέει, ‘Ήσουν εκεί.’

Μπιλ: Ναι.

Ινέλια: Και φυσικά, εκείνη την στιγμή δεν ήμουν εκεί, αλλά νωρίτερα, και το έπιασε ότι ήμουν εκεί πριν από λίγο.

Μπιλ: Ναι

Ινέλια: Επομένως, πρέπει να είμαι πολύ προσεκτική, γιατί αυτό μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Μπορεί να αλλάξει το παρελθόν. Μπορεί να αλλάξει και το μέλλον.

Μπιλ: Άρα, πρέπει να προσέχεις και να είσαι μόνον παρατηρητής και να μην αφήσεις καθόλου ίχνη. Τίποτα.

Ινέλια: Καθόλου ίχνη ή πατημασιές. Ναι.

Μπιλ: Και τώρα.. Ο Γουίτνι Στράιμπερ, στην εργασία του, στην ιστοσελίδα του, uknowncountry.com – υπήρχε ένα άτομο ανάμεσα στους σχολιαστές του ο οποίος περιέγραψε πολύ παραστατικά, ότι μια νύχτα, πριν μερικά χρόνια – είχε ένα ζωντανό και ασυνήθιστο όνειρο. Και.. ‘Όνειρο’. Και σ’ αυτό το όνειρο, είδε τους εαυτούς του, τον έναν μετά τον άλλον, σε διαφορετικές πραγματικότητες.

Υπήρχε μια ζωή που η γυναίκα του.. δεν θυμάμαι τις λεπτομέρειες. Υπήρχε μια άλλη όπου η γυναίκα του είχε αρρωστήσει ή είχε πεθάνει. Υπήρχε άλλη μια στην οποία ζούσαν στην απόλυτη φτώχια. Μια άλλη στην οποία ζούσαν σε άλλη περιοχή και εκεί έκανε κάτι εντελώς διαφορετικό. Και ήταν σαν να πήγαινε σε κάτι σαν τουρνέ στην ζωή του αλλά στο ζωντανό όνειρο του. Όλες αυτές τις γραμμές ζωής. Νομίζω ότι μίλησε για έξι ζωές. Κάτι τέτοιο. Και μετά επέστρεψε στο τώρα. Και ήταν τόσο σοκαρισμένος. Και είχε τρομάξει από αυτή την εμπειρία του.
Και μετά ο Στράιμπερ κάθισε και τα έγραψε σε χαρτί. Και αυτό που εξήγησε, σαν μια εξήγηση για τον εαυτό του, και για τους αναγνώστες του, είναι ότι ο τρόπος που σκέπτεται ένα άτομο να ακολουθεί την γραμμή της ζωής του δεν είναι σαν ένα τρένο που ακολουθεί τις γραμμές, σαν ένα σημείο που κινείται πάνω σε γραμμή, αλλά περισσότερο σαν ένα κύμα που σπάει πάνω σε μια μακριά ακτή. Και ότι σε διαφορετικά τμήματα αυτής της ακτής, έχεις αυτές τις διαφορετικές γραμμές ζωής, αυτές τις διαφορετικές εμπειρίες σαν να.. που παρουσιάζουν τον εαυτό τους. Και.. αυτό που λες εσύ, τότε, δεν είναι μόνον.. επιβεβαιώνεις ότι είναι μια πλήρως εκφρασμένη πραγματικότητα, αλλά μπορείς, όταν εργάζεσαι με κάποιον, μπορείς να δεις σε πολλές πλευρές και να δεις τι υπάρχει.

Ινέλια: Ναι. Ναι. Και ο.. Εννοώ, ακόμη και η επιστήμη σήμερα αποδέχεται την κβαντική πραγματικότητα, σωστότερα, την κβαντική φυσική που μιλάει για πολλαπλές πραγματικότητες. Και αυτό είναι κάτι, που για μένα, είναι πραγματικό. Μπορώ να χωθώ εκεί μέσα, να μπω στην ζωή μου και να δω διαφορετικά πράγματα για τα οποία ενδιαφέρομαι να μάθω. Σωστά; Μπορώ να πάω σε διαφορετικές ζωές όπου αυτά έχουν συμβεί και να πάρω κάποιες συμβουλές από την άλλη Ινέλια – πώς εκείνη χειρίστηκε το Χ θέμα ή πώς το έκανε αυτό ή εκείνο. Και θα μπορούσαν να είναι απλά καθημερινά θέματα, όπως να παίξω ένα βιολί, να κάνω ένα φαγητό, να παίξω στο χρηματιστήριο…

Ήταν πραγματικά διασκεδαστικό, διότι όταν πήγα σ’ εκείνη την Ινέλια που είναι καλή σε θέματα επενδύσεων στο χρηματιστήριο, μετά από μια κουβέντα, μου είπε: ‘Μην το κάνεις. [γέλια] Είσαι ανίκανη. Απλά μην το κάνεις.’ Και είχε δίκιο. Προσπάθησα να το κάνω, να παίξω σε μετοχές, και ήταν καταστροφικό. Δεν έπρεπε να το είχα κάνει… [γέλια]

Μπιλ: Δηλαδή, είχες μια εκδοχή του αυτού σου να δίνει συμβουλές στην άλλη εκδοχή του εαυτού σου, που είσαι εσύ με την οποία μιλάμε εδώ τώρα.

Ινέλια: Σωστά, ακριβώς. Και μπορεί να το κάνει ο οποιοσδήποτε αυτό. Όλοι μπορούν να το κάνουν. Μπορείς να σκεφτείς, Οκ, θέλω μια πραγματικότητα όπου ολοκληρώνω το ευσεβές έργο μου 100%. Και πάλι, πρέπει να είσαι απόλυτα ακριβής, γιατί το ευσεβές έργο σου ή η αποστολή σου θα μπορούσε να είναι ελαφρά διαφορετική σε κάθε μια από τις γραμμές του χρόνου σου, εάν όχι απόλυτα διαφορετική, ή κάπως διαφορετική. Σωστά; Έτσι για παράδειγμα, αν είσαι ένας καλλιτέχνης, μπορείς να πεις, ‘πώς χρησιμοποιώ την τέχνη μου για να βοηθώ τους ανθρώπους να εξελίσσονται και να ξυπνούν’, κάτι τέτοιο. Επομένως, Οκ, έτσι μπορώ να εισέρχομαι στην ροή ζωής στην οποία το έκανα, όπου η τέχνη μου ξυπνούσε τους ανθρώπους, και τότε - πραγματικά με επιτυχία – μπορώ να βγάζω ένα καλό μεροκάματο μ’ αυτήν σήμερα. Όχι μόνον ένα μεροκάματο αλλά να μπορώ να κερδίζω ένα σοβαρό εισόδημα που θα μπορώ μετά να επανεπενδύσω και να ξαναχρησιμοποιήσω για να κάνω ακόμα περισσότερα πράγματα στον κόσμο.

Άρα, μπορείς να πας σ’ αυτή την γραμμή του χρόνου και να έχεις μια μακρά συζήτηση με αυτό το άλλο άτομο που είναι εσύ, που ήδη έχει πετύχει σ’ αυτό που ζητάς. Και να έρθεις πάλι εδώ με όλες αυτές τις πληροφορίες και απλά.. να το κάνεις στο σήμερα.

Μπιλ: Και έτσι, αυτό που λες εδώ, είναι ότι έχει μια ολόκληρη σειρά από παράλληλες Ινέλια που ζουν εναλλακτικές παράπλευρες ζωές. Αυτό είναι μια αναφορά στο ‘Συρόμενες Πόρτες’, το έργο, μόνο που δεν είναι δύο γραμμές ζωής. Είναι πολλές.

Ινέλια: Άπειρες.

Μπιλ: Άπειρες.

Ινέλια: Ατελείωτες.

Μπιλ: Οκ, ατελείωτες. Όμως ένα θέμα που είναι κοινό με την Ινέλια σε όλες αυτές τις διαφορετικές και παράλληλες ζωές, είναι ότι εσύ είσαι εδώ για να κάνεις ένα έργο.

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Και δεν παίζει κανένα ρόλο το αν παίζεις βιολί, αν μαγειρεύεις ένα γεύμα ή κάνεις τέχνη.

Ινέλια : Ακριβώς. [γέλια]

Μπιλ : Αυτά είναι σαν.. Αυτά είναι οι καμπάνες, οι σφυρίχτρες και το περιτύλιγμα αυτής της ζωής. Σωστά;

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : Επομένως, τι ήρθες να κάνεις εδώ; Διότι μέχρι τώρα, μιλήσαμε για μερικά από τα περιφερειακά θέματα που είναι περίεργα και ενδιαφέροντα και συναρπαστικά για πολύ κόσμο. Αλλά τι ήρθες πραγματικά να κάνεις εδώ;

Ινέλια : Έχω να κάνω μόνο μια δουλειά. Και αυτή είναι να ανυψώσω το δονητικό επίπεδο του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπινου συλλογικού (δονητικού επιπέδου), που είναι μέρος του πεδίου του πλανήτη, σε ένα κρίσιμο σημείο που τώρα επιτρέπει μια μετάβαση σε νέο τρόπο ζωής, ένα νέο επίπεδο επίγνωσης για τα πάντα. Για τον πλανήτη και για κάθε ον που υπάρχει σ’ αυτόν. Κάθε βράχο, κάθε έντομο, κάθε άτομο. Και αυτή είναι η μοναδική μου εργασία. Και θα κάνω τα πάντα, και θα…

Βασικά ναι. Θα κάνω τα πάντα για να το πετύχω αυτό. Εάν αυτό σημαίνει να βοηθήσω κάποιον που έχει ήδη ξυπνήσει και έχει επίγνωση και διαφώτιση, να φτάσει σε ακόμη ανώτερο επίπεδο δονήσεων, τότε θα το κάνω. Και αν αυτό σημαίνει να ξυπνήσω κάποιον που πριν κοιμόταν, και αυτό να του ανυψώσει το επίπεδο δονήσεων, θα το κάνω. Εάν αυτό σημαίνει να πάω σε μια γεωγραφική περιοχή και να την ‘εξαγνίσω’ ώστε οι δονήσεις να μπορούν να την διαπεράσουν κατάλληλα, θα το κάνω. Δεν είμαι προσκολλημένη σε κάτι ή.. Το μόνο πράγμα που είμαι εδώ να κάνω, είναι να ανυψώσω το συνολικό επίπεδο δονήσεων. Και αυτό είναι όλο.

Μπιλ : Τώρα, έχω εκατομμύρια ερωτήσεις να σου κάνω πάνω σ’ αυτό. Όμως πρώτα, άσε με να σε ρωτήσω, πόσων ετών ήσουν όταν πρωτο-κατάλαβες ότι αυτό ήταν που ήρθες να κάνεις εδώ;

Ινέλια : Το ήξερα από πάντα, αλλά δεν ήξερα πώς να το θέσω σε λόγια διότι, μεγαλώνοντας, δεν ήταν κάτι που η οικογένεια επρόκειτο να το συζητήσει. Οι γονείς μου είναι πολύ ορθολογικοί. Είναι μαθηματικοί και φυσικοί. Ήταν καθηγητές. Δεν είχαν καμία σχέση με πνευματικότητα. Δεν βρίσκονταν μέσα στο δονητικό πεδίο του πλανήτη ή οτιδήποτε σχετίζεται με αυτό. Επομένως, σαν παιδί, δεν είχα καμιά ιδέα ως προς το πώς να το μεταφράσω αυτό που ήρθα εδώ να κάνω.

Όμως, ήδη το έκανα. Εάν έβλεπα κάποιον άρρωστο, καθόμουν δίπλα του έτσι ώστε το επίπεδο των δομήσεων να ανυψώνεται. Και το έκανα αυτό με φυσικότητα σε όλη την παιδική μου ηλικία και μετά κατά την εφηβεία μου και κατόπιν αργότερα.

Μπιλ : Επομένως, απλά λάμβανες μια θέση και θεράπευες ανθρώπους, και βοηθούσες ανθρώπους και άγγιζες διάφορες καταστάσεις στον δρόμο σου.

Ινέλια : Σωστά. Βασικά, ναι.

Μπιλ : Και μετά, αν καταλαβαίνω σωστά, λίγο αργότερα, θα έκανες έργο που θα θεωρούνταν υψηλότερης σημασίας, περισσότερο θεμελιώδες, με μεγαλύτερο βεληνεκές. Σωστά;

Ινέλια : Ναι. Πάντα δούλευα αθόρυβα. Μου είχαν πει πολύ νωρίς, ότι έπρεπε να.. κάτι σαν να φοράω μια μάσκα, και να μην δείχνω τι ήμουν ή ποια ήμουν, για πολλά, πολλά χρόνια. Και αυτή η μάσκα.. μου ζητήθηκε να την αφαιρέσω το 2002 ή 2003 ή κάπου τότε. Και πριν από αυτό, εργαζόμουν πάρα πολύ με βάση ένα-προς-ένα με άτομα και έκανα ψυχικό έργο πάνω τους.. πολύ σιωπηλά [γέλια].. να μην το πεις σε κανένα.

Μπιλ : Οκ. Και αυτό απαιτεί μια ερώτηση – λες ότι σου είπαν να κάνεις αυτό ή εκείνο.

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : Ποιοι ήταν που σου έλεγαν; Πώς σου το έλεγαν;

Ινέλια : [γέλια] Αυτή είναι – ναι, θεωρώ πως αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση. Η πληροφορία με διαπερνά πολύ καθαρά, συνήθως ακολουθούμενη συγχρόνως από παράλληλα γεγονότα τα οποία, εάν χάσω, θα μου τα υπενθυμίζουν συνεχώς.. όπως… ένα βιβλίο θα πέσει από το ράφι. Ή ένα παιδί θα πει την ίδια φράση την ίδια στιγμή, που ήταν και ο τίτλος του βιβλίου. Θα παίζει το ραδιόφωνο και θα υπάρχει ένα τραγούδι που μιλάει για το ίδιο πράγμα. Επομένως, μου έλεγαν πράγματα πολύ καθαρά, όμως, τον περισσότερο καιρό, με αναφορές – που ήταν πολύ πρακτικά καθημερινά θέματα.

Μου έλεγαν, πήγαινε στο πάρκο και κάθισε σ’ εκείνο το παγκάκι. Θα έρθει ένα κορίτσι και θα καθίσει δίπλα σου τρώγοντας το κολατσιό της και σε χρειάζεται να κάθεσαι κοντά της. Θα πάρω αυτή την πληροφορία και θα την πραγματοποιήσω. Και σίγουρα, το κορίτσι θα φανεί. Κάτι σαν το όραμα που είχα λάβει και θα κάθεται εκεί να τρώει το φαγητό της και μετά θα φύγει. Και αυτό ήταν όλο που χρειαζόταν.

Μπιλ : Και ίσως, εννοώ, απλά χρησιμοποιώντας αυτό το παράδειγμα του κοριτσιού στο παγκάκι, θα ξέρεις τον λόγο ή ίσως και να μην το μάθεις ποτέ.

Ινέλια : Σωστά. Και δεν χρειαζόμουν ποτέ να ξέρω το γιατί.

Μπιλ : Είναι απλά μια αποστολή.

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Οκ.

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Και είσαι πάντα απολύτως σίγουρη σε επίπεδο γνώσης ότι όταν σου δίνεται μια από αυτές τις αποστολές, το σωστό που θα κάνεις είναι να μην ρωτήσεις καν..

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : .. να μην προσκολληθείς σ’ αυτό, και απλά να το κάνεις. Σωστά;

Ινέλια : Ναι. Ήταν κάποτε τότε που ήμουν έφηβη.. Ξέρεις ότι κάθε έφηβος είναι σαν αντάρτης, σωστά; Και πολλά τμήματα της ζωής μου ήταν να μαθαίνω πώς να είμαι σαν άνθρωπος. Λοιπόν έπρεπε να περάσω και από την αντάρτικη ‘εποχή’ μου – και επαναστατούσα και απέναντι σε όλα αυτά. Είναι όπως, θα μου έλεγαν ‘Πρέπει να βαδίσεις πολύ αθόρυβα και πολύ απαλά και να μην κάνεις κύματα στο αστρικό πεδίο’. Και εγώ πήγαινα φωνάζοντας και τραγουδώντας και χορεύοντας και πηδώντας. [γέλια] Είναι σαν.. κάνω πολύ θόρυβο.. στο αστρικό επίπεδο. [γέλια]

Μπιλ : Στο αστρικό πεδίο; [γέλιο]

Ινέλια : Ναι. [γέλιο] Σωστά. Οκ. Τέτοια πράγματα. Ακόμη και σαν έφηβη, ναι; Και υπήρχαν μερικά σημεία που μου ζητήθηκε να κάνω συγκεκριμένα πράγματα, και είπα, ‘Όχι, δεν θέλω. Δεν με απασχολεί αυτό. Τώρα βλέπω τηλεόραση’. Ή κάτι τέτοιο. Ακούω μουσική τώρα, ή.. το συνηθισμένο… όταν η μαμά λέει, ‘καθάρισε το δωμάτιο σου’. Έλεγα ‘Ναι’, και μετά μια δικαιολογία.. [γέλιο]

Και πέρασα από όλο αυτό σε αυτό το επίπεδο, που είναι πολύ κωμικό θα έλεγα, αν κάτσεις να το σκεφτείς. Διότι… να αυτό το ον που πρέπει να κάνει αυτή την σπουδαία δουλειά, και περνά μέσα από μια εφηβική και επαναστατική φάση. Και.. Αλλά έμαθα το μάθημα πολύ γρήγορα ότι δεν έπρεπε να το κάνω αυτό. [γέλια] Διότι τα πράγματα πήγαιναν πολύ άσχημα όταν το έκανα.. να λέω όχι.

Και ήταν πραγματικά.. κάπως κωμικά νομίζω. Μια φορά είπα κάτι βαρύ στην μητέρα μου, και ήξερα ότι δεν έπρεπε να το πω αυτό. Και δεν μπορώ να θυμηθώ τι ήταν, και το χέρι μου απλά ήρθε [γέλια] και χαστούκισε το πρόσωπό μου και φώναξα ‘Ουάου, αυτό πόνεσε πολύ’ [γέλια] Και δεν ήταν τόσο κακό. Ήταν απλά κάτι που το αισθάνεσαι μέσα. Δεν έπρεπε να το είχα κάνει. Ήταν για κάτι πολύ μικρό. Δεν μπορώ να θυμηθώ τι ήταν… Ήταν κάτι σαν αυτό.. ‘Α, έχεις μια γκρίζα τρίχα στα μαλλιά σου’. Κάτι τέτοιο. Κάτι που είχε να κάνει με την εμφάνιση της. Απλά για να την πικάρω.

Μπιλ : Και μετά αυτόματα σε χαστούκισες στο πρόσωπο. [γέλια] Αυτό είναι θαυμάσια ιστορία.

Ινέλια : [γέλια] Ναι. Αυτή η ιστορία είναι πολύ αστεία. Και πραγματικά με πόνεσε.

Όμως άλλες φορές, όταν ήταν κάτι σοβαρότερο και δεν άκουγα, υπήρχε μια αίσθηση επείγοντος, σαν ‘Κάν’το τώρα! Κάν’το! Κάν’το!’ Και ήταν σαν μια αυξανόμενη επείγουσα κατάσταση που αν δεν το κάνεις, κάτι πολύ κακό θα συμβεί. Ναι; Και δεν ήμουν ικανή να το σταματήσω αυτό, και έτσι θα χειροτέρευε συνεχώς, και μετά θα ήμουν υποχρεωμένη, να τρέξω προς το σημείο ή οτιδήποτε, και να βρεθώ εκεί. Και μετά, φυσικά, θα μου κοβόταν η ανάσα. [γέλια] Και έτσι, έμαθα πολύ γρήγορα ότι.. δεν ήταν τελικά δική μου επιλογή. Δεν ήταν κάτι επί του οποίου είχα λόγο.

Και μετά, ερχόμαστε στην άλλη πλευρά του θέματος. Πού είναι η ελεύθερη βούληση σ’ αυτό; Σωστά; Και μιλούσαμε γι’ αυτό το θέμα μόλις πριν. Όμως αναφορικά με το να κάνω τα πράγματα που μου ζητήθηκαν να κάνω, υπάρχει ένας πολύ καλός τρόπος να πεις τι είναι εγωιστικό αν σου πουν να κάνεις κάτι. Εάν υπάρχουν άλλες αρνητικές οντότητες που προσπαθούν να σε επηρεάσουν να κάνεις άσχημα πράγματα ή ίσως πράγματα που νομίζεις ότι είναι καλά, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Ή εάν προέρχεται κατ’ ευθείαν από την ‘Πηγή’, που κάπως έτσι θα την περιέγραφα.

Μπορούμε να της δώσουμε πολλές ονομασίες, και οι άνθρωποι θα… Βρίσκω ότι ο κόσμος το καταλαβαίνει καλύτερα αν πω ‘οι οδηγοί μου’ ή ‘ο ανώτερος εαυτός μου’ το λέει αυτό τώρα. Και θα το καταλάβει αυτό. Και είναι αλήθεια. Είναι αλήθεια. Να τι συμβαίνει. Και δεν χρειάστηκε να το μεταφράσω ή να του δώσω μια προσωποποίηση, οπότε δεν θα ήταν… ακόμη και έτσι θα έλεγα ‘ο οδηγός μου, μου είπε να κάνω αυτό τώρα’, δεν μπορώ να το περιγράψω, αλλά αυτό το περιγράφει τέλεια. Για μένα, δεν ήταν μια οντότητα οδηγός. Είναι το ίδιο πράγμα , αλλά αν αφαιρέσεις την ταυτότητα, τότε θα είναι απλά ‘το πράγμα’. Έτσι έρχεται.

Και ο τρόπος, ο πραγματικά καλός τρόπος να διακρίνουμε ανάμεσα στο ‘εκείνο’, εκείνη την καθαρή ενέργεια από την ‘Πηγή’ που είναι ο οδηγός σου ή τον ανώτερο εαυτό σου και τον εγωισμό ή μια άλλη αρνητική οντότητα που προσπαθεί να σε κατευθύνει, είναι να ακούσετε το σώμα σας. Και ο καλύτερος τρόπος να μάθετε πώς θα το κάνετε αυτό, είναι να πάτε σε ένα ανοιχτό τμήμα του εαυτού σας και μετά να σας ‘πείτε’ ένα ψέμα. Αντί να πεις ότι σε λένε Μπιλ να πεις ‘Με λένε Γιώργο’. Και αυτό θα συνηχήσει λάθος. Με κάποιον τρόπο, κάπου, θα το συναισθανθείς, θα αισθανθείς το λάθος. Και μετά ξέρεις πότε κάτι είναι αλήθεια ή όχι. Όταν θα είναι η Πηγή και όταν δεν θα είναι. Όταν θα είσαι εσύ – ο αυθεντικός ανώτερος εαυτός σου – και όταν δεν θα είναι.

Μπιλ : Είναι ουσιαστικά σαν να ρεγουλάρεις ένα ανιχνευτή ψεύδους.

Ινέλια : Α, το βρήκες! Ναι.

Μπιλ : Κάνουν το ίδιο πράγμα.

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : Ζητούν από κάποιον να πει πειστικά ένα ψέμα, και έτσι βλέπουν την αντίδραση της μηχανής ανίχνευσης.

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : Και στην πραγματικότητα, εσύ το κάνεις αυτό και με εκκρεμές.

Ινέλια : Ναι, σωστά. Αυτός είναι ένας πολύ καλός τρόπος να το θέσεις. Ναι. Ναι.

Μπιλ : Καταλαβαίνω. Τώρα.. ok. Επομένως, αν πάρουμε το θέμα του κοριτσιού στο παγκάκι του πάρκου σαν παράδειγμα, μια άμεση γνώση ότι αυτό είναι που πρέπει να κάνεις, και πας εκεί, και βέβαια, να’την εκεί. Και κάτι συμβαίνει, υποθετικά, αλλά εσύ δεν ξέρεις τι είναι. Και μετά το κοριτσάκι φεύγει, και αυτό είναι το τέλος της αποστολής σου.

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Ίσως να την έχεις κουράρει, ή θεραπεύσει, ή να την έχεις σταματήσει από μια αυτοκτονία, ή να έχει λύσει κάποιο πρόβλημα ή κάτι τέλος πάντων. Όμως ποια είναι η διαδικασία; Πώς δουλεύει αυτό; Πώς μπορείς να μας το εξηγήσεις; Πώς μπορείς να μας εξηγήσεις τι συμβαίνει;

Ινέλια : Ο καλύτερος τρόπος να το περιγράψω θα ήταν ότι η εστίαση μου πάει πάνω της. Και βρίσκομαι εκεί 110% σε κάθε διάσταση, σε κάθε χωρό-χρονο εκείνη την στιγμή. Να πώς μπορώ.. Αλλά δεν κάνω κάτι, δεν έχω κάποια πρόθεση. Δεν περιμένω κάποιο αποτέλεσμα να έρθει. Δεν έχω ούτε καν κάποια περιέργεια. Τίποτα απολύτως. Είναι απλά απόλυτη επικέντρωση. Και αυτό που φαίνεται να συμβαίνει είναι, αλλά υπάρχει και κάτι άλλο – ότι και αν είναι, η Θεϊκή δύναμη, η ενέργεια, το Τσι, οτιδήποτε – μας διαπερνά και πάει κατ’ ευθείαν μέσα της για να επιλύσει και να κάνει οτιδήποτε αναγκαίο, που εγώ δεν έχω ιδέα τι είναι αυτό. Και μετά αυτό συμβαίνει.

Μπιλ : Θα πρέπει να υπάρχουν κάποια παραδείγματα που θα μπορούσες να δώσεις, στα οποία έχεις λάβει ενημέρωση γι’ αυτά και να έχεις δει τα αποτελέσματα της μεταβολής. Θα μπορούσες να μοιραστείς μερικά μαζί μας;

Ινέλια : Ναι. Για παράδειγμα.. Ναι, υπάρχει ένα παράδειγμα και αφορά το άτομο με το οποίο μιλούσα Πορτογαλικά, όταν ήμουν έφηβη. Θα πρέπει να ήμουν περίπου δώδεκα ή δεκατριών ετών τότε. Άσε με να σκεφτώ. Νομίζω ήμουν δεκατριών, αλλά ίσως και δώδεκα. [γέλια] Και η μητέρα μου ήταν πολύ ανοιχτό άτομο, πολύ εξωστρεφής, και συνήθιζε να κάνει πάρτυ στο σπίτι μας, τα περισσότερα σαββατοκύριακα.

Λοιπόν, υπήρχε πάντα ένα πάρτυ στο σπίτι μας. Και θα υπήρχαν κάπου 50 άτομα και περισσότερα στα πάρτυ. Και τον καιρό εκείνο.. Φυσιολογικά, επειδή δεν είμαι εξωστρεφές άτομο, θα πήγαινα στον χώρο, και θα αφουγκραζόμουν το περιβάλλον να δω ποιος δεν θα δονούνταν σε υψηλό επίπεδο ή ποιος δονούνταν σε χαμηλό επίπεδο, και θα πήγαινα να καθίσω δίπλα τους. Αυτό θα είχα κάνει.

Μπιλ : Επειδή έτσι ήθελες.

Ινέλια : Ναι. Αυτό ήταν το φυσικό μου να κάνω.

Μπιλ : Οκ.

Ινέλια : Αυτός ήταν ο λόγος που ήμουν εκεί, πιστεύω. Ναι; Είναι σαν να λέμε, γιατί αναπνέουμε; Διότι το έχουμε ανάγκη. [γέλια] Ή διότι είναι κάτι που κάνουμε. Και.. έτσι θα καθόμουν δίπλα τους και θα αφουγκραζόμουν τις δονήσεις τους να ανεβαίνουν, και να ανεβαίνουν και να ανεβαίνουν. Περιστασιακά, θα κοίταζα και θα έβλεπα κάτι σαν μικρές σκιές, και κάπως θα τις έβγαζα από το περιβάλλον. Όμως μόνον αν μου είχε ζητηθεί να το κάνω. Είναι κάτι σαν, ώ, κοίτα τες. Επικεντρώσου. Επικεντρώσου σ’ αυτό εκεί. Και καθώς το κοίταζα, εκείνο απλά διαλυόταν και έφευγε.

Όμως με εκείνο το άτομο, καθόμουν δίπλα του, όπως είπα, για μια ή δυο ώρες. Και συζητούσαμε. Είχαμε μια τεράστια, μακρά συνομιλία, για διάφορα θέματα, διάφορα πράγματα και γεγονότα. Και όλως ξαφνικά, γυρίζει προς εμένα και μου λέει, ‘Πού έμαθες Πορτογαλικά;’ Και τον κοιτάζω και λέω, ‘Ποτέ. Δεν μιλάω Πορτογαλικά.’ Και μου λέει, ‘Ω, μας μου μιλούσες Πορτογαλικά τις τελευταίες μια ή δύο ώρες.’ Και τον κοιτάζω και του λέω, ‘Όχι, δεν σου μιλούσα Πορτογαλικά!’ Εκείνη την περίοδο η γλώσσα μου ήταν τα Ισπανικά. Έτσι του λέω, ‘Βασικά μιλούσα Ισπανικά.’ Και μου λέει, ‘Όχι, δεν μιλούσες Ισπανικά. Εγώ δεν μιλάω Ισπανικά. Μου μιλούσες σε Πορτογαλικά.’ Και λέω – εκείνη την στιγμή σκέφτηκα, ‘Καλά.. ο άνθρωπος θα πρέπει να είναι κάπως φευγάτος. [γέλια] Έτσι απλά αθόρυβα θα σηκωθώ και θα πάω στην άλλη μεριά της αίθουσας.’ [ξεκαρδίστηκε] Σωστά; Λοιπόν, αυτό είπα. Και λέω, ‘Ω, λοιπόν, ήταν πολύ όμορφα που γνωριστήκαμε.’ Και σηκώθηκα, και πήγα στην άλλη πλευρά της αίθουσας.

Μερικές ημέρες μετά, νομίζω κάπου μια εβδομάδα μετά, ήρθε πίσω στο σπίτι, και είχε μια κουβέντα με την μητέρα μου. Και εγώ την άκουσα. Και είπε ότι βρισκόταν στο πάρτυ, και ότι για 4 μήνες, γνώριζε ότι είχε μια ανίατη ασθένεια, και το ήξερε μόνον αυτός, ότι του έμεναν λίγες εβδομάδες ζωής. Δεν γνωρίζω ποια ήταν η ασθένεια. Και ότι είχε πάει πίσω στον γιατρό μετά το πάρτυ, και ότι δεν βρέθηκε η ανίατη ασθένεια. Είχε θεραπευτεί. Δεν είχε πλέον κανένα πρόβλημα. Και..

Μπιλ : Απλά είχε εξαφανιστεί.

Ινέλια : Είχε απλά εξαφανιστεί. Και ήξερε αμέσως ότι ήμουν εγώ ο λόγος, κατά την άποψη του. Ναι; Διότι ήταν από την Βραζιλία, και ότι στην Βραζιλία έχουν πολλούς που γνωρίζουν από θεραπευτές και τι μπορούν να κάνουν οι θεραπευτές. Και, κατά την γνώμη του, ένα από τα πράγματα που μπορούν να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι είναι να μιλούν σε διάφορες γλώσσες. Και ότι υπάρχουν μερικά ειδικά παιδιά και ενήλικες που μπορούν να μιλήσουν στους ασθενείς στην γλώσσα τους, με πολύ φυσικό τρόπο. Και έτσι, ήξερε – το μελέτησε μεθοδικά. Και ήρθε πίσω, και ήθελε να με ευχαριστήσει που τον θεράπευσα και τέτοια.

Και μετά.. Αυτό ήταν μια ενημέρωση για κάτι που συνέβη που όμως δεν είχα ιδέα ότι εξελίσσεται εκείνη την στιγμή. Δεν είχα ιδέα ότι ήταν άρρωστος. Και δεν γνώριζα πως είχε θεραπευτεί. Και, ακόμη και μέχρι σήμερα, η ανάμνηση μου είναι ότι μιλούσα Ισπανικά και ότι δεν καταλάβαινα ότι του μιλούσα στα Πορτογαλικά. Και πραγματικά, αυτό ήταν άσχετο. Δεν χρειαζόταν να ξέρω οτιδήποτε πάνω σ’ αυτό.. πραγματικά δεν χρειαζόταν. Όμως το έμαθα.

Και μετά συνέβησαν και άλλα πράγματα. Και περιστασιακά, έρχονταν άνθρωποι και έλεγαν, ‘Ξέρετε, συνέβη αυτό’, ή οτιδήποτε, και μερικές φορές, ένα τρίτο πρόσωπο που δεν ήξερε ότι είχα κάνει μια ψυχική αποστολή ερχόταν αργότερα και μου έλεγε, έλεγε κάτι σαν, ‘Μόλις είχα ένα όνειρο και κατάλαβα ότι πρέπει να σου το πω αυτό το όνειρο. Μου ζητήθηκε να σου το πω.’ Και από τα λεγόμενα έβγαινε το συμπέρασμα σχετικά με το έργο που είχα κάνει. Και έτσι μου λέγανε τι έχω κάνω. [γέλια] Και είναι πραγματικά ενδιαφέρον, διότι φυσιολογικά, δεν είμαι περίεργη. Δεν είμαι περίεργη σχετικά με το τι συμβαίνει ή να λάβω δονήσεις ή αντικειμενική απόδειξη. Όμως αυτό που βρίσκω είναι ότι μερικές φορές, αυτή η επιβεβαίωση και οι αποδείξεις είναι σημαντικές για τους άλλους.

Μπιλ : Και στην περίπτωση αυτή εμφανίζεται ως τμήμα του όλου πακέτου.

Ινέλια : Σωστά. Σωστά.

inelia benz
              2Μπιλ : Καταλαβαίνω. Αυτό είναι συναρπαστικό.. Αυτό είναι πραγματικά συναρπαστικό. Και.. Οκ. Λοιπόν, μόλις τώρα, έδωσες ένα παράδειγμα για κάποιον που εκ φύσεων απέκτησε μια ασθένεια, που θεραπεύτηκε από μια ασθένεια, απλά και μόνον επειδή κάθισες κοντά του και του μίλησες για κανα δυο ώρες. Τι είδους άλλες μεταμορφώσεις μπορεί να συνέβησαν; Εννοώ, θεωρώ ότι είναι κάτι περισσότερο από απλά μια φυσική θεραπεία.

Ινέλια : Ναι. Υπήρχε.. σαν ξεμπέρδεμα ενεργειών, μερικές φορές μέσα στο άτομο, και μετά μπορούν να σκεφτούν πιο καθαρά. Και περιστασιακά, θα μου ζητηθεί να πάω σε κάποιον ‘υπηρέτη του φωτός’ που πρέπει να ολοκληρώσει μια αποστολή του, που χρειάζεται να συνεχίσει μια αποστολή του που κινδυνεύει να χαθεί. Σωστά; Και αυτό συνέβη μερικές φορές. Και έχει εμφανιστεί η εντολή με διαφορετικούς τρόπους. Και…

Μπιλ : Λοιπόν, μοιάζει με μια κατασκευή υποστήριξης για ανθρώπους, που ήδη κάνουν καλή δουλειά.

Ινέλια : Σωστά. Ναι. Ακριβώς.

Μπιλ : Οκ.

Ινέλια : Διότι βλέπεις, σε έναν ‘υπηρέτη του φωτός’, ιδιαίτερα κάποιον που έχει αναλάβει πολύ μεγάλη αποστολή, θα έχει την… Θα υπάρχουν οντότητες και άνθρωποι που θα προσπαθούν να τους σταματήσουν. Σωστά; Και υπάρχουν σημεία στον χρόνο που τους τραβάνε έξω από την αποστολή τους. Είτε φυσικά, τελείως, ή απλά σκοτώνοντας την θέληση τους να συνεχίσουν σ’ αυτή την αποστολή. Ή ακόμα, σε κρίσιμα σημεία που το άτομο είναι στο να ξεκινήσει την αποστολή του, και βρίσκονται σε σοβαρά σημεία αποφάσεων, και η τόση πολύ αρνητική ενέργεια που τους χορηγείται εσωτερικά, θα τους κάνει πιθανόν να αποφασίσουν να μην το κάνουν. Έτσι μπαίνω εγώ και δρω αντίθετα στην αρνητικότητα έτσι ώστε να έχουν τα άτομα ελεύθερη βούληση επιλογής.

Μπιλ : Χωρίς να έχουν πλέον επίδραση από αρνητική ενέργεια.

Ινέλια : Σωστά. Σωστά.

Μπιλ : Λοιπόν, είναι σαν να τους προσφέρεις ασπίδα προς την αρνητική ενέργεια, που κατόπιν τους επιτρέπει να έχουν ελεύθερη απόφαση.

Ινέλια : Ακριβώς. Και μετά μπορούν να αποφασίσουν να προχωρήσουν. Και μπορούν να αποφασίσουν να μην προχωρήσουν, αλλά αυτό είναι μια ελεύθερη απόφαση τους. Είναι μια εσωτερική απόφαση, μη κατευθυνόμενη από αρνητική ενέργεια που μπαίνει στον δρόμο τους.

Μπιλ : Έχεις καμιά ιδέα ή υποψία ή γνώση αν υπάρχουν ορισμένα ‘μεγάλα’ πράγματα που έχεις κάνει, κάπως ανώτερης αξίας, ανώτερα πράγματα που, εννοώ, που δεν σχετίζονται ας πούμε, στην προσωπική ζωή ενός ανθρώπου, αλλά κάτι που να είναι περισσότερο, πολύ περισσότερα πέραν από αυτό.

Ινέλια : Δεν καταλαβαίνω την ερώτηση πραγματικά, διότι όλα έχουν να κάνουν με μεμονωμένα όντα στο τέλος. Εννοώ, υπάρχουν διάφορα πράγματα που κάνω. Αυτό που κάνω είναι να επικεντρώνω την προσοχή μου πάνω σε κάτι ή κάποιον, και μετά αυτό το κάτι ή κάποιος θα δεχθεί μια επίλυση.. οι δονήσεις τους. Είναι όλα.. Και μετά πρέπει να πας πίσω στο γιατί γίνονται όλα. Και όλα γίνονται για την ανύψωση των δονήσεων του πλανήτη. Έτσι, για παράδειγμα, εάν επικεντρώσω την προσοχή μου πάνω σε ένα ιδιαίτερα αρνητικό όν, κάτι που συνέβη πρόσφατα – καλά, ουσιαστικά, αυτό το κάνω τακτικά, αλλά.. [γέλια].

Ήταν μια περίπτωση απίστευτα αρνητική. Ένα τεράστιο ον με αρνητικότητα. Και όταν η προσοχή μου πήγε και συσσωρεύτηκε πάνω του, ήταν σαν να το παρακολουθούσε ολόκληρο το σύμπαν, αυτό το ον. Και μετά αυτό το ον μπορεί να έκανε διάφορα πράγματα. Να διαλυόταν στην μονάδα, στο Ένα.. να μπορεί να ρίξει το σώμα και να φύγει.. και να πάει να ξανα-ενσαρκωθεί σε έναν πλανήτη όπου είναι καλά να είσαι αρνητικός, αλλά δεν είναι καλά να το κάνεις τώρα, πάνω στον πλανήτη Γη, και σε αυτό το επίπεδο. Σωστά; Και.. ή μπορεί να ζητήσει επιείκεια. Και τότε μπορεί να μεταμορφωθούν σε όντα φωτός. Και.. έτσι πρόσφατα, είχα μια εμπειρία όπου μου ζητήθηκε να επέμβω για ένα ιδιαίτερα αρνητικό ον, όπως, ένα πολύ, πολύ αρνητικό πρόσωπο πάνω στον πλανήτη. Σε φυσικό επίπεδο – δεν ήταν σε καθημερινή βάση. Εννοώ, αυτό το άτομο ήταν ιδιαίτερα ισχυρό σε κάθε επίπεδο. Σε κοινωνικό επίπεδο, ψυχικό επίπεδο, μυστικιστικό επίπεδο. Πολύ, πολύ ισχυρό. Πολύ, πολύ σκοτεινό.

Μπιλ : Και χωρίς να μπεις σε όλες τις λεπτομέρειες, εκτός αν θέλεις, ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτής της αποστολής με εκείνο το άτομο;

Ινέλια : Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα έκβαση, διότι ένα από τα πράγματα που μου ζητήθηκε να κάνω, ήταν να βγαίνω έξω μ’ αυτό το άτομο, μέσα στο περιβάλλον του. Και δεν ήθελα να το κάνω αυτό, διότι ήταν ένα πολύ περίεργο άτομο. [γέλιο] Πολύ αρνητικό. Μου έδειχνε πράγματα που ήταν.. τρομακτικά, για πράγματα που συνήθιζε να κάνει ή είχε κάνει στη ζωή του, στους άλλους, σε μαζική κλίμακα. Και… Έτσι δεν ήθελα να βγαίνω έξω μαζί του.

Και μετά κάτι έγινε – μίλησα σε μια φίλη μου που είναι πολύ δυνατό μέντιουμ και πάρα πολύ υψηλά ενημερωμένη. Και της έλεγα αυτή την ιστορία, και λέω, ‘Λοιπόν, μοιάζει σαν να έχει αυτός ο τύπος όλη την δύναμη του κόσμου. Σαν να είναι ο πιο δυνατός πάνω στον πλανήτη. Αλλά αυτό δεν μπορεί να το πει σε κανέναν. Και θέλει εμένα να γράψω αυτό το βιβλίο για το τι μπορεί να κάνει και τι έχει κάνει στη ζωή του.’

Και εκείνη μου λέει, ‘Ξέρεις, διαισθάνομαι πολύ δυνατά ότι πρέπει να το κάνεις. Νομίζω ότι πρέπει να καθίσεις δίπλα του και να γράφει αυτός το βιβλίο.’ Και αυτό είναι να κάθεσαι μαζί του και να γράφεις το βιβλίο που σημαίνει σε πολύ ψυχικό επίπεδο. Σωστά; Θα τριγυρίζαμε μαζί σε ψυχικό επίπεδο και εκείνος θα υπαγόρευε το βιβλίο σε μένα. Και έτσι το έκανα. Έβγαινα έξω μαζί του και για μερικές εβδομάδες, έγραφα σημειώσεις, και ήταν τα πιο τρομακτικά πράγματα που το άτομο αυτό είχε κάνει.

Και μετά μπήκα στο Google και έκανα μια μικρή έρευνα. Και αυτό το υλικό είναι εκεί μέσα. Είναι σαν να υπάρχουν άτομα εκεί έξω που γράφουν γι’ αυτόν ‘Να τι συμβαίνει, και να τι κάνουν αυτοί οι άνθρωποι’. Μιλάμε για ανθρωποθυσίες και… σαν, παιδάκια θυσιάζονται και πίνουν το αίμα τους, και τέτοια πράγματα. Είναι μόνον… εντελώς έξω από αυτόν τον κόσμο, πράγματα που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι συμβαίνουν πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη. Και αυτός είναι ο τύπος που λέγαμε.

Μετά από μερικές εβδομάδες, είχα μια εμπειρία κατά την οποία βγήκα από το σώμα μου και με έστειλα σ’ ένα τεράστιο αρχοντικό. Τώρα, όταν βλέπω ένα αρχοντικό, είναι φυσιολογικά… αυτό που μου έρχεται είναι σαν να αντιπροσωπεύει την ζωή και το σώμα ενός πνεύματος. Και αυτό ήταν ένα τεράστιο αρχοντικό.

Και στην εξωτερική πλευρά ήταν κάποιος. Έμοιαζε με άνδρα και ήταν.. Όταν τον κοιτούσα, σκεπτόμουν: ‘Α, σαν να είναι άτομο με ψυχικές δυνάμεις εκεί’. Και είχε διάφορα βιβλία και σταυρούς και τέτοια. Και περίμενε για να μπει στο σπίτι για να το απαλλάξει από το πνεύμα. Ναι; Και μετά σκέφτηκα: ‘Ω, Θεέ μου, αν μπει μέσα στο σπίτι θα γίνει σαν τηγανιτή πατάτα. Είναι σαν.. [γέλια] να πηγαίνει για να τον καταστρέψουν. Πρέπει να μείνει έξω.’ Έτσι, σαν να του το διαβίβασα κάπως με εικόνα. ‘Μείνε εδώ. Μην μπεις στο σπίτι.’ Και δεν μπήκε. Έμεινε έξω.

Και μετά πήγα εγώ μέσα και ήταν θεοσκότεινα. Υπήρχε μια πολύ κακή ενέργεια. Και όταν εισέρχομαι σε μια τέτοια κατάσταση δεν κρίνω τίποτα. Την στιγμή που θα βάλεις κριτική στο σκοτάδι, έχασες το παιχνίδι. Καταστράφηκες. Δεν μπορείς πλέον να είσαι εκεί.

Ήταν απλά ενέργεια. Ήταν σαν να επιπλέω σε θαλασσί ή σε κόκκινο ή σε γκρι. Έτσι το βίωσα. Διανοητικά, το ήξερε, ‘Α, να πως είναι το κακό’. Αυτό είναι το χρώμα του κακού ή όπως το λένε. Αυτή είναι η υφή του στα δάχτυλα. [τρίβει δυο δάχτυλα μεταξύ τους] Να πως το αισθάνεσαι στο δέρμα. [και αγγίζει το δέρμα στο πρόσωπο της]

Και διέσχισα το σπίτι και τον βρήκα να κάθεται σε ένα θρόνο σε κάποιο δωμάτιο. Και απλά καθόταν εκεί και με κοιτούσε. Και έμοιαζε με.. όλη η ενέργεια αποτελούνταν από καθαρό, ανόθευτό κακό. Και κάθισα δίπλα του. Και απλά κοίταζα. Απλά εγώ έβλεπα εκείνον και εκείνος εμένα. Δεν είχα κανένα σκοπό. Δεν γνώριζα τι θα συνέβαινε ή οτιδήποτε άλλο. Απλά καθόμουν μαζί του.

Και ξαφνικά, εκείνος μου στέλνει ένα συναίσθημα, ένα όραμα, μια παράκληση για επιείκεια. Ξαφνιάστηκα. Και μόλις το έκανε αυτό, αισθάνθηκα την τεράστια ροή της ενέργειας –Τσι – που ήταν απεριόριστη αγάπη προς αυτόν. Και τον κατέκλεισε με ένα υπέροχο φως που ήταν ‘ΟΥΑΟΥ!!’ Ήταν.. ήταν έξω από αυτόν τον κόσμο. Και μετά έφυγα έξω από εκείνο τον χώρο. Επέστρεψα πίσω στο σώμα μου και είπα, ‘Ουάου, τι ήταν όλο αυτό; Τι του συνέβη’;

Και, φυσικά, μετά το ανθρώπινο τμήμα έρχεται και λέει, ‘Πώς έγινε αυτό; Παραλίγο να τον σκοτώσω ή κάτι τέτοιο. Κοίτα όλα αυτά που είχε κάνει!’ Πέρασα και περιόδους με διάφορα ανθρώπινα συναισθήματα… και τέτοια..

Μπιλ : Αντιδρούσες σαν άνθρωπος, ε;

Ινέλια : Αντιδρούσα, ναι. Αντιδρούσα σαν άνθρωπος για κλάσμα του δευτερολέπτου. Ήταν σαν μια στιγμή ‘Πώς μπορεί να έγινε αυτό; Αυτό το άτομο έκανε όλα αυτά δια μέσου χιλιάδων ετών. Και του δόθηκε επιείκεια και ωραιοποίηση.’ Όμως αυτός είναι ο λόγος που η πλευρά του ανθρώπου.. το τμήμα της κριτικής ή η ανθρώπινη πλευρά ή το σώμα δεν μπορούν να βρεθούν σε ισότητα καθώς κάνω αυτό το έργο, διότι ότι συμβαίνει θα μπορούσε να καταστρέψει ‘αυτόν τον άνθρωπο’ [και δείχνει τον εαυτό της] και δεν θα γινόταν η δουλειά, που είναι να ανυψώσω το επίπεδο των δονήσεων του πλανήτη. Και το να πάρεις όλη αυτή την αρνητικότητα και να την συντονίσεις με το φως, ανυψώνεται πολύ.

Μπιλ : Ναι.

Ινέλια : Έτσι, η αποστολή ολοκληρώθηκε.

Μπιλ : Και οι άνθρωποι κριτικάρουν ο ένας τον άλλον για χιλιάδες χρόνια, αν όχι περισσότερο, και δεν βοήθησε καθόλου αυτό να αλλάξει κάτι στη ζωή μας.

Ινέλια : Δεν έχει αλλάξει τίποτα. Και το πιο ενδιαφέρον πράγμα – και αυτό μπορεί εύκολα να αποδειχθεί – ήταν αδιάσειστη απόδειξη, αλλά προήλθε από κάποιον άλλο. Κάποια φίλη που είναι επίσης ψυχικός, με κάλεσε με ένα από τα όνειρά της για να μου πει… έπρεπε οπωσδήποτε να μου πει.. Μου έστειλε e-mail. Δεν με κάλεσε. Μου έστειλε e-mail.

Και μου είπε: ‘πρέπει να σου πω αυτό το όνειρο. Δεν ξέρω περί τίνος πρόκειται. Δεν ξέρω τι σημαίνει, όμως ξέρω ότι πρέπει να το μοιραστώ μαζί σου.’ Είπε ότι είχε πάει σε ένα τεράστιο αρχοντικό, ένα μεγάλο αρχοντικό, με μένα και με έναν άλλο άνθρωπο που ήταν πολύ γνωστός ψυχικός, έναν άνδρα. Και περπατούσαμε γύρο-γύρο από το αρχοντικό και εκείνη είπε… Είναι μια ειδική στο Φενγκ Σσιούι. Ειδική στο Φενγκ Σσιούι. Πώς το προφέρεις; Φενγκ Σσιούι;

Μπιλ : Φενγκ Σούι [το προφέρει σαν ‘Φανγκ Σουέι’].. πιστεύω.

Ινέλια : Φενγκ Σούι. Οκ. Είναι λοιπόν ειδική στο Φενγκ Σούι. Γνωρίζει για ενέργειες του σπιτιού. Μπαίνει λοιπόν μέσα.. όταν μπήκε μέσα στο σπίτι, θα διάβαζε τις ενέργειες με τις ψυχικές της επιγνώσεις και μετά θα έκανε τις τροποποιήσεις για να τις αλλάξει.

Περπατούσε τριγύρω μέσα στο σπίτι και είπε ότι ήταν καθαρό. Ήταν εντελώς άδειο και καθαρό, σαν να μην υπήρχε ίχνος ενέργειας εκεί μέσα. Και έβλεπε πού υπήρχαν τα κάδρα στους τοίχους που τα κατέβασαν και είχαν μεταφερθεί τα πάντα. Και όταν εγώ.. ένα από τα πράγματα που συνέβησαν, ήταν ότι όταν εκείνο το ον είχε τελειώσει με εκείνο το αρχοντικό και το άτομο είχε εμποτιστεί με το φως, το άτομο αισθάνθηκε ότι πήρε και εκείνο επιείκεια και φεύγοντας πήρε και όλα του τα πράγματα μαζί του.

Και τώρα, μου αναμετέδιδε το όνειρο για το ποιο ήταν το συμπέρασμα από όλο το πράγμα, για να μπορέσω να πάρω μια απάντηση, κατάλαβες;

Μπιλ : Ναι.

Ινέλια : Τι συνέβη. Ναι. Αυτός ήταν εκεί.

Μπιλ : Και έτσι, απλά για να συνοψίσουμε τα θέματα, αυτό το αρχοντικό που επισκέφθηκες, ήταν ένα πραγματικό μέρος, δεν ήταν κάτι συμβολικό, ή αστρική κατάσταση;

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : Ήταν ένα πραγματικό αρχοντικό, στο φυσικό σύμπαν. Και αυτός ήταν πραγματικά εκεί σε σώμα, καθισμένος στον θρόνο του. Και μετά, αστρικά, ή κατά κάποιον τρόπο σε μη φυσική μορφή, εσύ κάθισες δίπλα του, αλλά εκείνος γνώριζε ότι εσύ ήσουν εκεί;

Ινέλια : Ναι. Μα οπωσδήποτε.

Μπιλ : Σαν ανθρώπινο όν σε πραγματικό χρόνο, ήξερε εκείνος ότι ήσουν εκεί;

Ινέλια : Ω, ναι.

Μπιλ : Οκ.

Ινέλια : Είχε πλήρη επίγνωση. Ήξερε. Ναι.

Μπιλ : Μμ, μμ. Έτσι, αυτό είναι ένα παράδειγμα, αν καταλαβαίνω τι ακριβώς λες, ότι, απλά εβρισκόμενη σε φυσικό επίπεδο δίπλα στο πρόσωπο και εστιάζοντας όλη σου την προσοχή – νωρίτερα ανέφερες 110% της προσοχής σου σ’ αυτό το άτομο – μετά αυτό έχει ένα είδος μεταμορφωτικής επίδρασης μέσω ενός φαινόμενου που λειτουργεί μέσα από εσένα;

Ινέλια : Ακριβώς, ναι.

Μπιλ : Και υπάρχει κάτι που προσθέτεις, ότι δεν σκέπτεσαι, δεν κρίνεις, δεν το επεξεργάζεσαι.

Ινέλια : Όχι.

Μπιλ : Απλά λειτουργείς σαν φακός;

Ινέλια : Σωστά. Και ο λόγος που αυτό είναι αναγκαίο να γίνει με αυτόν τον τρόπο, είναι διότι για να επιδράσεις στα πράγματα πάνω στον πλανήτη και ιδιαίτερα σε σχέση με τους ανθρώπους, πρέπει να είσαι άνθρωπος, αλλιώς ‘επεμβαίνεις’. Αλλά ως ανθρώπινο όν, μπορείς ουσιαστικά να κάνεις πράγματα για να επηρεάσεις και να επέμβεις ανάμεσα στην ανθρωπότητα και μέσα στην ομαδική σκέψη. Έτσι είναι σαν μια μικρή βουτιά μέσα στον νόμο της επέμβασης, σαν ένα άρθρο που μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει για να κάνει να συμβούν πράγματα.

Μπιλ : Ναι. Επομένως εσύ.. Επομένως, αυτό που σ’ ακούω να λες, είναι ότι ένα ανθρώπινο ον, πάνω στο οποίο ‘τίθεσαι’ και επικεντρώνεις την προσοχή σου και μετά μετατρέπεσαι σε ένα μεγεθυντικό φακό. Θέτεις τον εαυτό σου πάνω στο σωστό σημείο και μετά κάτι λειτουργεί μέσω εσένα;

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Και η λειτουργία σου είναι βασικά να είσαι ο μεγεθυντικός φακός και να μεταφέρεις τον φακό αυτό και να τον συγχρονίζεις ανάλογα με τις οδηγίες που λαμβάνεις;

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Και ότι δεν υπάρχει προσωπικό θέμα ή το εγώ σου ‘τοποθετημένο’ στο γεγονός. Είναι απλά μια λειτουργία;

Ινέλια : Σωστά. Είναι απλά μια λειτουργία. Και η άλλη πλευρά αυτού του μεγεθυντικού φακού, είναι το άλλο ον. Και αυτό το ον πρέπει να έχει μαζί μου σχέση ελεύθερης βούλησης. Δεν μπορώ να πιέσω τον εαυτό μου πάνω στον άλλον. Αρνητικά, θετικά, όπως θέλεις να το ονομάσεις – το χρώμα της εργασίας τους εδώ. Δεν μπορώ να πιέσω την σχέση με κάποιον. Πρέπει να υπάρχει μια προθυμία από μέρους του άλλου προσώπου να σχετιστεί μαζί μου σε κάποιο επίπεδο.

Μπιλ : Όταν ήταν να καθίσεις δίπλα στο κοριτσάκι στο παγκάκι του πάρκου, θα υπήρχε κάποια σχέση εκεί; Σαν ‘γεια σου’ ή κάτι για να ξέρει ότι ήσουν εκεί και ότι πρέπει να είσαι εκεί.

Ινέλια : Σωστά. Συνήθως η συμφωνία γίνεται σε υψηλότερο επίπεδο. Επομένως θα πρέπει να είχε συμφωνήσει να δεχθεί κάποια βοήθεια μια δεδομένη στιγμή, και πιθανόν να είχε ζητήσει βοήθεια, να προσευχήθηκε για βοήθεια, και η βοήθεια είχε φτάσει.

Μπιλ : Σωστά. Ναι. Ναι, καταλαβαίνω.

Ινέλια : Αλλά σε φυσικό επίπεδο, ιδιαίτερα αν έχω να κάνω με έναν υπηρέτη του φωτός που έχει πλήρη επίγνωση, θα το ξέρω, και απλά με κάποιον τρόπο θα ενημερώσω ότι είμαι κοντά και ότι πρέπει να με καλέσουν και μετά πρέπει να με ζητήσουν [γέλια] ή να συμφωνήσουν για μια αμφίδρομη σχέση.

Μπιλ : Ναι. Λοιπόν, ας πάρουμε αυτό το βήμα.. είναι τόσο υπέροχο να παίρνεις συνέντευξη κάποιον που είναι τηλεπαθητικός, γιατί ξέρεις ακριβώς τι πρόκειται να σε ρωτήσω τώρα. [γελούν και οι δύο] Όταν σου δόθηκα εγώ σαν στόχος.. Οκ. Η τηλεπάθεια δεν λειτουργεί με μια βιντεοκάμερα. Πρέπει να πεις κάτι. Σου δόθηκε λοιπόν το όνομα μου. Αυτό είναι σωστό;

Ινέλια : Σωστά. Μερικές φορές..

Μπιλ : Μπιλ Ράιαν. Έτσι απλά;

Ινέλια : Όχι. Απλά Μπιλ.

Μπιλ : Μπιλ;

Ινέλια : ‘Μπιλ’ και ‘Άβαλον’.

Μπιλ : ‘Μπιλ’ και ‘Άβαλον’.

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Και αυτό δεν σήμαινε τίποτα για σένα;

Ινέλια : Όχι, τίποτα. Δεν είχα ακούσει ποτέ για σένα. Συγνώμη. [γελούν και οι δύο]

Μπιλ : Λοιπόν..

Ινέλια : Όμως αυτό συμβαίνει τακτικά. Θα λάβω ένα όνομα και αυτό που συνήθως συμβαίνει, είναι να με πάρει εβδομάδες να το βρω, να βρω το πρόσωπο ή την σχέση, διότι λαμβάνω άλλα στοιχεία σύνδεσης ταυτόχρονα. Αλλά με σένα, ήταν πολύ γρήγορο. Και φυσιολογικά, όταν βρίσκω κάποιον πολύ γρήγορα, είναι διότι είναι επείγον. Είναι φτιαγμένο να γίνει έτσι ή να μην γίνει καθόλου. Δεν έχω ιδέα, συνήθως [γέλια] πώς, αλλά.. Μερικές φορές, μου το δείχνουν πολύ γραφικά.

Με σένα έλαβα ‘Μπιλ’ και Άβαλον’. Έτσι πήγα στον υπολογιστή μου. Έβαλα ‘Μπιλ Άβαλον’ και η ιστοσελίδα σου εμφανίστηκε. Και η συνέντευξη σου.. η τελευταία συνέντευξη που πήρες, ήρθε πρώτη. Έτσι, δήλωσα συμμετοχή στο φόρουμ σου και τοποθέτησα μια συμμετοχή μου που έπρεπε να είναι σαν σημαία για σένα να την δεις. Ήταν μια συμμετοχή που είχε ενέργεια να την ακολουθεί, για να μην περάσει απαρατήρητη. Αλλά μετά έπρεπε εσύ να επικοινωνήσεις μαζί μου, γιατί εγώ δεν μπορούσα πλέον.. να αλλάξω τον τρόπο μου, όπως είπα, ‘πρέπει να συνεργαστώ μαζί σου.’ [χαμόγελο] Σωστά;

Μπιλ : Ναι. Έπρεπε πλέον να περιμένεις εμένα να σε πλησιάσω;

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Που είναι ακριβώς αυτό που έκανα.

Ινέλια : Σωστά. Ναι. Μπορώ ουσιαστικά να πω, ‘Κοιτά, είμαι εδώ.’ Αυτό μπορεί να κάνω. Είτε στείλω ένα μέιλ ή ένα προσωπιλό μήνυμα ή στείλω μια επιστολή, να πω είμαι εδώ. Και μετά το άλλο άτομα πρέπει να πει ‘θα ήθελα να σε δω’, ‘θα ήθελα να επικοινωνήσουμε’, ‘θα ήθελα να σου μιλήσω’.

Μπιλ : Ναι. Επομένως ο τρόπος που λειτούργησε με μένα είναι ένα τέλειο παράδειγμα του πώς λειτουργεί πάντα; Είναι σωστό αυτό;

Ινέλια : Ναι ήταν. Ναι. Ναι.

Μπιλ : Είναι τόσο εκπληκτικό. Και νάμαστε λοιπόν εδώ. Όλα καλά. Και αυτές οι εντολές ή αποστολές ή καθήκοντα – πόσες τέτοιες έχεις αναλάβει κατά την διάρκεια της ζωής σου;

Ινέλια : [με κομμένη την ανάσα..] Ω, είναι αδύνατον να πω.

Μπιλ : Εκατοντάδες; Χιλιάδες; πόσες.. Ένας μεγάλος…

Ινέλια : Πάρα πολλές.

Μπιλ : Ένας μεγάλος αριθμός.

Ινέλια : Ναι. Ναι. Και όπως λέω, μερικές από αυτές είναι μικρές. Μερικές από αυτές είναι απλά να πάω κάπου, να βρεθώ κάπου ή να πω κάτι σε κάποιον.

Μπιλ : Ένα κάτι μικρό που μπορεί να σου πάρει λίγο χρόνο σε μια μέρα;

Ινέλια: Σωστά. Ναι.

Μπιλ: Και μετά κάτι άλλο. Νομίζω πως μου είπες ότι υπάρχουν μερικές εντολές που παίρνουν καιρό..

Ινέλια : Για χρόνια ολόκληρα…

Μπιλ : ..για πολύ καιρό.

Ινέλια : Ναι. Για χρόνια μερικές φορές.

Μπιλ : Έχεις κάποια κατανόηση γιατί κάτι θα μπορούσε να πάρει χρόνια να βρει την λύση του;

Ινέλια : Όχι. Ποτέ δεν το βλέπω αυτό. Δεν είχα ποτέ περιέργεια του γιατί κάτι μπορεί να είναι πολύ γρήγορο και κάτι άλλο να μην είναι.

Μπιλ : Μήπως διότι δεν είναι ο ρόλος σου να αναλύεις οτιδήποτε;

Ινέλια : Ακριβώς. Δεν είναι ο ρόλος μου να το αναλύω ή να έχω περιέργεια ή να προσπαθήσω να συνδέσω τις τελίτσες. [γέλια]

Μπιλ : Ναι. Είσαι περίεργη; Ή προσπαθείς να καταπιέσεις την περιέργεια σου;

Ινέλια : Όχι δεν είμαι.

Μπιλ : Δεν είσαι καθόλου περίεργη;

Ινέλια : Όχι. Όχι. Όλα είναι απλά σημεία προσοχής. Εννοώ ότι πρέπει να εστιάσω σε τόσα πολλά πράγματα, που αν εστίαζα και πάνω στην περιέργεια, απλά θα… μπορείς να κάνεις έναν αριθμό πραγμάτων μόνον. [γέλια] Όμως είναι διασκεδαστικό, και έχει πλάκα όταν η απόδειξη επιστρέφει πίσω ή έρχεται η συγχρονικότητα, που δείχνουν γιατί και πώς και όλα αυτά τα υπόλοιπα τμήματα, διότι εργάζομαι μόνη μου. Όλο αυτό ενορχηστρώνεται από όντα υψηλότερων διαστάσεων, ή εαυτούς, ή οτιδήποτε, το σύμπαν. Και υπάρχουν χιλιάδες πάνω σε χιλιάδες ατόμων στον πλανήτη που κάνουν ότι και εγώ. Και χιλιάδες χιλιάδων, και εκατομμύρια ανθρώπων που κάνουν άλλα πράγματα, που εγώ ούτε καν θα πλησίαζα κοντά, αλλά θα είναι τμήμα αυτού που κάνω εγώ.

Μπιλ : Μμμμ. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να περιγράψεις ποιος ή τι είναι αυτό που σου δίνει πληροφορίες στόχους. Περί τίνος πρόκειται; Τι είναι αυτή η πηγή πληροφοριών, τόπος, οτιδήποτε;

Ινέλια : Οκ. Προέρχεται από ποικίλα και διαφορετικά επίπεδα. Ένα από αυτά που μπορώ να περιγράψω πολύ σύντομα γιατί έχω εστίαση και στα δύο, είναι η μορφοποίηση του Ενός που είναι μέρος του Όλον. Ναι; Κάτι σαν Θεϊκή Πηγή.

Μπιλ : Την Τελική Ένωση;

Ινέλια : Σωστά. Σωστά. Αυτό βρίσκεται έξω από τον χώρο – χρόνο. Και θα είναι σαν μια σπίθα από αυτό που ήρθε να κάνει κάτι συγκεκριμένο, όμως ο λόγος που το έκανε είναι επειδή δεν είχε καμιά προσκόλληση πραγματικά με όσα συμβαίνουν πάνω στον πλανήτη, αν μπορείς να το σκεφτείς. Και η όποια προσκόλληση στον στόχο ή απαίτηση προήλθε από άλλα όντα και άλλο επίπεδο.. αα… ανθρώπους, σαν να λέμε, ήταν μια κλήση από μακριά από τον πλανήτη ως οντότητα, και όντα του φωτός που έλεγαν ‘βοήθεια’, κατάλαβες; ‘Για να το κάνουμε αυτό χρειαζόμαστε βοήθεια’.

Και αυτή η κλήση έφυγε προς τα έξω, και δεν ήταν απλά μια πλανητική κλήση. Προερχόταν ταυτόχρονα από άλλα όντα τριγύρω στον γαλαξία τα οποία θα δέχονταν επίδραση από αυτό που θα συνέβαινε πάνω στον πλανήτη μας, ίσως όχι σήμερα, αλλά ίσως μετά από ένα εκατομμύριο χρόνια, και αυτή η κλήση ήταν τεράστια. Μια τεράστια κλήση από πνευματικά όντα, για να υπάρξει μια κάπως επέμβαση στον πλανήτη για να επιτραπεί – σε αυτή την γραμμή ζωής – να επιτραπεί να γίνει η αλλαγή που πρέπει να γίνει και γίνεται προσπάθεια από την αρνητική πλευρά να σταματήσει. Επομένως, ήταν μια τεράστια κλήση. Και αυτός είναι ο λόγος που όντα σαν εμένα μπορούν να έρθουν στον χωρόχρονο και να το κάνουν – διότι είναι μια ανταπόκριση προς αυτή την κλήση. Ο πλανήτης έχει μια τροχιά που την ακολουθεί φυσιολογικά. Είναι μια τροχιά ανάληψης, εξέλιξης.

Μπιλ : Εννοείς της, ας πούμε, μόρφωσης, του πολιτισμού, των ανθρώπων που ζουν πάνω του;

Ινέλια : Των πάντων.

Μπιλ : Οκ.

Ινέλια : Των φυτών, των βράχων, του νερού, των ανθρώπων. Όλο αυτό είναι μια οντότητα. Ακόμη και αν οι άνθρωποι σκέπτονται ότι: ‘Α, είμαστε πάνω στον πλανήτη και μας έφεραν εδώ, επομένως δεν είμαστε πραγματικά πάνω στον πλανήτη..’ αυτό είναι μια αυταπάτη, διότι έχουν δημιουργηθεί από ότι είναι κατασκευασμένος ο πλανήτης, μιλώντας σε φυσικό επίπεδο. Σωστά; Η σάρκα είναι κατασκευασμένη από το ίδιο υλικό. Προήλθε από τον πλανήτη. Τρέφεται από τον πλανήτη. Είναι μέρος του πλανήτη. Όλα είναι ένα αλληλεπιδρώμενο κοινό όν, με διαφορετικά επίπεδα συνειδητότητας μέσα του – συμπεριλαμβανομένης και της ανθρώπινης ομαδικής σκέψης και άλλες ομαδικές σκέψεις από άλλα πνευματικά όντα που βρίσκονται στον πλανήτη για εκατομμύρια χρόνια. Και αυτός ο πλανήτης ως μονάδα, έχει μια τροχιά εξέλιξης. Και αυτό που συμβαίνει, είναι ότι αυτή η συγκεκριμένη σύνδεση και σε αυτή την συγκεκριμένη γραμμή ζωής και χρόνου, υπάρχουν δυνάμεις που προσπαθούν να σταματήσουν αυτή την εξέλιξη, διότι δεν είναι επικερδές να γίνει εξέλιξη [γέλια] – κατά την άποψη τους. Σωστά;

Μπιλ : Οκ.

Ινέλια : Και μετά, ερχόμαστε στους, όπως λέγονται, νόμους της ύπαρξης – για να υπάρξουμε, υπάρχουν νόμοι. Εσύ έχεις τον νόμο της ελεύθερης βούλησης, για παράδειγμα, που καταδυναστεύεται σε όλα τα μέρη αυτού του πλανήτη. Έχεις τον νόμο του χωρό-χρονου, την ολοκλήρωση τροχιακού κύκλου που οι περισσότεροι άνθρωποι θα βιώσουν στην γραμμή του χρόνου, είναι ένας νόμος. Και οι νόμοι είναι είδος συμφωνημένων κανονισμών στους οποίου εισέρχεται το ον, για να λάβει μέρος στο παιγνίδι.

Μπιλ : Οι κανόνες του παιγνιδιού.

Ινέλια : Σωστά. Επομένως, αν ξαφνικά, οι κανόνες καταπατηθούν, η πλειοψηφία των παικτών μπορούν να γυρίσουν και να πουν, ‘Φέρτε μέσα έναν διαιτητή, διότι αυτό είναι πλέον άδικο παιγνίδι.’ Σωστά;

Μπιλ : Μμ..μμ. Ναι. Αυτό είναι συναρπαστικό, διότι πολλά χρόνια πριν, γνώριζα κάποιον που έκανε κάτι πολύ όμοιο με αυτό που κάνεις εσύ, και αποκαλούσε τον εαυτό του, ο ‘Διαιτητής’.

Ινέλια : Α, ναι!! [γέλια]

Μπιλ : Και αναφερόταν σε έναν αριθμό από άλλους Διαιτητές που γνώριζε. Και.. εννοώ, αυτό είναι μια ολόκληρη κουβέντα που δεν κάναμε ακόμα. Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, και είχε πει ότι τα πήγαινε πολύ καλά, τόσο που αν λάμβανε μέρος σε μια κατάσταση σε φυσικό επίπεδο τα κακά πνεύματα απλά του έριχναν μια ματιά και τρέπονταν σε φυγή. [γέλια και από τους δύο] φυσικά, πάντα πήγαινε και τα έδιωχνε.

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : Είναι ολόκληρη ιστορία αυτά που θα την πούμε κάποτε. Αλλά.. Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον. Αυτή ήταν η πρώτη μου εμπειρία με κάποιον σαν αυτόν και απλά τον βοηθούσα να φτάσει σε υψηλότερο επίπεδο ικανοτήτων που μπορούσε μετά να χρησιμοποιήσει για να.. Εννοώ, ότι τελείωσε έναν πόλεμο, για παράδειγμα, με το ένα χέρι, πανεύκολα. Είναι μια ολόκληρη ιστορία το πώς το πέτυχε όλο αυτό.

Πίσω στο θέμα μας. Μιλούσαμε ότι λαμβάνεις μέρος, για να διαχειριστείς μια κατάσταση όπου οι κανόνες έχουν παραβιαστεί, ή όπου οι συμφωνίες έχουν καταπατηθεί.

Ινέλια : Σωστά. Μμ.. μμ.

Μπιλ : Σωστά.

Ινέλια : Ναι. Βασικά, αυτό που συμβαίνει στον πλανήτη αυτή την στιγμή, είναι εντελώς αρνητικό και.. λοιπόν, σε φυσικό επίπεδο, υπάρχει μια καταπάτηση της ελεύθερης βούλησης, διότι αν κρατάς μια ομάδα σε ύπνο, το τι αποφάσεις λαμβάνονται επηρεάζονται από αυτούς που είναι ξυπνητοί και αυτό δεν είναι ελεύθερη βούληση.

Μπιλ : Είναι κάτι σαν να σταματάς τους ανθρώπους από το να ψηφίζουν; Ναι. Βέβαια.

Ινέλια : Σωστά. Ή απλά καταλαμβάνουν τα σώματα τους, όταν κοιμούνται και να ενεργούν γι’ αυτούς. Επομένως αυτό δεν είναι ελεύθερη βούληση – και αυτό είναι ένα από τα πράγματα που έχει παραβιαστεί. Και μετά όλοι οι πόλεμοι και όλη η υπόλοιπη αρνητικότητα – φόβος. Η δόνηση του φόβου είναι το κατασκευαστικό υλικό ή το δομικό στοιχείο της αρνητικότητας. Και ο πλανήτης βομβαρδίζεται.. οι άνθρωποι του πλανήτη, το συλλογικό πεδίο, βομβαρδίζεται με φόβο από πολύ λίγους ανθρώπους του πλανήτη. Σωστά; Η Ελίτ που διοικεί βομβαρδίζει ολόκληρο τον πληθυσμό, ολόκληρο τον πλανήτη, με φόβο, μέσω της τηλεόρασης, μέσω των πολέμων, μέσω του εγκλήματος… διαιωνίζοντας όλα αυτά τα πράγματα, ακόμη και την μουσική. Ακόμη και αυτό είναι μια παραβίαση αυτού που θα έπρεπε να συμβαίνει εδώ.

Μπιλ : Σωστά.

Ινέλια : Πρόκειται για τον απόλυτο βομβαρδισμό.

Μπιλ : Σωστά. Επομένως, ο ρόλος σου, βασικά, είναι κάπως σαν διαιτητής ή σαν κριτής σε έναν αγώνα. Είναι να σιγουρέψεις ότι το παιχνίδι παίζεται δίκαια και με βάση τους κανόνες. Και αν κάποιος παραβιάζει τους κανονισμούς..

Ινέλια : … Φάουλ!!! [γέλια]

Μπιλ : …και γίνεται σαν.. Σωστά. Μετά μπαίνουν σε γραμμή. Σωστά;

Ινέλια : Ναι. Ναι.

Μπιλ : Και κάθε τόσο.. στέλνεις κάποιον στα αποδυτήρια;

Ινέλια : Σωστά. [γέλιο]

Μπιλ : Εντάξει. Λοιπόν, αναφέρεσαι για το εσωτερικό μέρος ενός στημένου συγκεκριμένου παιχνιδιού, που διαθέτει κάποιου είδους σύνορα ή κάποια σκιαγράφηση μέσα του. Όποιο και αν είναι αυτό το παιχνίδι, ο δικός σου ρόλος είναι να σιγουρέψεις ότι το παιχνίδι αυτό θα παιχτεί όπως προβλεπόταν αρχικά και συμφωνήθηκε και σχεδιάστηκε, από τους παίκτες.

Ινέλια : Σωστά. Εκτός αν οι παίκτες αποφασίσουν ότι θα ήθελαν να αλλάξουν το παιχνίδι.

Μπιλ : Καταλαβαίνω. Οκ.

Ινέλια : Και δεν υπήρξε κάποια συμφωνία στον πλανήτη. Και ο πλανήτης ο ίδιος δεν επιθυμεί πλέον να υπάρχει μέσα στην αρνητικότητα.

Μπιλ : Το κατάλαβα αυτό. Εντάξει. Οκ. Τώρα, πιστεύεις εσύ ότι πρόκειται για μια και μοναδική μεσολάβηση; Μήπως δηλαδή πρόκειται για μια αλλαγή γραμμών χρόνου και ότι μόλις αυτά τα σημεία τοποθετηθούν πάνω στις ράγιες, μετά όντα όπως εσύ, με την δική σου λειτουργικότητα, δεν θα έχουν πλέον λόγο να βρίσκονται και να υπάρχουν εδώ;

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Αυτό είναι μια καλή απάντηση. [γέλια]

Ινέλια : [γέλια] Και πρόκειται για γραμμές χρόνου, διότι σε άλλες γραμμές χρόνου στον πλανήτη αυτό, δεν συμβαίνει το ίδιο πράγμα. Και υπάρχουν γραμμές χρόνου όπου όλα έχουν ήδη λυθεί.

Μπιλ : Μήπως αυτό σημαίνει ότι, ότι σε εκείνες τις παράλληλες γραμμές χρόνου, εκείνη η Ινέλια δεν υπάρχει πια διότι δεν υπάρχει λόγος να βρίσκεται εκεί πλέον;

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : Εντάξει. Επομένως, από όλες εκείνες τις παράλληλες πραγματικότητες, η Ινέλια υπάρχει μόνον σ’ αυτές στις οποίες είναι χρήσιμη.

Ινέλια : Ακριβώς.

Μπιλ : Εκεί όπου τα πράγματα δεν αναποδογυρίστηκαν. Ή μάλλον, που αλλού διαλύθηκαν και αλλού δεν διαλύθηκαν.

Ινέλια : Ναι. Όμως υπάρχουν και διαφορετικά επίπεδα.

Μπιλ : Εντάξει.

Ινέλια : Και αυτό είναι κάτι.. Όταν πρωτοήρθα σ’ αυτή την γραμμή του χρόνου.. σ’ αυτήν εδώ την γραμμή του χρόνου, διότι, και πάλι, έχετε αυτήν την πολυπλοκότητα των όντων σε διαφορετικές γραμμές του χρόνου.. Όταν πρωτοήρθα λοιπόν και απέκτησα την γνώση ότι βρίσκομαι στον χωρό-χρονο, υπήρξαν πράγματα για τα οποία δεν ήμουν σίγουρη. Ένα από αυτά ήταν το πού μπορεί να βρίσκομαι εγώ μέσα στην όλη αλλαγή. Βρισκόμουν σε φάση πριν την αλλαγή, κατά την διάρκεια ή μετά την αλλαγή; Δεν το γνώριζα αυτό. Και το άλλο ερώτημα ήταν, σε ποια γραμμή του χρόνου βρίσκομαι εγώ; Τι επικρατεί σ’ αυτή την γραμμή του χρόνου; Ούτε αυτό το γνώριζα.

Και βρήκα.. το βρήκα όταν ήμουν πλέον 3 ετών. Και όταν το βρήκα ήθελα να φύγω από εδώ. [γέλια] Έπαθα κάτι σαν αυτό που λέμε ψυχολογική και νευρική κατάπτωση, όταν ανακάλυψα ότι υπήρχαν ακόμη πόλεμοι πάνω στον πλανήτη, και αντελήφθηκα.. με ψυχοπλάκωσε, ότι ήμουν σ’ αυτήν την γραμμή του χρόνου. Και είναι μια από τις χειρότερες. Ακόμη έχουν πολέμους εδώ!!! Και είχα ψυχική κατάπτωση και έκλαιγα. Και έκλαιγα για 3 έως 4 ημέρες. Έπρεπε να με πάνε στον γιατρό, να μου κάνει μια ένεση, να με βάλει να κοιμάμαι για άλλες τόσες ημέρες ή κάτι τέτοιο. Και κάποτε ξύπνησα λοιπόν και έλεγα, ‘δεν μπορώ να το κάνω αυτό’ [γέλια] είχα πραγματικά αυτή την σκέψη τότε. Ειλικρινά πίστευα ότι δεν μπορώ να κάνω αυτό που ήρθα να κάνω.

Μπιλ : Σε ηλικία των τριών ετών;

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Και το θυμάσαι όλο αυτό τόσο καθαρά, κοιτώντας πίσω στο παρελθόν;

Ινέλια : Α, ποτέ δεν το ξέχασα. Ήταν σαν ένα θέμα για χιούμορ στην οικογένεια μου. Πόσα παιδάκια των τριών ετών έχουν νευρική και ψυχολογική κατάπτωση [γέλια] όταν ανακαλύπτουν ότι συνεχίζονται ακόμη οι πόλεμοι πάνω στον πλανήτη; Δεν ήταν κάτι που θα μπορούσα να ξεχάσω εύκολα.

Μπιλ : Θυμάσαι κάθε λεπτομέρεια της παιδικής σου ηλικίας;

Ινέλια : Όχι πλέον. Όχι πια. Κάποτε ναι. Συνήθιζα να έχω πλήρη ανάμνηση από όλα όσα είχαν συμβεί και από κάθε βιβλίο που είχα διαβάσει. Εάν είχα διαβάσει ένα βιβλίο πριν 10 χρόνια, μπορούσες να κρατάς το βιβλίο στα χέρια σου, να ανοίξεις οποιαδήποτε σελίδα, να μου δώσεις τον αριθμό της σελίδας και θα σου την επαναλάμβανα. Είχα αυτού του τύπου την μνήμη. Αλλά την έχασα κάποια στιγμή. [γέλια] δεν γνωρίζω για ποιον λόγο. Ίσως να είχε παραγεμίσει εκεί μέσα. Επομένως εγώ…

Ουσιαστικά μπορώ να δω στο παρελθόν, αν μου δοθεί ο χρόνος και ο τόπος. Να δω πίσω και πιθανόν να βρω κάτι, αλλά τώρα έχω έλλειψη ενδιαφέροντος, ίσως. Δεν ξέρω. Όμως δεν έχω πλήρη ανάκληση όσων συνέβησαν πλέον.

Μπιλ : Και η συνολική σου αποστολή, η πλήρης αποστολή της ζωής σου εδώ – σε ποιόν βαθμό είναι πετυχημένη ή θα επιτύχει και με όποιον τρόπο θεωρείται πετυχημένη; Πώς μπορείς να μετρήσεις πόσο καλά τα πηγαίνεις; Ή πόσο καλά πάνε τα πράγματα με την δική σου συνδρομή;

Ινέλια : Υποθέτω πως υπάρχουν περιπτώσεις που θα μπορούσα να βοηθήσω κάποιους αλλά να μην έχουν συμφωνήσει. Δεν μπορώ να τους ‘πιάσω’, να πλησιάσω. Και κάποια στιγμή με πιάνω να σκέπτομαι, ‘θα ήθελα να είχαν συμφωνήσει. Θα έκανα τα πράγματα πιο εύκολα για τον πλανήτη [γέλια] αν είχαν συμφωνήσει’. Δεν μπορώ να πω ονόματα, διότι θα τους έθετε σε μια κατάσταση όπου η ελεύθερη βούληση τους θα είχε παραβιαστεί, διότι επέλεξαν να μην έρθουν σε σύνδεση σε κάποιο επίπεδο.

Μπιλ : Υπάρχει περίπτωση να τίθεται θέμα χρόνου και ίσως να επιστρέψεις σ’ αυτούς και να εξετάσεις μήπως συνδεθούν αργότερα;

Ινέλια : Στην πραγματικότητα το κάνω αυτό. [γέλια]

Μπιλ : Ναι.

Ινέλια : Το προσπαθώ κάθε χρόνο ή κάθε… εξαρτάται πότε θα μου πουν ‘προσπάθησε πάλι’ – θα ξαναπαρουσιαστώ εκεί να δω αν είναι έτοιμοι ή οτιδήποτε.

Μπιλ : Επομένως, θα διαθέτεις κάποια μικρή λίστα αναμονής αποστολών που δεν μπόρεσες να εξελίξεις, μέχρι τώρα;

Ινέλια : Ακριβώς, ναι! Όμως, με αυτούς που τελικά έκανα σύνδεση, ήταν όλες οι περιπτώσεις πετυχημένες.

Μπιλ : Και στο σύνολο, με όρους της… του συνολικού πλαισίου, που είναι…

Ινέλια : .. ο πλανήτης.

Μπιλ : .. που αλλάζει την γραμμή του χρόνου του.

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Και.. και επαναφέρεται η ελεύθερη βούληση και ο αυτό-προσδιορισμός στους πολίτες του πλανήτη – πόσο έχουμε προχωρήσει; Μπορούμε να το μετρήσουμε αυτό; Πάμε καλά;

Ινέλια : Τα πάμε πολύ καλά. Πέρα από κάθε προσδοκία και επίσης, είναι εντελώς ανοιχτό πλέον. Δεν υπάρχουν όρια [γέλια] του πόσα ακόμη μπορούμε να πετύχουμε, να καταφέρουμε.

Μπιλ : Επομένως είναι εντελώς ανοιχτό το πεδίο ως προς τις θετικές μας δυνατότητες;

Ινέλια : Σωστά. Ναι.

Μπιλ : Υπάρχει. Αυτό εννοείς. Όχι σε επίπεδο αν μπορεί να γίνει ή όχι.

Ινέλια : Α, όχι, θα το καταφέρουμε οπωσδήποτε. [γέλια]

Μπιλ : Οκ. Ναι.

Ινέλια : Ακόμη και το πόσο σκληρά θα είναι τα πράγματα στον πλανήτη για την πλειοψηφία των ανθρώπων, και αυτό ανοιχτό είναι. Δεν θα είναι τόσο δύσκολα όσο θα περιμέναμε. Εντάξει;

Μπιλ : Μμ, μμ.

Ινέλια : Αλλά το πόσο δύσκολα θα γίνουν εξαρτάται από την συλλογική σκέψη. Εξαρτάται από τον κάθε έναν μας ξεχωριστά να αποτινάξουμε, να ξεπεράσουμε τον φόβο μας.

Μπιλ : Χμμμμμ….

Ινέλια : Και κάθε άτομο που το κάνει αυτό, κάθε άτομο που αποφασίζει να μην εισέλθει σε κατάσταση φόβου, προσθέτει λίγο ακόμα υψηλότερη δόνηση στον πλανήτη και αυτό επηρεάζει εκατοντάδες άλλους.

Μπιλ : Σωστά. Λοιπόν, μας λες ότι.. ότι σίγουρα θα τα καταφέρουμε, όπως προβλεπόταν.

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Όμως και ότι η άγνωστη μεταβλητή είναι πόσο σκληρή θα είναι η διαδρομή, ναι;

Ινέλια : Ναι. [γέλια] Αυτό θα αποφασιστεί από την συλλογική σκέψη.

Μπιλ : Σωστά.

Ινέλια : Αυτό που χρειάζεται η συλλογική σκέψη αυτό και θα συμβεί.

Μπιλ : Μήπως αυτό σημαίνει ότι έχουμε αλλάξει την γραμμή του χρόνου, ή αυτό είναι πολύ απλοποιημένο, διότι είναι σαν ερώτημα σε ποια γραμμή του χρόνου βαδίζουμε πάνω…

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : …και εξαρτάται από… σαν..

Ινέλια : Τον καθένα μας ξεχωριστά. [γέλια]

Μπιλ : Επέτρεψε με να επαναλάβω αυτή την πρόταση! Η ερώτηση είναι – θα μπορούσαμε να βρισκόμασταν σε οποιαδήποτε διαφορετική γραμμή του χρόνου και μερικές από αυτές είναι πιο σκληρές από τις άλλες – όμως θα ολοκληρωθούν όλες στο σωστό σημείο;

Ινέλια : Μμ.. μμ. Εντάξει. Λοιπόν, κάθε ξεχωριστό άτομο πάνω στον πλανήτη έχει τον έλεγχο πάνω στην ατομική του γραμμή χρόνου. Και αυτό είναι ένα από τα πράγματα που η ελίτ που σας διαχειρίζεται, δεν θέλει να γνωρίζετε, διότι αν τα άτομα έχουν την ικανότητα να αλλάζουν την γραμμή του χρόνου τους, δεν θα επιλέξουν μια στην οποία θα είναι σκλαβωμένοι για όλη τους την ζωή. Θα επιλέξουν μια στην οποία θα μπορούν να εμφανίσουν οτιδήποτε επιθυμούν και να ζήσουν οτιδήποτε θα ήθελαν και να έχουν μια όμορφη ζωή.

Μπιλ : Σωστά.

Ινέλια : Επομένως, όταν μιλάμε για το πόσο πολύ αλλάξαμε την γραμμή του χρόνου, η σωστή ερώτηση θα ήταν, ‘Εγώ έχω αλλάξει την γραμμή του χρόνου μου;’ Και να ακολουθήσω αυτούς που επιθυμούν την ίδια γραμμή του χρόνου που θάθελα και εγώ. [γέλια]

Μπιλ : Τώρα έχω την οπτική μεταφορά του – σε απόστροφο – ‘γραμμή του χρόνου’, σαν να είναι ένα πολύ χοντρό σχοινί που φτιάχνεται από εκατομμύρια μικρές κλωστές..

inelia benz
              3Ινέλια : Μμ..μμ..

Μπιλ : .. που είναι πλεγμένες…

Ινέλια : Σωστά

Μπιλ : .. σε οποιοδήποτε αριθμό διαφορετικών συνδυασμών για να επιτευχθεί μια γραμμή χρόνου.

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Και κάθε ένας από εμάς δημιουργεί την κλωστή όπως επιθυμεί και συνδέει τον εαυτό του με άλλους που έχουν δημιουργήσει τις κλωστές που επιθυμούν.

Ινέλια : Ακριβώς. Και αυτοί που έχουν μια συνειδητή επιλογή αυτής της κλωστής και αυτής της ουράς κλωστών και της σύνδεσης, δεν μπορούν να βρίσκονται πλέον σε καθεστώς σκλαβιάς. Είναι αδύνατον. Δεν μπορείτε πλέον να έχετε πολέμους, εκτός αν υπάρχει κάποια ομάδα που βρίσκεται μέσα σε πολεμικά παιγνίδια, και μπορούν να δημιουργήσουν την δική τους ομαδική γραμμή χρόνου.

Μπιλ : Ουάου..!! Αυτή είναι μια εκπληκτικά μετριοπαθής σκέψη, έχω να πω. Σε μια προηγούμενη κουβέντα που είχαμε, μόλις πριν λίγες ημέρες, είχες κάπως αναφέρει ένα ποσοστό. Είχες πει ότι ήταν 70% ελεγχόμενο, και ίσως να μην ήταν μόνον τόσο. Τι θα έλεγες πάνω σ’ αυτό;

Ινέλια : Μια ομαλή μετάβαση χωρίς χάος, και.. σαν, εκατομμύρια ζωές να έχουν χαθεί.

Μπιλ : Α, οκ. Σε κατάλαβα. Εντάξει. Επομένως αυτό το 70% αφορά την οπτική γωνία του ομαλή-σκληρή.

Ινέλια : Σωστά. [γέλια]

Μπιλ : Εντάξει. Αλλά, ουσιαστικά, λες ότι το συνολικό τελικό αποτέλεσμα είναι βέβαιο.

Ινέλια : Εντελώς. Ναι.

Μπιλ : Θα ήμουν σωστός στην αντίληψη ότι όταν ήρθες εδώ πριν μερικές δεκαετίες, εσύ.. το αποτέλεσμα δεν ήταν διασφαλισμένο. Και από τότε, οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Και τώρα είναι σίγουρο.

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Οκ. Και, για να τα βάλουμε όλα μαζί, δεν προσπαθώ να απλοποιήσω τα πράγματα με τόσο σκληρό τρόπο σαν να λέω ότι εσύ μόνη σου τα έκανες όλα αυτά. Είπες νωρίτερα, ήθελες να τονίσεις, ότι, φυσικά και δεν το έκανες μόνη. Ότι ήταν ένα ολόκληρο κίνημα. Μια ολόκληρη συνολική προσπάθεια. Είναι μια εργασία και προσπάθεια ομάδας, με δεκάδες χιλιάδες ατόμων που λαμβάνουν μέρος. Και δεν θα τους μάθουμε ποτέ τους περισσότερους από αυτούς.

Ινέλια : Θα έλεγα εκατομμύρια. Θα έλεγα εκατομμύρια.

Μπιλ : Εκατομ… Ναι. Όλοι με διαφορετικούς τρόπους.

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : Υπάρχουν όντα που ενσαρκώνονται εδώ από το οπουδήποτε και οποτεδήποτε.

Ινέλια : Μέσα στο θεϊκό… Μέσα από το γνωστό σύμπαν. [γέλια]

Μπιλ : Ακριβώς. Ναι. Από το σύμπαν και έξω από το σύμπαν.

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : Και από τον διπλανό πλανήτη. Εννοώ, ότι συμβαίνουν όλων των ειδών τα πράγματα εδώ.

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Και, πολλοί από αυτούς που βλέπουν το βίντεο αυτό, ίσως να είχαν προσωπικές επαφές με κάποια από αυτά τα όντα. Θα μπορούσαν και οι ίδιοι να είναι τέτοια όντα.

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : Θα μπορούσε να είναι και οι ίδιοι τέτοια όντα και να μην το έχουν καταλάβει, και αυτό το βίντεο ίσως τους ωθήσει σε ένα ξύπνημα! Τι λες γι’ αυτό;

Ινέλια : [γέλια] Ναι.

Μπιλ : [γέλια] Διότι εδώ, έχουμε την ενδιαφέρουσα ευκαιρία, αντί να κάθεσαι δίπλα σε κάποιον σε κάποιο παγκάκι πάρκου ή να επισκέπτεσαι κάποιο κακό όν σε κάποιο αρχοντικό του, προσωπικά, θα μπορούσες ουσιαστικά να το κάνεις αυτό κατ’ ουσία, μέσω αυτού του βίντεο, παρουσιάζοντας την ύπαρξη σου.

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : Με όλους όσοι παρακολουθούν το βίντεο, δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων, και ίσως αυτός είναι και ο λόγος που το κάνεις.

Ινέλια : Δεν είναι σύμπτωση που παρακολουθείτε αυτό το βίντεο αυτή την στιγμή. [γέλια]

Μπιλ : [γέλια] Δεν την γλυτώνετε. Αυτό.. Ναι, αυτό είναι.. Εννοώ, πρέπει να πω, τώρα μόλις μου ήρθε. Όμως θα πρέπει να υπάρχει κάτι μέσα σ’ αυτό, δεν μπορεί;

Ινέλια : [γέλια]

Μπιλ : [γέλια]



Νέο τμήμα της συνέντευξης


Μπιλ : Λοιπόν Ινέλια, τώρα είμαστε κανα δυό εβδομάδες μετά. Υπάρχει και κάτι άλλο, επίσης, που θα μπορούσε να είναι χρήσιμο να αναφερθούμε, διότι, στην συνέντευξη μίλησες για παράλληλες χρονικές γραμμές, για διαφορετικές εναλλακτικές πραγματικότητες, ότι μέχρι κάποιο βαθμό έχουμε επιλογή για το τι να βιώσουμε.

Και αυτόν τον καιρό, τα πράγματα είναι πολύ μπερδεμένα, διότι υπάρχει μεγάλη πληροφόρηση. Παίρνουμε προφητείες και προβλέψεις και οράματα και όνειρα και σκέψεις ανθρώπων, ‘Ω, Θεέ μου. Αυτό θα συμβεί και εκείνο πρόκειται να συμβεί’, και άνθρωποι που τους μεταφέρονται πράγματα από αστρικά όντα και εξωγήινους, και μετά αυτά τα πράγματα δεν συμβαίνουν.

Και τι σημαίνει αυτό; Τι συμβουλή μπορείς να δώσεις σε οποιονδήποτε που ανησυχεί για όσα λέγονται ότι θα συμβούν ή δεν θα συμβούν.

Ινέλια : Υπάρχει μια σκοπιά αυτού και είναι ενδιαφέρουσα, διότι όταν δίνεται η πληροφορία προς τα έξω, αποφασίζουμε ομαδικά να συμφωνήσουμε ή να μην συμφωνήσουμε πάνω σ’ αυτήν. Επομένως, το πρώτο πράγμα που θα έλεγα είναι να μην συμφωνήσουμε πάνω σ’ αυτές. [γέλια]

Μπιλ : Τι θα έλεγες προς τους ανθρώπους που έχουν… που παρακολούθησαν όλο το βίντεο μέχρι τώρα και απλά δεν μπορούν να πιστέψουν όλα όσα λες. Δεν πιστεύουν ότι είσαι πραγματική, διότι υπάρχει τόσο πολύ υλικό εκεί έξω που δεν είναι πραγματικό ή που είναι διαφοροποιημένο. Και σκέπτονται, ‘Ξέρεις; Καλύτερα να ασχοληθώ με κάτι άλλο διότι όλο αυτό είναι τρελό πράγμα’.

Ινέλια : Θα ήθελα να παραδεχθώ αυτή την πιθανότητα, και νομίζω ότι έχετε πάρει το σωστό μονοπάτι, που είναι να πάτε και να δείτε κάπου αλλού, διότι δεν είμαι πραγματική για σας, και δεν θα γίνω ποτέ πραγματική για σας. Και συμφωνώ – είναι σωστό αυτό που λες.

Μπιλ : Ή θα μπορούσες να γίνεις πραγματική, αν το δουν για άλλη μια φορά.

Ινέλια : Ίσως.

Μπιλ : [γέλια]

Ινέλια : Μετά η πραγματικότητα τους θα αλλάξει.

Μπιλ : Οκ. Και γνωρίζω πως υπάρχει κάτι ακόμα που θα ήθελες να θέσεις επίσης. Αυτή είναι η πιθανότητα να υπάρχει μια παρεξήγηση, ότι δηλ. υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που νομίζουν ότι εσύ είσαι ένα είδος ταχυδακτυλουργού που κουνάς την μαγική βέργα σου και διορθώνεις πράγματα και μπορείς να λαμβάνεις εντολές και να φτιάχνεις πράγματα για τους ανθρώπους, και ότι παίρνεις αποφάσεις τι να κάνεις και τι να μην κάνεις και ούτω καθ’ εξής. Και υπάρχει αρκετή διευκρίνιση πάνω σ’ αυτό, που ίσως να ήταν καλό για σένα να υπογραμμίσεις.

Ινέλια : Ναι. Ποτέ δεν διαλέγω με ποιόν θα εργαστώ. Αυτό έρχεται μέσα από τον ανώτερο εαυτό μου ή με θεϊκή μεσολάβηση ή όπως θέλετε πείτε το. Ναι; [γέλιο] Όμως βασικά, αυτό πάνω στο οποίο επικεντρώνομαι είναι η ομάδα, το σύνολο. Επομένως, αν αισθάνεστε ότι ίσως έχω κάτι που θα μπορούσα να προσφέρω, μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μου, και υπάρχει υλικό εκεί. Υπάρχει ένας τόνος πληροφοριών, ασκήσεις και πράγματα που μπορείτε να κάνετε.

Όμως δεν εργάζομαι πλέον με μεμονωμένα άτομα, διότι τώρα είναι διαφορετικοί καιροί. Δεν είναι πλέον τι μπορεί να κάνει η Ινέλια για σας. Πρόκειται για σας να ανταποκριθείτε στο κάλεσμα. Είναι ένα κάλεσμα για δράση και γι’ αυτό συμφώνησα να κάνω αυτή την συνέντευξη και να πω, ‘Πως θα μπορούσα σαν θεατής, πως θα μπορούσα να σταθώ και να βοηθήσω σ’ αυτό το έργο;’ Σωστά; ‘Ποια είναι η χαρά σου; Πού βρίσκεται το πάθος σου; Ακολούθησε το.’

Μπιλ : Επομένως δεν είσαι ένας ‘διορθωτής πραγμάτων’. Είσαι ένας καταλύτης. Σωστά;

Ινέλια : Ναι, ένας καταλύτης. Αυτή θα ήταν μια κατάλληλη λέξη γι’ αυτό. Ένας καταλύτης. Και εσείς μπορείτε να γίνετε ένας καταλύτης. Είναι απλά, πώς τον κάνετε. Σωστά; Και πρέπει να αυξήσετε την προσωπική σας δόνηση και θα μετατραπείτε και εσείς σε καταλύτη.

Μπιλ : Επομένως μπορούμε όλοι να γίνουμε οι καταλύτες των άλλων.

Ινέλια : Οπωσδήποτε.

Μπιλ : Αυτή είναι και η δυνατότητα συνέργιας που υπάρχει.

Ινέλια : Ω, ναι.

Μπιλ : Διότι είναι ένα πρόβλημα, δεν είναι, ότι οι άνθρωποι ψάχνουν πάντα να τους σώσει κάποιος, να κάνει κάτι γι’ αυτούς, να τους σώσει, να τους βγάλει μέσα από αυτό. Περιμένουν την αγαλλίαση. Περιμένουν να τους σώσει ο Θεός, ή οι εξωγήινοι να τους βοηθήσουν. Και το τελευταίο πράγμα που θα ήθελες, είναι να βρεθείς εσύ σ’ αυτόν τον ρόλο, διότι δεν είναι αυτό για το οποίο ήρθες εδώ.

Ινέλια : Δεν πρόκειται να το κάνω. [γέλια] Και, ένα από τα πράγματα είναι αυτό, ότι δεν είναι σφάλμα του ατόμου, διότι αυτός είναι ο τρόπος που κατέβηκε αυτό το πρόγραμμα, για να έχει η Ελίτ απόλυτο έλεγχο. Σωστά; Διότι μετά αποδυναμώνεις το άτομο τόσο πολύ, που δεν αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να βοηθήσει τον εαυτό του. Όμως μπορούμε. Κάθε ξεχωριστό άτομο μπορεί. Κάθε ξεχωριστό άτομο, όχι μόνον θα μπορούσε να γίνει ο καταλύτης του εαυτού του αλλά επίσης και των άλλων γύρο του.

Μπιλ : Επομένως, αυτό ακούγεται σαν ένα από τα σοβαρότερα μηνύματα σου. Ο καθένας μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτό που σου δόθηκε δώρο να έχεις πρόσβαση. Που κανένας δεν χρειάζεται την άδεια οποιουδήποτε για να αρχίσει να εργάζεται και να αρχίσει να διορθώνει πράγματα. Κανένας δεν χρειάζεται ιδιαίτερη οργάνωση ή κανείς δεν χρειάζεται να του πει κάποιος, ‘Οκ, μ’ αυτό το όπλο θα αρχίσουμε, ξεκινάμε’.

Ινέλια : Σωστά.

Μπιλ : Έτσι απλά ενθαρρύνεις τους ανθρώπους να δυναμώσουν τους εαυτούς τους και να ξεκινήσουν να κάνουν ότι είναι αυτό για το οποίο ήρθαν εδώ.

Ινέλια : Οπωσδήποτε, ναι. Και ένα άλλο σημείο εδώ, είναι ότι όλοι έχουμε έρθει με όλες αυτές τις ικανότητες. Εντάξει; Και μέσω του προγραμματισμού μας και με τον τρόπο που μεγαλώσαμε, την μορφωτική κατάσταση ή οτιδήποτε, χάσαμε τις ικανότητες στον δρόμο. Έχω χάσει και εγώ μερικές από τις ικανότητες μου. Και πρέπει να δουλέψω πολύ για να τις επαναφέρω πίσω ή να ανακαλύψω γιατί να μην το κάνω. Σωστά;

Μπιλ : Επομένως, είναι όλα εκεί. Και αν χάθηκε κάτι, δεν χάθηκε πραγματικά. Απλά παράπεσε για κάποιο λόγο, και θα πρέπει να ψάξετε να το βρείτε.

Ινέλια : Αυτό είναι. Πρέπει να το ξαναβρείτε. Όμως, το σημαντικό θέμα για όλα αυτά τα πράγματα, είναι ότι δεν πρόκειται να μετακινούμε καρέκλες μέσα στο δωμάτιο. Δεν είναι για να διαβάζουμε την σκέψη των ανθρώπων. Δεν είναι για να θεραπεύουμε τους ασθενείς. Πρόκειται για την προσωπική μας καλλιέργεια προς την επίγνωση και υψηλότερη δόνηση, που μπορεί να σας κάνει να δονήστε όσο πιο πολύ γίνεται, και όλα αυτά τα πράγματα θα εμφανιστούν. Σωστά; Ξαφνικά, οι άνθρωποι θα αρχίσουν να αισθάνονται καλύτερα κοντά σας, και όλως ξαφνικά, θα μπορείτε να κάνετε και να έχετε πιο δημιουργικές δράσεις, μέσω αυτών των ικανοτήτων, στο να αυξάνετε τις δονήσεις του πλανήτη ή να κάνετε καλύτερο τον κόσμο, που είναι ένας άλλος τρόπος να το πούμε.

Όμως αν ξεκινήσετε και παθιαστείτε με το να μετακινείτε πνευματικά τα τραπέζια στο δωμάτιο, δεν λέει.. Εννοώ, ίσως, ναι, πιθανόν, και υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν. Και εσείς θα μπορείτε να το κάνετε σταδιακά, αλλά πώς βοηθάει αυτό; Θα μπορούσατε απλά να σηκωθείτε και να τραβήξετε το τραπέζι στην άλλη πλευρά του χώρου. Πώς θα βοηθούσε αυτό τον πλανήτη; Σωστά;

Μπιλ : Για μένα, μια καλή αναλογία υπήρχε στον Πόλεμο των Άστρων. Υπάρχει τόση αλήθεια σ’ αυτή την ταινία. Και έχεις τον μικρούλη Γιόντα που έχει όλες αυτές τις δυνάμεις και δείχνει στον Λουκ πώς μπορεί να ανυψώσει το σκάφος του έξω από τον βάλτο, με τις ικανότητες του να το ανασηκώνουν με την σκέψη. Όμως δεν είναι αυτό το θέμα της ταινίας. Η ταινία είναι σχετικά με την ισχύ της Δύναμης. Και η ταινία είναι σχετικά με το πώς να νικήσεις τη σκοτεινή πλευρά και πώς να επαναφέρεις τις δυνάμεις κάποιου και να τις συντονίσεις με άλλες και να νικήσεις την Αυτοκρατορία, για να καταλήξω.

Ινέλια : Εντελώς, ναι. [γέλια]

Μπιλ : Και δεν είναι για τα μαγικά κόλπα.

Ινέλια : Όχι, δεν είναι για τα μαγικά κόλπα.

Μπιλ : Τα μαγικά κόλπα είναι διασκεδαστικά και είναι παράπλευρες λειτουργίες και δεν είναι καθόλου απαραίτητα. Και…

Ινέλια : Καθόλου σημαντικό. Καθόλου.

Μπιλ : Και για όποιον ενδιαφέρεται για την μετακίνηση αντικειμένων, πίσω από την κάμερα εδώ, εγώ, ο Μπιλ Ράιαν, δεν μπορώ να κάνω κόλπα ότι και να γίνει, αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία. Μπορώ να είμαι ένας συμμετέχοντας πλήρους πτήσεων στην διαδικασία μεταμόρφωσης και όλα όσα χρειάζομαι είναι να χρησιμοποιώ μια κάμερα, και αυτό…

Ινέλια : [ξεκαρδίζεται] Αυτό.. ακριβώς. Δεν χρειάζεσαι ιδιαίτερες δυνάμεις για να πατήσεις το ‘Εγγραφή’. Απλά πατάς το κουμπί.

Μπιλ : [γέλια] Μπορώ να το κάνω με τα δικά μου χέρια. Δεν χρειάζομαι να το κάνω με την σκέψη μου.

Ινέλια : Ακριβώς.

Μπιλ : Ακριβώς. Υπάρχει κάτι άλλο που θα ήθελες να πεις ως τελικό μήνυμα προς τον κόσμο που μας βλέπει; θα έρθουν και άλλα βίντεο. Θα υπάρξει και άλλη ενημέρωση. Θα υπάρξουν.. προσωπικές παρουσιάσεις; Μήπως πρόκειται να κάνεις κάποιες εργασίες, συνέδρια….;

Ινέλια : Πιθανόν, ναι. Ναι.

Μπιλ : Μμμ.. Επομένως αυτό το βίντεο δεν είναι το τελευταίο που θα δει ο κόσμος από εσένα.

Ινέλια : Όχι, όχι. [ξεκαρδίζεται]

Μπιλ : [ξεκαρδίζεται] Να κάτι που αξίζει να περιμένουμε να δούμε. Η αίσθηση μου εδώ, αν μπορώ να μοιραστώ την προσωπική μου άποψη εδώ, είναι ότι αυτό είναι ένα απίστευτο ταξίδι που μόλις αρχίζει. Και ενθαρρύνω τον οποιονδήποτε που παρακολουθεί το βίντεο, που έχει την ίδια αίσθηση, ότι το ταξίδι αυτό θα είναι συναρπαστικό και μόλις αρχίζει. Ακόμη και αν έχετε την αίσθηση, προσωπικά, ότι άρχισε πριν μερικά χρόνια, είναι απλά στην αρχή του. Υπάρχει πολύ δουλειά ακόμη να γίνει. Υπάρχει πολύς κόσμος ακόμη για να μοιραστεί αυτό το ταξίδι μαζί μας και υπάρχει πολύ διασκέδαση να έρθει και πολύ σημαντική δουλειά να γίνει.

Ινέλια : Ναι, υπάρχει. Και δεν πρόκειται για το τι θα συμβεί στα επόμενα δυο ή τρία χρόνια. Και δεν είναι για όλες τις καταστροφές που συμβαίνουν τριγύρω μας στον πλανήτη. Δεν πρόκειται γι’ αυτό. Είναι για το τι θα συμβεί μετά.

Μπιλ : Πρόκειται για το μετά. Τι θα συμβεί μετά.

Ινέλια : Ναι.

Μπιλ : Και είναι καλό αυτό για σένα, αν δεν υπάρχουν καταστροφές και τέτοια.

Ινέλια : Ω, απολύτως. Ας συμφωνήσουμε πάνω σ’ αυτό. [γέλια]

Μπιλ : [γέλια] [αναστεναγμός] [μουσική]




πατήστε εδώ για το βίντεο της συνέντευξης





Υποστηρίξτε το Πρότζεκτ Άβαλον - κάντε μία δωρεά:

Donate

Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σας.
Η γενναιοδωρία σας μας επιτρέπει να συνεχίσουμε το έργο μας. 

Μπιλ Ράιαν

bill@projectavalon.net


unique visits

Google+